Για τα μνημεία της κλασικής μας αρχαιότητας

Από τον αρχαιολόγο κ. Βασίλη Λαμπρινουδάκη, καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής
του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρο της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων
Ασκληπιείου Επιδαύρου και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πήραμε
την παραπλεύρως δημοσιευόμενη επιστολή:

«Ώστε είναι, λοιπόν, πεθαμένα τα μνημεία της κλασικής μας αρχαιότητας! Τα
μνημεία του Ασκληπιείου της Επιδαύρου, του ιαματικού κέντρου στο οποίο
αναφέρεται συνέχεια για την αφετηρία της η σύγχρονη ιατρική, ο ναός του
Ασκληπιού και η Θόλος του Πολυκλείτου, από τα πλέον θαυμαζόμενα ελληνικά
οικοδομήματα, το αρχαίο θέατρο γνωστό για την τελειότητά του σ’ όλο τον κόσμο,
όλα αυτά με 5.000 επισκέπτες την ημέρα, είναι νεκρές πέτρες κατά το αίσθημα
και την εκτίμηση του σημειώματος του Γ.Δ.Σ. στο “Πανόραμα” της 26-27 Ιουνίου!
Και αυτά επειδή το ΚΑΣ δεν δέχθηκε να στηθεί η καθ’ όλα ενδιαφέρουσα έκθεση
κοστουμιών από την ιστορία των παραστάσεων των Επιδαυρίων στην καρδιά του
αρχαιολογικού χώρου, μπροστά ακριβώς από την είσοδο του μουσείου, και
εισηγήθηκε το στήσιμό της κοντά στο χώρο του πάρκινγκ!

Μήπως το ΚΑΣ “παραπαίει” (γιατί, αλήθεια, βρίζουμε όταν θυμώνουμε;) επειδή
έλαβε υπόψη του ότι εκτός από τη σύγχρονη χρήση του θεάτρου υπάρχει και το
μεγάλο πλήθος των επισκεπτών, όλες τις μέρες του καλοκαιριού, που θέλει να
γνωρίσει τα μνημεία όπως σώθηκαν και να κατανοήσει τον κύριο χαρακτήρα τους
που είναι η λειτουργία τους κατά την αρχαιότητα; “Βλάβη” δεν προκαλείται μόνον
όταν υλικά καταστρέφεται κάτι. Υπάρχει και η οπτική – αισθητική βλάβη, αλλά
και αυτή από την αλλοίωση του περιεχομένου ενός εκθέματος.

Μήπως από πείσμα για την εφήμερη χρήση (ή την κατάχρηση) του σήμερα κάποιοι
πνευματικοί άνθρωποι κηρύσσουν νεκρή την ιστορία μας; Ας σκεφθούν πάντως ότι
αυτή η ιστορία και αυτά τα μνημεία έχουν αφάνταστη δύναμη ζωής. Η Επίδαυρος,
δηλαδή η ιστορία και τα μνημεία της, είναι τόσο ζωντανή μέσα μας, ώστε να
δίνει πρωτόγνωρα ελκυστικό κύρος σε όσους σήμερα κάνουν εκδηλώσεις εκεί ­ αυτό
το κύρος, που μαζί με τους σημερινούς άξιους δημιουργούς, δικαιώνει και την
έκθεση των θεατρικών κοστουμιών, αυτό το κύρος, που όλοι πρέπει να
διαφυλάξουμε με τη διακριτική εφήμερη δική μας παρουσία».

Η απάντηση του συντάκτη μας Γιώργου Δ. Σαρηγιάννη:

«Ασφαλώς και δεν θεωρώ “πεθαμένα τα μνημεία της κλασικής μας αρχαιότητας”.
Απλώς έχω ­ και δεν είμαι ο μόνος ­ μια διαφορετική οπτική. Πιστεύω ότι ο
“συγχρωτισμός” τους με τον σύγχρονο πολιτισμό είναι που τα ζωντανεύει. Όπως
και οι 5.000 επισκέπτες την ημέρα.

Όσο για το ρήμα “παραπαίω”, απόρησα με τον σεβαστό μου κ. Λαμπρινουδάκη που το
θεώρησε “βρισιά”. Εγώ πιστεύω ότι εκφράζει επακριβώς τις κινήσεις ενός
οργάνου, όπως το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, που πολύ εύκολα επανεξετάζει
και εγκρίνει ό,τι την περασμένη εβδομάδα είχε απορρίψει».