Ανισότητες στην ίδια γειτονιά!

Μα πώς συμβαίνει αυτό; Πώς είναι δυνατόν δύο γειτονικά δημόσια Λύκεια, είτε
στο κέντρο είτε στην περιφέρεια, να έχουν διαφορά μεταξύ τους έως και… 53%
στο ποσοστό μετεξεταστέων της Β’ Λυκείου;

Για ποιους λόγους, π.χ. το ένα Λύκειο στην Κοζάνη να εμφανίζει μικρή αποτυχία
της τάξης του 12,8% και το διπλανό Λύκειο, στην ίδια πόλη, να συντρίβεται με
αποτυχία 65,7%; Γιατί στη Μυτιλήνη, μόνο 7 στους 100 μαθητές της Β’ Λυκείου
έμειναν στο 3ο Λύκειο, ενώ στο διπλανό 5ο έμειναν οι 32 στους 100; Σε τι
διαφέρει το 49ο Λύκειο Αθήνας από το κοντινό 6ο και το πρώτο έχει μόλις 5,1%
αποτυχία, αλλά το δεύτερο 30,9%; Ποια είναι η απύθμενη διάφορα ανάμεσα στο 1ο
και το 2ο Λύκειο Αλιβερίου, που κάνει το πρώτο καλό, με 14,3% μετεξεταστέους,
και φέρνει το δεύτερο στον «πάτο», με 63,4%; Ορισμένες τέτοιες τρομακτικές
διάφορες παρουσιάζονται ενδεικτικά στον χάρτη. Αυτές οι ανισότητες, λέει το
υπουργείο Παιδείας, δεν εξηγούνται ούτε από τη διαφορά πρόσβασης σε
φροντιστήρια ούτε με την «κοινωνική διαφοροποίηση» που επικαλείται η ΟΛΜΕ,
γιατί αναφέρονται σε γειτονικά σχολεία ­ ενίοτε δε εμφανίζονται και σε τμήματα
των ίδιων σχολείων! Εξηγούνται, υποστηρίζει, από τη διαφορά του εκπαιδευτικού
έργου από σχολείο σε σχολείο. Και γι’ αυτό, προαναγγέλλει αξιολόγηση σχολείων
και εκπαιδευτικών. Τι απαντούν οι καθηγητές;