«Σήκωσαν» όλη τη βιβλιοθήκη!

Ζώντας μέσα σε ένα περιβάλλον που πίσω από την αστραφτερή, ακαδημαϊκή του
πρόσοψη υποθάλπει συχνά πυκνά και φαινόμενα παρακμής, οι διοικητικοί και
τεχνικοί υπάλληλοι των Πανεπιστήμιων δεν θα μπορούσαν να μένουν πάντα ανεπηρέαστοι.

Ορισμένοι από αυτούς από τη θέση τους διαχειρίζονται έργα και κεφαλαία, που
μπορούν να τους βάλουν σε πειρασμό… Από καιρού εις καιρόν λοιπόν, προκύπτουν
ειδήσεις με εμπλοκή και υπαλλήλων των Πανεπιστημίων σε μικρές ή μεγάλες
παρανομίες, όπως είχε συμβεί προ ετών με την απίθανη περίπτωση της κλοπής ενός
πανάκριβου… χαλιού από το Πολυτεχνείο της Αθήνας.

Πρόσφατα, άλλες δύο περιπτώσεις διαφθοράς υπαλλήλων ­ εκ των οποίων η μία
οδήγησε ήδη προ ημερών τον εμπλεκόμενο υπάλληλο σε 4ετή καταδίκη για…
διακεκριμένη κλοπή από πλημμελειοδικείο της Αθήνας, ενώ η δεύτερη μόλις άρχισε
να ερευνάται δικαστικά ­ ήρθαν να προστεθούν.

Η πρώτη, που αφορά και πάλι το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, είναι σχεδόν απίστευτη:
Τον Μάιο του ’98, ένας καθηγητής του ΕΜΠ μπήκε σε βιβλιοπωλείο δίπλα στο
Πολυτεχνείο και βρήκε ένα παλιό ενδιαφέρον επιστημονικό βιβλίο. Όταν όμως το
αγόρασε και το άνοιξε, βρήκε μέσα τη… σφραγίδα του ιδρύματος. Ψάχνοντας
βρήκε πάμπολλα παλιά βιβλία που όλα έμοιαζαν να προέρχονται από το
Πολυτεχνείο, ανάμεσά τους και ένα σπανιότατο αντίγραφο των Απάντων του Πλάτωνα
έκδοσης τού 1700!

Ο καθηγητής ενημέρωσε την Πρυτανεία και τον εισαγγελέα. Αποτέλεσμα ήταν να
κάνει έφοδο η Αστυνομία στο βιβλιοπωλείο και λίγο αργότερα ένα… φορτηγό με
πάνω από 5.000 βιβλία έφτανε στο ίδρυμα. Από αυτά διαπιστώθηκε ότι τα 4.000
σπάνια βιβλία ανήκαν στην ιστορική βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου και κάπου 1.000
στη βιβλιοθήκη Τρικάλων!

Από το ’87

Από το 1987 μέχρι το ’98 υπάλληλος του Πολυτεχνείου «έγδυνε» την ιστορική βιβλιοθήκη του και πουλούσε τα βιβλία στο βιβλιοπωλείο του

Όπως τελικά αποδείχθηκε, το βιβλιοπωλείο ανήκε στον υπάλληλο του Πολυτεχνείου
κ. Σπ. Κουφάκη και σε συγγενικό του πρόσωπο. Ο Κουφάκης εργαζόταν από το ’87
σε απογευματινή βάρδια στη βιβλιοθήκη, την οποία τελικά «σήκωσε» και μετέφερε
στο βιβλιοπωλείο του, χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς. Τα βιβλία από τα Τρίκαλα
υπήρχαν, καθώς το Πολυτεχνείο σχετιζόταν με τη διαμόρφωση της βιβλιοθήκης της
θεσσαλικής πόλης. Μάλιστα, στη δίκη που έγινε πριν από έναν μήνα, ο δήμαρχος
Τρικάλων απηύθυνε έκκληση στον κατηγορούμενο, να του επιστρέψει ένα βιβλίο με
την ιστορία του θεσσαλικού αγώνα, που δεν είχε βρεθεί. Και πώς απολογήθηκε ο
υπάλληλος; «Εγώ απλώς μάζευα τα βιβλία που… πετούσαν», είπε προτού εισπράξει
την 4ετή καταδίκη (για την οποία άσκησε έφεση) και απομακρυνθεί από το ίδρυμα.
Για το πώς στάθηκε δυνατόν να σηκώσει 4.000 τόμους σπάνιων βιβλίων χωρίς να
τον καταλάβει κανείς για 11 χρόνια, δεν έγινε κάποια δίκη ­ αν και αυτό κάτι
έχει να πει για την οργάνωση του Πανεπιστημίου…

Η δεύτερη περίπτωση συνέβη στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και αποκαλύφθηκε τον
περασμένο Μάιο, όταν η εταιρεία Διεθνής Δομική Α.Ε., που έχει αναλάβει κατόπιν
μειοδοτικών διαγωνισμών την κατασκευή διάφορων κτιρίων του ιδρύματος, κατέθεσε
μήνυση εναντίον του διευθυντή τής τεχνικής υπηρεσίας του Πανεπιστημίου κ. Μ.
Βρανου, κατηγορώντας τον για δωροληψία και εκβίαση!

Σύμφωνα με τη μηνύτρια εταιρεία, ο υπάλληλος αυτός από το 1991 έως το 1996
φέρεται ότι εκμεταλλευόμενος τη θέση του, που του επέτρεπε να ελέγχει την
πρόοδο των έργων και να πληρώνει τη μειοδότρια, απαίτησε και εισέπραξε
εκβιαστικά συνολικό πόσο 30 εκατ. δραχμών σε μετρητά και επιταγές, ενώ ζήτησε
και άλλα 10 εκατ., που επειδή η εταιρεία αρνήθηκε να του δώσει, αρνήθηκε να
εγκρίνει τις εργασίες και προσπάθησε να την κηρύξει έκπτωτη ­ χωρίς να το πετύχει.

Ο υπάλληλος, πάντως, αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται και η υπόθεση
εκκρεμεί σήμερα στα τοπικά δικαστήρια.