3η ΚΑΡΤΑ Αγορά του παραλόγου

ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ των μεταγραφών έχουμε εφέτος νέο ρεκόρ. Μόνο ο Ολυμπιακός
διέθεσε 8,5 δισ. δραχμές για τους Τζιοβάνι, Ζάχοβιτς, ενώ η ΑΕΚ για να
κρατήσει τρία χρόνια τον Τσίριτς πρέπει να δώσει 1,5 δισ. Αν προσθέσουμε τις
δαπάνες όλων των ΠΑΕ Α’, Β’ και Γ’ Εθνικής για ανανέωση του έμψυχου δυναμικού
τους, θα φθάσουμε σε ιλιγγιώδη ποσά, δυσανάλογα με τις πραγματικές δυνατότητές τους.

Με την πάροδο των χρόνων έχει δημιουργηθεί μια παράλογη ποδοσφαιρική αγορά,
αφού οι τιμές των παικτών έχουν εκτοξευθεί σε ύψη αταίριαστα με τις
δυνατότητες των παικτών. Αλήθεια, με ποια κριτήρια διαμορφώνονται οι τιμές; Τι
προσφέρουν κάποιοι ποδοσφαιριστές στην αναβάθμιση του θεάματος στα γήπεδά μας,
ώστε να απαιτούν υψηλά συμβόλαια;.

Από την άλλη πλευρά οι παράγοντες των ΠΑΕ γιατί υπόσχονται πολλά λεφτά και
αναλαμβάνουν οικονομικές υποχρεώσεις, στις οποίες δεν μπορούν να
ανταποκριθούν; Ο ΠΣΑΠ γιατί δεν αντιδρά εντονότερα, όταν είναι βεβαιωμένες
οφειλές προς τα μέλη του πάνω από δύο δισ δραχμές;

Στις μικρότερες κατηγορίες (Δ’ Εθνική και Α’ τοπική) η αγορά στις
μεταγραφές κινείται εκτός ορίων. Οι ποδοσφαιριστές αυτών των κατηγοριών ζητούν
υπέρογκα ποσά και πανηγυρίζουν για υψηλές συμφωνίες, που συνήθως δεν
τηρούνται. Είναι ικανοποιημένοι να δηλώνουν στους φίλους τους ότι «έκλεισαν»
με κάποια εκατομμύρια δραχμές, ενώ οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι στο τέλος της
περιόδου θα ζητούν ανεπιτυχώς εξόφληση. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά σ’ ένα
καταχρεωμένο ποδόσφαιρο, ελάχιστες ΠΑΕ και σωματεία ασχολούνται μεθοδικά με
την καλλιέργεια ταλέντων. Οι λεγόμενες Ακαδημίες λειτουργούν πρόχειρα και
συνήθως με εμπειρικούς και ακατάλληλους προπονητές.

Η ώρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έφθασε. Οι Δήμοι χρειάζονται μικρές
λειτουργικές εγκαταστάσεις και τα σωματεία γενναία οικονομική ενίσχυση.