Είναι ακίνδυνα τα τρόφιμα Φρανκενστάιν;

Είναι δύσκολο να μη συμμεριζόμαστε τον αγώνα των Ευρωπαίων εξαδέλφων μας,
οι οποίοι αντιστέκονται στα «Φρανκενστάιν τρόφιμα». Ναι. Έτσι αποκαλούν οι
Ευρωπαίοι, τα τρόφιμα στα οποία έχουν προστεθεί, αφαιρεθεί, ή μεταλλαχθεί
γονίδια, προκειμένου να φθηνύνει η παραγωγή τους, ή για να επιμηκυνθεί το
διάστημα που διατηρούνται φρέσκα.

Ντομάτες τέρατα; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω

Το αληθινό ζήτημα είναι πολιτικό, και όχι τόσο ιατρικό ή επιστημονικό. Βασικά,
πρόκειται για το δικαίωμα των ανθρώπων να γνωρίζουν τί τρώνε, ακόμη κι αν οι
απόψεις τους πάνω σε αυτό το θέμα είναι προφανώς ­ για τους επιστήμονες και
τους κρατικούς ελεγκτές ­ αβάσιμες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα γενετικά
μεταλλαγμένα τρόφιμα δεν είναι αναγνωρίσιμα. Αυτό συμβαίνει, αφενός, διότι οι
αλλαγές και οι τροποποιήσεις κρύβονται στα γονίδια, και, αφετέρου, επειδή οι
παραγωγοί των τροφίμων έχουν κατορθώσει να μην εκθέτουν τις προδιαγραφές των
προϊόντων ώστε να μη δημιουργούνται υστερικά μποϊκοτάζ είς βάρος τους.

Τα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα είναι απολύτως ασφαλή, σύμφωνα με τους
παραγωγούς τους, που είναι, κυρίαρχα, αμερικανικές εταιρείες. Οι οποίες, όμως,
ύστερα από τη σχετικά ήρεμη και καλή πορεία που είχαν τα γενετικά μεταλλαγμένα
τρόφιμά τους, στην αμερικανική εγχώρια αγορά, έμειναν άναυδες από την
αρνητική, και εχθρική, ευρωπαϊκή αντίδραση κατά των γενετικά μεταλλαγμένων τροφίμων.

Πάντως, καμία αξιόπιστη απόδειξη βλάβης που να προκαλούν τα γενετικά
μεταλλαγμένα τρόφιμα, δεν έχει γίνει γνωστή, εκτός από κάποιες καταγεγραμμένες
δυσκολίες για τις πεταλούδες είδους «Μονάρχη» που δεν ευδοκιμούν σε χωράφια
όπου υπάρχουν καλλιέργειες γενετικά μεταλλαγμένων τροφίμων. Επίσης, ένας
πανικός που έγινε γύρω από το θέμα των γενετικά μεταλλαγμένων πατατών στην
Βρετανία, έχει πλέον απορριφθεί ως δημιουργηθείς από «επιστήμη – απάτη», από
ένα ανεξάρτητο επιστημονικό περιοδικό, πολύ μεγάλου κύρους.

Περίπου το ήμισυ της τεράστιας αμερικανικής σοδειάς σόγιας είναι γενετικά
μεταλλαγμένο, και, μέχρι τώρα τουυλάχιστον, τίποτε το «Φρανκενστάιν» δεν έχει
αναφερθεί να έχει προκύψει. Έτσι, λοιπόν, αφού δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι τα
γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα βλάπτουν τον άνθρωπο, έτσι και οι
προειδοποιήσεις για την επικινδυνότητά τους παραμένουν απλές εικασίες και
πρέπει να εξετασθούν και υπό το φως των μεγάλων δυνατοτήτων που προσφέρει η
γενετική μηχανική στην αύξηση της αγροτικής παραγωγικότητας.

Κούφια λόγια

Αλλά οι διαβεβαιώσεις των παραγωγών των γενετικά μεταλλαγμένων τροφίμων για
την ασφάλειά τους, είναι περισσότερο κούφια λόγια, παρά επιστήμη. Σχεδόν
καθόλου έρευνα δεν διεξήχθη για τα αποτελέσματα που έχουν αυτά τα τρόφιμα
επάνω στον άνθρωπο, προτού να κυκλοφορήσουν στην αγορά.

Πάντως, η αποδοχή των γενετικά μεταλλαγμένων προϊόντων από την αμερικανική
αγορά, μπορεί να απηχεί και την εμπιστοσύνη που έχουν οι Αμερικανοί στο Food
and Drug Administration (Αμερικανική Υπηρεσία Ελέγχου Τροφίμων και Φαρμάκων)
και στον υπουργό Γεωργίας τους. Και, ουσιαστικά, αυτό που οι Αμερικανοί
ελεγκτές μας λένε, είναι ότι, τουλάχιστον όσο μπορεί να κρίνει η επιστήμη, όλα
τα προβλήματα περί τα γενετικά μεταλλαγμένα, βρίσκονται μονάχα μέσα στο κεφάλι
του καταναλωτή. Επομένως, γιατί να επιβαρυνθούν οι παραγωγοί με την υποχρέωση
να γράφουν όλα τα συστατικά επάνω στο προϊόν- κάτι που μπορεί να αποθαρρύνει
τις πωλήσεις;

Τραμπούκος

Η πολιτική αυτή που ακολουθούν οι ελεγκτές, αντικαθρεφτίζει βαθύ σεβασμό για
την επιστήμη, και καθησυχάζει τους φόβους της βιομηχανίας, της βιοτεχνολογίας,
που αναγνωρίζει γενναία κυβερνητική στήριξη για έρευνα ­ με… πολύ
αξιοσεβαστές συνεισφορές για τις εκστρατείες και των δύο πολιτικών κομμάτων.
Εντούτοις, η πολιτική της έλλειψης αναλυτικής ετικέτας στα προϊόντα,
καταχράται την εξουσία της επιστήμης, αφήνοντάς την να ποδοπατήσει επάνω στο
δικαίωμα των καταναλωτών, να ξέρουν τί ακριβώς τρώνε. Η επιστήμη, τελικά,
μπορεί να λειτουργήσει ως καθοδηγητής, αλλά δεν θα έπρεπε να λειτουργεί σαν τραμπούκος.

Τορπίλη

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ τορπίλισε ένα από τα κυριότερα επιχειρήματα που υπάρχουν
υπέρ των γενετικά μεταλλαγμένων αγροτικών προϊόντων, δείχνοντας ότι δεν
παράγουν, αυτομάτως, καλύτερες και περισσότερες σοδειές, ούτε και βοηθούν να
ελαττωθεί αισθητά η χρήση εντομοκτόνων.

Αυτά αποκαλύπτονται σε νέα έρευνα που δημοσίευσε το αμερικανικό υπουργείο
Γεωργίας, μέσα στην οποία αναλύεται η παραγωγή που είχαν οι σοδειές που
προορίζονταν για εμπορική συναλλαγή, το 1997 και το 1998, σε περιοχές όπου
καλλιεργούνταν παραδοσιακές και γενετικά μεταλλαγμένες ποικιλίες από βαμβάκι,
καλαμπόκι και σόγια.

Εντούτοις, η μελέτη ­ παρ’ ότι κάλυπτε εκατομμύρια στρέμματα ­ δεν βρήκε, σε
γενικές γραμμές, βελτιωμένη τη συγκομιδή, ενώ και η χρήση εντομοκτόνων σχεδόν
καθόλου δεν είχε αλλάξει. «Θα μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να αποδώσω
οποιουδήποτε είδους αύξηση και βελτίωση της συγκομιδής στη βιοτεχνολογία»,
είπε ο Μπιλ ΜακΜπράιντ, οικονομολόγος στο αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, ο
οποίος συνεισέφερε στη μελέτη.