ΣΚΑΚΙ

Ο Άλτιν Τσέλα είναι ένας δικός μας άνθρωπος. Ήρθε από την Αλβανία στην Ελλάδα
σε ηλικία 15 ετών. Ήταν ήδη πολύ ταλαντούχος σκακιστής, στη χώρα μας όμως
μπόρεσε να ξεδιπλώσει γρήγορα τις πολύπλευρες πτυχές του ταλέντου του. Σήμερα,
έξι χρόνια αργότερα, είναι ο καλύτερος Αλβανός σκακιστής. Συνεχίζει να ζει
ανάμεσά μας, μιλά τη γλώσσα μας και χαίρει μεγάλης εκτίμησης στη σκακιστική
μας κοινότητα, τόσο για το θεαματικό του παιχνίδι (που έχει δημιουργήσει
φανατικούς θαυμαστές) όσο ­ κυρίως ­ για το ήθος του.

Πριν από λίγους μήνες έγιναν στην Κρήτη τα προκριματικά του Παγκοσμίου
Πρωταθλήματος για τη ζώνη των χωρών που περιλαμβάνει και τη χώρα μας.

Μετείχαν οι καλύτεροι σκακιστές της Αρμενίας, της Γεωργίας, της Σερβίας, της
Τουρκίας, της Αλβανίας, της Μάλτας, της Κύπρου και της Ελλάδας. Για τις
τέσσερις πολύτιμες θέσεις πρόκρισης που θα οδηγούσαν στα τελικά του Λας Βέγκας
(Αύγουστος 1999) πάλεψαν πολλοί ισχυροί γκραν μετρ. Όλοι πόνταραν στους
Αρμένιους και στους Γεωργιανούς, ωστόσο την πρόκριση πήραν ο Βασίλης
Κοτρωνιάς, ο Άλτιν Τσέλα και οι Σέρβοι Τζούριτς και Βελιμίροβιτς.

Σήμερα, το όνειρο του νεαρού Τσέλα να αγωνιστεί μαζί με τους άλλους 93
καλύτερους παίκτες στον κόσμο στη γιορτή του Λας Βέγκας, γίνεται καπνός. Και
αιτία του γεγονότος αυτού δεν είναι παρά η καταγωγή του! Για έναν άνθρωπο που
γεννήθηκε Αλβανός, που μετανάστευσε σε νεαρή ηλικία και που λόγω της ελληνικής
γραφειοκρατίας (είναι γνωστοί οι ρυθμοί με τους οποίους δίνεται η άδεια
παραμονής) δεν έχει ακόμη την περίφημη πράσινη κάρτα (έχει όμως τη βεβαίωση
πως θα την πάρει), δεν υπάρχει ούτε ψίχουλο εμπιστοσύνης. Κανείς δεν μπορεί να
διαβεβαιώσει τις αμερικανικές αρχές, του είπαν, πως δεν θα αρπάξει την
ευκαιρία για να μείνει στην Αμερική. Και αυτά ειπώθηκαν στο Προξενείο των ΗΠΑ
στην Αθήνα, αρμόδιο και για τους Αλβανούς, αφού το Προξενείο των Τιράνων είναι
κλειστό για τον φόβο τρομοκρατικών επιθέσεων.

Όμως, οι αθλητικές αρχές των ΗΠΑ γιατί δέχτηκαν να αναλάβουν τα τελικά του
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος σε ένα άθλημα, του οποίου οι κορυφαίοι εκπρόσωποι
προέρχονται από πρώην ανατολικές ­ και τώρα σε κακή οικονομική κατάσταση ­
χώρες; Αν δεν μπορούσαν να αναλάβουν τον κίνδυνο (είναι πραγματικός κίνδυνος;)
κάποιους από τους 100 καλύτερους σκακιστές στον κόσμο να μείνουν στις ΗΠΑ, πώς
ανέλαβαν τον αντίστοιχο κίνδυνο να τιναχτεί ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που
εκείνοι διοργανώνουν στον αέρα; Και η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία πώς δεν
προέβλεψε μια τέτοια εξέλιξη;

Του Τσέλα και του κάθε Τσέλα η καριέρα θα σημαδευτεί αναπόφευκτα από το άδικο
τείχος που υψώθηκε σε ένα μεγάλο του όνειρο. Και εμείς που πανηγυρίσαμε, μαζί
με την πρόκριση του Βασίλη Κοτρωνιά και τη δική του επιτυχία, τώρα θλιβόμαστε
για την ανισότητα του δημοκρατικού μας κόσμου.

Ο Βασίλης θα πάει, ο Άλτιν όχι. Και μάλλον ούτε οι Τζούριτς και Βελιμίροβιτς.
Αλλά αυτή είναι μια άλλη πικρή ιστορία…

Ικαρία

Τρία τουρνουά ξεκίνησαν το Σάββατο στην Ικαρία. Πρόκειται για τα τουρνουά
γυναικών, νέων και γρήγορου σκακιού.

Στο τουρνουά γυναικών, η πρώτη θέση θα κριθεί ανάμεσα στις δύο Βουλγάρες
Αλεξίεβα (2.317) και Γκένοβα (2.240). Μετέχουν ακόμη η 12χρονη Ουκρανή Όλγα
Νεβίκεβιτς, η Στεφανία Κουκουφίκη (1.725), Γαρνέλη (1.670), Δ. Νικολοπούλου
(1.665), Παυλογιάννη (1.625), Βασιλάρου (1.545), Ευφρ. Ζη (1.405), Παλαμούρδα
(1.390), Χ. Ζη (1.385) και η μικρή Κατερίνα Τόμου.

Στο τουρνουά νέων φαβορί είναι ο Αλέξης Κουκουφίκης (2.140). Παίζουν ακόμη οι
Β. Παναγιωτόπουλος (1.745), Κοντομήτρος (1.675), Κυβέλης (1.500), Λίτσας
(1.415), Ευθ. Κορατζόπουλος (1.305), Παλαμούρδας (1.300), Καντούνης, Ντίνος
και Σταμάτης Πούλος, Βιορές, Γ. Τόμος και Γ. Ξενάκης. Αρκετοί παίκτες μετέχουν
και στο ράπιντ (από χθες μπήκαν και οι έχοντες διεθνές ΕΛΟ), ενώ μεθαύριο
Τετάρτη ξεκινάει το μεγάλο ανοιχτό τουρνουά υπό τον τίτλο Διεθνές Πρωτάθλημα Αιγαίου.