Θάμπωσε το όνειρο

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ να κάνουν οι διεθνείς… καλοκαιρινές διακοπές νωρίτερα από κάθε
άλλη φορά είναι ορατός. Ας μη γελιόμαστε, με όσα μας έδειξε αυτή η Εθνική στα
δύο πρώτα ματς στη Ντιζόν, μάλλον οι πιθανότητες φαίνεται να κλίνουν προς τη
… Μύκονο ή τη Σαντορίνη, παρά το Λεμάν ή το Παρίσι. Ας μη συζητάμε για
Σίδνεϊ. Η απόσταση είναι πολύ περισσότερη απ΄ όση φαντάζεστε!

Η Εθνική, λοιπόν, μία ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, μία ομάδα χωρίς πρόγραμμα
και, δυστυχώς αυτά μας έδειξαν, η χειρότερη από τις τέσσερις του ομίλου της
Ντιζόν. Χάσαμε λοιπόν και από τους Τσέχους. Με το «καθαρό» 83-72, το ελληνικό
μπάσκετ επιστρέφει στην εποχή των… ηρωικών επελάσεων αλλά, δυστυχώς, στο
σύγχρονο μπάσκετ, δεν φτάνουν μόνον αυτές. Πώς δηλαδή μπορείς να νικήσεις σε
ένα παιχνίδι στηριζόμενος αποκλειστικά στο δυνατό παιχνίδι και στη σκληρή
άμυνα; Το πρώτο στοιχείο που σκέφτηκε ο Τζέιμς Νέισμιθ, όταν επινόησε το
μπάσκετ, ήταν να μπαίνει η μπάλα στο καλάθι. Και η Εθνική δεν μπορεί να το
κάνει αυτό. Όσο ήμασταν καλοί στα… πέναλτι (βολές) όλα ήταν καλά. Όταν
προσπαθούσαμε να σκεφτούμε το καλάθι εντός παιδιάς, χανόμασταν. Όσοι είδατε το
χθεσινό ματς, θυμηθείτε πως το πρώτο ελληνικό καλάθι σημειώθηκε στο έκτο λεπτό.

Ο Γιώργος Σιγάλας ήταν χθες από τους αρνητικούς παίκτες της Εθνικής. Βγήκε με πέντε φάουλ στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα

Η άμυνα χρειάζεται μυαλό, αλληλοκάλυψη, κίνηση και όχι… κατς. Η ελληνική
ομάδα δεν μπορούσε να βρει αντίδοτο για τον Μπέτκα, έναν εξαιρετικά δραστήριο
φόργουορντ. Ο Τσέχος σημείωσε 23 πόντους, μάζεψε 6 ριμπάουντ και ούτε ο
Καράγκουτης ούτε ο Παπανικολάου κατάφεραν να τον σταματήσουν. Ίσως, κάτι έκανε
ο Γιαννούλης, ο πιο μαχητικός παίκτης της Εθνικής στο χθεσινό ματς. Τον
Μπάρτον, τον είδαμε και στο προχθεσινό ματς με τη Λιθουανία. Εξαιρετικός
σουτέρ τριών πόντων. Μόλις πάρει τη μπάλα στα χέρια, είναι έτοιμος να
σουτάρει. Ο Σιγάλας δέχτηκε στην αρχή 9 πόντους, χωρίς να το καταλάβει. Ο
Μπάρτον τελείωσε το ματς με 26 πλοντους, 5/8 τρίποντα και 11/11 βολές. Κι αφού
αναφερθήκαμε στη γραμμή του φάουλ, σημειώστε ότι η Εθνική είχε 34/45 βολές,
κυρίως, λόγω της απειρίας των Τσέχων που έκαναν εύκολα το φάουλ.

Και πάλι σκυμμένα κεφάλια. Η ελληνική ομάδα ούτε χθες νίκησε

Κι από επίθεση. Με… καλαματιανά, δουλειά δεν γίνεται! Στα τελευταία λεπτά, ο
Πετρόπουλος σχεδίαζε τα συστήματα, κατά τη διάρκεια των τάιμ – άουτ, οι
παίκτες έμπαιναν στο γήπεδο και ο Κορωνιός με τον Παπανικολάου έκαναν… τα
δικά τους! Ήρθε και το πέμπτο φάουλ του Μπουντούρη τρία λεπτά πριν από το
τέλος και, ουσιαστικά, εκεί όλα τελείωσαν. Ο Μπουντούρης ήταν ο παίκτης που
συμμάζευε την ελληνική επίθεση. Νωρίτερα, είχε γίνει η πρώτη ζημιά. Το πέμπτο
φάουλ του Γιαννούλη με τους Τσέχους να προηγούνται 66-65.

ΣΕΝΑΡΙΑ

Όλες οι πιθανότητες για την Εθνική

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ που για πρώτη φορά τα τελευταία 12 χρόνια η Εθνική μας ομάδα
βρίσκεται με την πλάτη στο τοίχο. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχοντας
απογοητεύσει μέχρι στιγμής γνώρισε δύο ήττες, που πριν από το Ευρωμπάσκετ
φάνταζαν απίστευτες. Δυστυχώς όμως, εντός του αγωνιστικού χώρου ήταν απόλυτα φυσιολογικές.

Έτσι, λοιπόν, η ομάδα του Κώστα Πετρόπουλου καλείται πλέον να κερδίσει απόψε
το ματς, το οποίο, βάσει προγράμματος, ίσως εθεωρείτο χαμένο στην αρχή του
τουρνουά. Κόντρα στη Λιθουανία του Άρβιντας Σαμπόνις, η Εθνική μας χρειάζεται
να υπερβάλει εαυτόν και να πετύχει μια από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία της.

Τα πράγματα λοιπόν είναι ξεκάθαρα όσον αφορά ένα πράγμα: Αν χάσει απόψε η
Ελλάδα, τότε αύριο το πρωί, όταν οι άλλες ομάδες θα ταξιδεύουν για το Πο και
το Λεμάν για να συμμετάσχουν στη 2η φάση, αυτή θα επιστρέφει στην Αθήνα και
στα… πέτρινα χρόνια!!

Θα είναι η χειρότερη θέση που θα έχουμε πάρει από το 1983 όταν (τι σύμπτωση)
και πάλι σε ένα Πανευρωπαϊκό στη Γαλλία (Καέν, Ναντ και Λιμόζ) είχαμε
τερματίσει 11οι. Φαίνεται πως η Γαλλία δεν μας… ταιριάζει.

Όσον αφορά τώρα την υπόθεση πρόκριση, τα πράγματα είναι επίσης απλά. Η ομάδα
μας χρειάζεται τη νίκη (έστω και με μισό καλάθι) κόντρα στη Λιθουανία για να
περάσει έστω και την ύστατη στιγμή στη δεύτερη φάση, είτε ισοβαθμώντας μόνο με
τη Λιθουανία (οπότε θα μετρήσει η μεταξύ μας νίκη), είτε μπλέκοντας σε τριπλή
ισοβαθμία με τη Γερμανία (που θα είναι στους 4 β. και -9 πόντους) και τη
Λιθουανία (που είναι τώρα στους 3 β. και +10 πόντους, χωρίς να έχει παίξει
μαζί μας). Έτσι, το θέμα είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται ο αντίπαλός της.

Εάν στον αγώνα που θα προηγηθεί η Τσεχία (που είναι η μοναδική μέχρι στιγμής
ομάδα του ομίλου μας που έχει προκριθεί) νικήσει τη Γερμανία, τότε η Λιθουανία
ακόμα και αν χάσει από την Εθνική μας μέχρι και 18 πόντους (!) προκρίνεται ως
τρίτη (4 βαθμούς και -8 στη διαφορά πόντων των τριών) μένοντας 4η η Γερμανία
(με 4 βαθμούς και -9). Αν όμως η Γερμανία νικήσει τους Τσέχους, τότε οι
Λιθουανοί θα χρειάζονται επίσης απεγνωσμένα τη νίκη (όπως κι εμείς), αφού ο
χαμένος τού μεταξύ μας αγώνα θα μένει εκτός πρόκρισης.

Μη φανταστείτε όμως πως οι Λιθουανοί θα μάς χαριστούν, ακόμα και αν
προκρίνονται με ήττα. Το σύστημα της διοργάνωσης κάνει απαραίτητο τον κάθε
βαθμό στην επόμενη φάση και οι Λιθουανοί που έχουν στόχο ένα μετάλλιο θα είναι
μακριά από τον στόχο τους αν μπουν στον δεύτερο γύρο μόλις με μία νίκη.
Συνεπώς, θα πρέπει να βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις και να κάνουμε την υπέρβαση.