Η φυσική εξόντωση του Άπο θα αναβιώσει τη Λερναία Ύδρα

Συνάντησα τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν δύο φορές. Την πρώτη τον Ιούλιο του 1995 στη
Συρία και τη δεύτερη τον Δεκέμβριο του 1998 στην Ιταλία. Δεν θα σταθώ στις
παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα που αποκόμισα από αυτές τις συναντήσεις.
Άλλωστε από τις εκθέσεις που διαβίβασα αρμοδίως, αποσπάσματα είδαν το φως της
δημοσιότητας. Θα σταθώ όμως σε κάποια διαπίστωση, που ποτέ δεν είχα
εξωτερικεύσει. Κάτω από την αίγλη του θρύλου που περιέβαλλε τον Οτζαλάν,
υπήρχε ένας απλός άνθρωπος με προτερήματα και ελαττώματα, με στιγμές
μεγαλείου, αλλά και αδυναμίας. Είχε το θάρρος να σηκώσει στις πλάτες του τα
οράματα ενός έθνους παράλληλα με το ένστικτο της επιβίωσης που γεννά τον φόβο.

Ο κουρδικός λαός μετρά πολλούς αγώνες στην ιστορία του. Κανείς όμως δεν
θυμάται τις εξεγέρσεις τους τον Φεβρουάριο του 1925 και τον Ιούνιο του 1937,
που πνίγηκαν στο αίμα. Η ανάδειξη του Κουρδικού ως διεθνούς ζητήματος που
απαιτεί λύση, πραγματοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό η συμβολή τού
Οτζαλάν ήταν μεγάλη. Προσφέρουν όμως κακές υπηρεσίες όλοι εκείνοι που τον
θέλουν να είναι η αρχή και το τέλος του κουρδικού κινήματος. Ο Άπο είναι ένα
μεγαλοπρεπές δένδρο, αλλά όχι το δάσος. Ο Οτζαλάν ένωσε τους Κούρδους. Έδωσε
πολιτικό, ιδεολογικό και εθνικό περιεχόμενο στον αγώνα τους, αλλά δεν είναι
όλο το κουρδικό κίνημα. Τώρα υπάρχει το ERNK που είναι το μέτωπο, το ΡΚΚ που
είναι το κόμμα, το ARGK που είναι οι χιλιάδες αφανείς Κούρδοι αγωνιστές. Τέλος
υπάρχει το Εξόριστο Κουρδικό Κοινοβούλιο.

Η φυσική εξόντωση του Άπο θα αναβιώσει τη Λερναία Ύδρα. Η απόφαση τού
τουρκικού δικαστηρίου για θανατική καταδίκη του φυλακισμένου στο νησί Ιμραλί
ήταν αναμενόμενη. Εκείνο που δεν μπορεί κανείς να προβλέψει είναι η επικύρωσή
της από την τουρκική Εθνοσυνέλευση και τον πρόεδρο Ντεμιρέλ. Το τουρκικό
καθεστώς διαισθάνεται ότι θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου και θα ξαναφέρουν
στο διεθνές προσκήνιο το νέο «Ανατολικό ζήτημα».

Μπορεί να απέδειξαν στο παρελθόν οι ΗΠΑ ότι έχουν επιλεκτικές ευαισθησίες,
όμως η δόξα που απεκόμισαν από τη δήθεν ανθρωπιστική παρέμβαση στο
Κοσσυφοπέδιο στενεύει επικίνδυνα τα περιθώρια ελιγμών στο καθεστώς της Άγκυρας.

Ο Παναγιώτης Σγουρίδης είναι β’ αντιπρόεδρος της Βουλής.