Ο χρόνος δεν έσβησε τις μνήμες

Ο Ντε Σαμπ ξεσπάει σε πανηγυρισμούς. Η Γαλλία περίμενε χρόνια τέτοια γιορτή

ΣΑΝ σήμερα, πριν από έναν χρόνο. Δώδεκα Ιουλίου 1999. Στο «Σταντ ντε Φρανς» ο
Ζινεντίν Ζιντάν και η παρέα του γονατίζουν την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία
και με σκορ 3-0 κατακτά η Γαλλία, για πρώτη φορά, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
ποδοσφαίρου. Το Παρίσι παίρνει φωτιά.

Οι Γάλλοι σ’ ένα ατέλειωτο πανηγύρι, δεν έχουν αφήσει γωνιά που να μην την
πλημμυρίσουν με κρασί, σαμπάνια, βεγγαλικά και τραγούδια, γιορτάζοντας τον
θρίαμβο του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Σε μια άλλη γωνιά της Γης, τα δάκρυα, η απογοήτευση, ο πόνος και η θλίψη
πνίγει τους Βραζιλιάνους. Η σάμπα έχει δώσει τη θέση της σε πένθιμα εμβατήρια
και οι σκέψεις φέρνουν δάκρυα στα μάτια.

Από την άλλη όχθη, ο Ρονάλντο δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Τον παρηγορεί ο Ντίντα

Δώδεκα Ιουλίου, σαν σήμερα, η Γαλλία θυμάται και η Βραζιλία προσπαθεί να
λησμονήσει. Πιο πολύ απ’ όλους ο Ρονάλντο. Ο πρωταγωνιστής της τελευταίας
κρίσιμης μάχης. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις τελευταίες δραματικές εικόνες
στο «Σταντ ντε Φρανς». Το «άααα…» στις κερκίδες πριν από τον αγώνα, καθώς η
φήμη έφερνε τον Βραζιλιάνο άσο να μην αγωνίζεται στον τελικό. Η διακομιδή του
στο νοσοκομείο. Η ανησυχία. Όχι μόνο των Βραζιλιάνων, αλλά όλων των φιλάθλων
που θαυμάζουν τον Ρονάλντο και λατρεύουν το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο.

Θυμόμαστε τις συγκλονιστικές εκείνες στιγμές, που ένα βιβλίο με χίλιες
σελίδες, δεν θα έφταναν για να περιγράψουμε όλα όσα είδαμε, ακούσαμε και
φυσικά ζήσαμε στους διαδρόμους των αποδυτηρίων. Στις σκάλες του σταδίου, στις
κερκίδες των δημοσιογράφων. Όλα όσα ακούσαμε να λένε με υστερικές κραυγές οι
συνάδελφοι Βραζιλιάνοι, Νοτιοαμερικανοί, αλλά και Ευρωπαίοι σπίκερ, στα
μικρόφωνά τους. Ο απόηχος ήταν εκπληκτικός. Μια είδηση που ήταν ένα ολόκληρο Μουντιάλ.

Όλα συνέβησαν μία ώρα πριν από την έναρξη. Ύστερα, η αναγγελία των συνθέσεων.
Το «δελτίο» με τις συνθέσεις των ομάδων και η ανυπομονησία παντού, για να
μάθουμε και επίσημα «αν παίζει ο Ρονάλντο», αλλά και «τι τάχα να συνέβη»…

Χωρίς Ρονάλντο η σύνθεση της Βραζιλίας… Και πάλι τα μικρόφωνα άναψαν. Οι
πένες και τα τηλέφωνα δούλευαν ασταμάτητα. Οι κερκίδες σιγά-σιγά
ξαναζωντάνευαν. Συζητήσεις. Απορίες και επεξηγήσεις. Κανείς δεν ήξερε τι
ακριβώς να υποθέσει. Και μετά…

Ένα τέταρτο πριν από την έναρξη, οι παίκτες των ομάδων να προθερμαίνονται. Και
ο Ρονάλντο, να κάνει την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο.

Το ξέσπασμα των Βραζιλιάνων στις εξέδρες, η σάμπα και πάλι να δίνει το χρώμα
που οι «καριόκας» δίνουν και ξεσηκώνουν τον κόσμο, όσο και αν είναι απαθής και αδιάφορος.

Ο ΖΙΝΤΑΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΓΝΩΜΗ

Αψίδα Θριάμβου στολισμένη από πανηγυρίζοντες οπαδούς. Η Γαλλία ένα χρόνο μετά συνεχίζει να θυμάται!

Το μεγάλο παιχνίδι άρχισε. Οι Γάλλοι, από το πρώτο λεπτό πολιορκούν την εστία
του Ταφαρέλ. Και ο Ζιντάν, με κεφαλιά, δίνει στους Γάλλους το προβάδισμα στο σκορ.

Τα πανηγύρια αυτήν τη φορά είναι για τους οργανωτές. Και κανείς δεν μπορεί να
φανταστεί ούτε να προδιαγράψει τη συνέχεια. Γιατί ο Ρονάλντο, ο Ριβάλντο και
οι άλλοι της «σελεσάο» δεν είναι από τους παίκτες που εύκολα σ’ έναν τελικό θα
εγκατέλειπαν τον αγώνα πριν αυτός ξεκινήσει.

Κι όμως. Ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο Ντε Σαμπ, ο Πετί, ο Μπαρτέζ, ο Ντζορκαέφ, δεν
είχαν καμιά διάθεση να χαριστούν. Τα μάτια όμως των φιλάθλων ήταν στραμμένα
στον Ρονάλντο. Στην κερκίδα, η Ροναλντίνια, καθόταν σκεπτική, ανήσυχη. Ούτε
χορός ούτε σημαίες ούτε πανηγύρια. Μονάχα ανησυχία και μάτια γεμάτα αγωνία.
Στον αγωνιστικό χώρο ο Ρονάλντο μόνο μία φορά κατάφερε να ξεφύγει από τους
Γάλλους αμυντικούς. Ήταν η πρώτη και τελευταία φάση με πρωταγωνιστή εκείνον
που όλοι περίμεναν να «καθαρίσει» τον τελικό.

Ένα δεύτερο γκολ από τον Ζιντάν και ένα τρίτο από τον Πετί. Η Γαλλία νικήτρια
της Βραζιλίας με 3-0 ήταν η πρωταθλήτρια κόσμου. Ο Ρονάλντο όπως και οι άλλοι
συμπαίκτες του, κοιτούσαν απαρηγόρητοι τους αντιπάλους τους να πανηγυρίζουν.
Κανείς τους δεν μπορούσε να πιστέψει ότι το Κύπελλο είχε χαθεί. Και ότι ο
Ρονάλντο, σκιά του εαυτού του, εκείνη τη βραδιά θα άφηνε πίσω πολλά
ερωτηματικά, σε πιστούς, φίλους και θαυμαστές. Μία ημέρα, από τις πιο μαύρες
στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου. Και για τον Ρονάλντο, ιδιαίτερα,
«η βραδιά των φαντασμάτων».

Αριστερά: Ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ ζει στο ατέλειωτο πανηγύρι με τους πρωταθλητές κόσμου. Τα χέρια που ύψωσαν το χρυσό τρόπαιο δεν ήταν βραζιλιάνικα, όπως όλοι περίμεναν, ήταν γαλλικά!

Ακόμα και σήμερα κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τι έγινε εκείνη την ημέρα στο
Παρίσι των αντιθέσεων. Των πανηγυρισμών των Γάλλων για τον μοναδικό θρίαμβο
από τη μια και το σκοτάδι που άφηναν πίσω τους οι Βραζιλιάνοι, το οποίο επί
έναν χρόνο απασχόλησε και απασχολεί, χωρίς εξήγηση, εκείνη η ήττα.

Για τον Ρονάλντο, όλα πήγαν ανάποδα τη χρονιά που πέρασε. Η ομάδα του, η
Ίντερ, όχι μόνο έχασε το πρωτάθλημα, αλλά ούτε καν προκρίθηκε σε μία από τις
διοργανώσεις των Ευρωπαϊκών Κυπέλλων.

Ο ίδιος αγωνίστηκε ελάχιστα. Άλλοτε τραυματίας και άλλοτε εκτός φόρμας. Ένα
μυστήριο αυτή η χρονιά που τώρα, στο Κόπα Αμέρικα, ο Ρονάλντο προσπαθεί να
ξεπεράσει και να ξεχάσει.

Είναι εκπληκτικό. Κι όμως, αληθινό. Ενώ η Γαλλία ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια
κόσμου 1998, η ήττα της Βραζιλίας και η «υπόθεση Ρονάλντο» είναι αυτά που
συζητήθηκαν μέσα στον χρόνο περισσότερο απ’ όλα και όλους.

Γεγονός είναι ότι ο Πύργος του Άιφελ φωτίστηκε εκτυφλωτικά, η Αψίδα του
Θριάμβου γνώρισε και πάλι τη λάμψη της. Ο τίτλος αυτός ανήκει στη Γαλλία και
το ποδόσφαιρό της. Για τα υπόλοιπα, η ιστορία θα γράψει.

ΡΟΝΑΛΝΤΟ: Δεν ανησυχεί για την Εφορία

Τον άλλαξε ο έρωτας

Πέρυσι τέτοιες ημέρες πίστευε ότι θα κρατήσει τον κόσμο στα χέρια του. Το βάρος ήταν τελικά αβάσταχτο για τον μικρό Ρονάλντο που λύγισε στο γήπεδο του Σεν Ντενί. Σήμερα, ο Ρονάλντο ψωνίζει για τον νέο του έρωτα κοσμήματα εκατομμυρίων και χαμογελάει. Ποιος θυμάται πια το Μουντιάλ…

ΟΣΟ και αν προσπαθεί ν’ αποφύγει τα φώτα της δημοσιότητας ο Ρονάλντο, φαίνεται
ότι είναι μάλλον δύσκολο. Έτσι και τώρα, που η Βραζιλία παίρνει μέρος στο Κόπα
Αμέρικα και ο άσος της Ίντερ είναι και πάλι ο πρωταγωνιστής. Μέσα ή έξω από το
γήπεδο, δεν έχει σημασία.

Συνέβη την παραμονή τού αγώνα Βραζιλίας – Αργεντινής για το Κόπα Αμέρικα. Ο
Ρονάλντο πήγε μαζί με τους άλλους συμπαίκτες του βόλτα στην Τσιουντάντ ντελ
Έστε, που θεωρείται μία από τις πόλεις με τα περισσότερα κρούσματα
λαθρεμπορίου. Μαζί του ο Καφού. Ο Ρονάλντο μπήκε σ’ ένα κοσμηματοπωλείο για να
κάνει κάποιες αγορές. Ένα χρυσό ρολόι, μια αλυσίδα χρυσή, μία βαλίτσα γνωστής
φίρμας και διάφορα άλλα σουβενίρ.

«Για την καινούργια του αγαπημένη» έσπευσαν να πουν και να υποθέσουν οι
Βραζιλιάνοι δημοσιογράφοι. Συνολικά, ο παίκτης πλήρωσε 18.000 δολάρια (περίπου
6 εκατ. δραχμές).

«Για την Αντριάνα», είπαν αμέσως οι «κοσμικοί» και την Αντριάνα την ονόμασαν
χωρίς δισταγμό «νέα Ροναλντίνα», αφού ο παλιός του έρωτας αποτελεί πλέον παρελθόν.

Ο ίδιος διέψευσε την πληροφορία, όχι όμως και την αγορά των δώρων. Στη
Βραζιλία, έγραψαν ότι «ο Ρονάλντο κινδυνεύει να κληθεί από την Εφορία της
πατρίδας του για να δικαιολογήσει πού βρήκε τόσα χρήματα και αν είναι δηλωμένα
στην Εφορία»… Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, η ιστορία δεν πρόκειται να
μείνει εδώ. Και αυτό, γιατί σύμφωνα με τους νόμους της πατρίδας του, το 50%
των εξόδων πρέπει να καταβληθεί στο τελωνείο με την επιστροφή της ομάδας στο Ρίο…

Όσον αφορά τον Ρονάλντο, αυτός δεν ανησυχεί, αλλά σκέπτεται τη νέα του
σύντροφο. Κανείς δεν ξέρει ποια είναι, έστω κι αν τον έχουν δει αγκαλιά κατά
καιρούς με ωραίες συντρόφισσες. Μεταξύ αυτών και τη γνωστή μας τενίστρια
Κουρνικόβα. Όσο για την Αντριάνα, δεν είναι άλλη από την ιδιοκτήτρια ενός
μπαρ, του «Μπρίτας Μπαρ», όπου συχνάζουν σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές του
Ρίο. Γεγονός είναι ότι ο Ρονάλντο έχει βελτιωθεί αισθητά τις ημέρες του Κόπα
Αμέρικα. Πολλοί το αποδίδουν στον έρωτα. Άλλοι στην αγάπη για τη ζωή και το
ποδόσφαιρο, μετά την περιπέτεια που πέρασε στο Παρίσι, πέρυσι, τέτοια εποχή.