Τα ντέρμπι με τις επενδύσεις

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στον κόσμο που μπήκε στο χρηματιστήριο και θεωρείται σήμερα ειδική στο μερκαντάιζινγκ

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ μιας ποδοσφαιρικής ομάδας στο χρηματιστήριο είναι πανάκεια; Οι
Πορτογάλοι απαντούν «ναι», οι Γερμανοί «όχι» και οι Άγγλοι «ίσως».

Φυσικά, οι απαντήσεις γεννούν απορίες από τη στιγμή που δεν ταυτίζονται και οι
φίλαθλοι δεν γνωρίζουν πως κάθε σύλλογος βλέπει από διαφορετική οπτική γωνία
τις «ευκαιρίες» που παρουσιάζονται με την είσοδό τους στο χρηματιστήριο.

Για παράδειγμα, οι Πορτογάλοι. Δύο από τις ιστορικότερες ομάδες τους, η Πόρτο
και η Σπόρτινγκ Λισαβώνας κατάφεραν ­ ύστερα από «μαγειρέματα» της κυβέρνησης
­ να μπουν στο χρηματιστήριο της Λισαβώνας πέρυσι τον Ιούνιο, παρά το γεγονός
ότι είχαν τεράστια χρέη δύο χρόνια πριν.

Για τις δύο πορτογαλικές ομάδες, η είσοδός τους στον ναό του χρήματος σημαίνει
άντληση κεφαλαίων για την πραγματοποίηση μεταγραφών, αλλά και την κάλυψη
τρεχουσών αναγκών.

Ουσιαστικά, οι δύο σύλλογοι δεν πραγματοποιούν επενδύσεις με τα χρήματα των
επενδυτών, αλλά καλύπτουν τα υπέρογκα χρέη τους, χωρίς να υπάρχει ελπίδα να
ανακάμψουν λόγω της κακής διαχείρισης που γίνεται ακόμη και τώρα.

Το πιο σκανδαλώδες δε, ήταν η προσπάθεια της πορτογαλικής κυβέρνησης ­ η οποία
ωστόσο έπεσε στο κενό ­ να εισαχθεί και η καταχρεωμένη Μπενφίκα στο
χρηματιστήριο της Λισαβώνας, μήπως καταφέρει η πάλαι ποτέ κραταιά ομάδα με τα
κεφάλαια που θα αντλήσει να πληρώσει τις τρέχουσες συναλλαγές της.

Μόλις πρόσφατα η Μπενφίκα δεν είχε στη διάθεσή της ούτε το 25% του ποσού (1,2
δισ. δραχμές) που θα κοστίσει η μεταγραφή του Σίγκουρτ Ρούσφελντ και
χρειάστηκε να καταθέσει εγγυητική επιστολή από τράπεζα για να της επιτρέψουν
οι Νορβηγοί να πάρει τον παίκτη.

ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ο Νίκος Μαχλάς αποτελεί μέρος του επενδυτικού προγράμματος του Άγιαξ

Οι Γερμανοί δεν αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα, αφού η δομή του ποδοσφαίρου
τους τους επιτρέπει να διατηρούν υγιείς οικονομικά συλλόγους, που δεν έχουν
άμεση ανάγκη να αντλήσουν κεφάλαια από το χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης.

Η Μπάγερ Λεβερκούζεν είχε κινήσει τη διαδικασία εισόδου της στον ναό του
χρήματος, αλλά το σχέδιο ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή, τον περασμένο
Απρίλιο. Επίσημα δεν δίνεται καμία απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν έκανε το
μεγάλο βήμα. Ανεπίσημα, ωστόσο, υποστηρίζεται πως η Λεβερκούζεν, όπως και οι
Μπάγερν, Ντόρτμουντ, θέλουν να έχουν τον πλήρη έλεγχο των μετοχών και να μην
γίνουν πιόνια ομίλων-κολοσσών των μίντια (κυρίως), όπως του Κιρχ ή του Μέρντοκ.

Άλλωστε, η φιλοσοφία όλων των γερμανικών ομάδων στηρίζεται στο ότι ο σύλλογος
ανήκει στους φιλάθλους γι’ αυτό και δεν υπάρχουν μεγάλα πλειοψηφικά πακέτα
μετοχών στα χέρια λίγων παραγόντων.

Η Μπάγερν, που αποτελεί σημείο αναφοράς των ομάδων της Μπουντεσλίγκα, έχει
έσοδα που ξεπερνούν τα 100 δισ. δραχμές τα οποία διαχειρίζεται μια ομάδων
παραγόντων που είναι εκλεγμένα από τα 75.000 μέλη της. Κάτι άγνωστο στην
πλειοψηφία των φιλάθλων είναι ότι ο Φραντς Μπεκενμπάουερ έχει εκλεγεί στη θέση
του προέδρου όπως και ο Ρουμενίνγκε και οι υπόλοιποι παράγοντες.

ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ

Η ιταλική σκέψη σχοινοβατεί κάπου ανάμεσα στη γερμανική και την πορτογαλική. Η
μοναδική ομάδα του Καμπιονάτο που έχει εισαχθεί στο χρηματιστήριο του Μιλάνου
είναι η Λάτσιο του Σέρτζιο Κρανιότι. Στον ενάμιση χρόνο που έχει μεσολαβήσει
από τότε, οι μοναδικές επενδύσεις των Λατσιάλι είναι οι πανάκριβες μεταγραφές
που έχουν πραγματοποιήσει, αν και δεν διαθέτουν δικό τους γήπεδο και
αναγκάζονται να πληρώνουν δισ. λιρέτες στον Δήμο της Ρώμης για να αγωνίζονται
στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Η Γιουβέντους συζήτησε κάποια στιγμή την περίπτωση να κάνει κι αυτή το μεγάλο
άλμα, αλλά όταν η οικογένεια Ανιέλι έβαλε κάτω τα θετικά και τα αρνητικά του
εγχειρήματος, διαπίστωσε πως τα δεύτερα υπερτερούσαν των πρώτων.

Οι Ανιέλι φοβούνται πως εύκολα μπορούν να χάσουν τον έλεγχο της αγαπημένης
τους ομάδας. Το γεγονός ωστόσο δεν τους εμποδίζει να κάνουν επενδύσεις
(επιχειρηματίες είναι άλλωστε) και ετοιμάζονται για την κατασκευή νέου
ιδιόκτητου γηπέδου στα περίχωρα του Τορίνο.

ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Η μόνη ίσως ομάδα (από την ηπειρωτική Ευρώπη) που εκμεταλλεύεται άριστα τα
κεφάλαια που άντλησε από το χρηματιστήριο είναι ο Άγιαξ. Οι μετοχές του
Ολλανδού γίγαντα, που πρόσφατα απέκτησε τον Νίκο Μαχλά, διαπραγματεύτηκαν για
πρώτη φορά στο χρηματιστήριο του Άμστερνταμ στις 11 Μαΐου του 1998.

Διατέθηκαν πέντε εκατομμύρια «κομμάτια» ενώ η ζήτηση ήταν για 65 εκατ.! Τα
κεφάλαια που άντλησε τα επένδυσε στην αγορά παικτών (θεωρείται δεδομένο πως οι
ομάδες που έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο πρέπει να διαθέτουν αξιόλογο
«υλικό»), αποπλήρωσε μέρος του χρέους της προς τις κατασκευαστικές εταιρείες
που δημιούργησαν το «Αρίνα», επένδυσε σε άλλες ομάδες (αγόρασε το 40% των
μετοχών της Γέρμιναλ Μπέερσκοτ Αμβέρσα), ενώ δημιούργησε στο Γιοχάνεσμπουργκ
θυγατρική ομάδα που φέρει το όνομά της. Ο «αφρικανός» Άγιαξ σκοπό έχει να
συγκεντρώνει τα ταλέντα της «μαύρης ηπείρου», να τα γαλουχεί με την νοοτροπία
της «μητρικής» ομάδας και στη συνέχεια να τα προωθεί στο Άμστερνταμ.
Ουσιαστικά, οι Ολλανδοί έκαναν επέκταση της ήδη μεγάλης βιομηχανίας παραγωγής
ταλέντων και σύντομα τα ευρωπαϊκά γήπεδα θα γεμίσουν με μαύρους
ποδοσφαιριστές, απόφοιτους του «αφρικανικού» Άγιαξ.