Μια σφαίρα στο μέτωπο για τους τρεις Σέρβους

Νεκρώσιμη ακολουθία. Οι τρεις Σέρβοι νεκροί κηδεύτηκαν χωρίς φέρετρα μέσα στις κουβέρτες

Ο 60χρονος Στέφαν Στόσιτς, ο αδερφός του Ράντοβαν, 50 χρόνων, και ο φίλος τους
Φίλιπ Κόβιτς, 46 χρόνων, ήταν απλοί χωρικοί στο Μπέλο Πόλιε, λίγα χιλιόμετρα
έξω από το Πετς στο Βορειοδυτικό Κόσοβο.

Το πρωί του περασμένου Σαββάτου ξεκίνησαν οι τρεις να κάνουν τις συνηθισμένες
τους εργασίες στο μικρό κομμάτι γης που ανήκε στην οικογένεια Στόσιτς. Ξαφνικά
λίγο πριν από το μεσημέρι, από την ανηφόρα που περνάει μπροστά από το
νεκροταφείο του χωριού, έκανε την εμφάνισή της μια ομάδα αντρών του UCK. «Ε,
εσείς οι Σέρβοι, μαζέψτε τα και φύγετε τώρα αμέσως», διηγείται ο Μίλιτς
Μπάτσεβιτς, ο οποίος έτυχε εκείνη την ώρα να βρίσκεται στο σπίτι.

Οι τρεις Σέρβοι αντέδρασαν: «Δεν πάμε πουθενά. Εδώ είναι η γη μας, την αγαπάμε
και εδώ θα μείνουμε. Δεν σας ξέρουμε ούτε έχουμε πειράξει κανέναν».

Νεκροί

Οι άνδρες του UCK όρμησαν με τα όπλα στην αγροικία. Την ίδια στιγμή ένας άλλος
Σέρβος, ο Μίλικο Στόσιτς, ξέφυγε τρέχοντας προς τα λιβάδια. Δεν πέρασαν παρά
ελάχιστα λεπτά. Ακούστηκαν τρεις πυροβολισμοί, μια σφαίρα στο μέτωπο για τον
καθένα που δεν θέλησε να φύγει από τη γη του.

Τα πτώματα του Στέφαν, του Ράντοβαν και του Φίλιπ αντικρύσαμε σκεπασμένα με
κουβέρτες και σωριασμένα πάνω στο βρώμικο χαλί ενός δωματίου του σπιτιού. Γύρω
τους μόνο αίματα και μύγες. Ενός τα χέρια ήταν δεμένα στο ύψος των καρπών με
δερμάτινο κορδόνι. Όλοι φορούσαν τα ρούχα τους και κείτονταν ο ένας πλάι στον άλλο.

Στην αυλή

Η πρόχειρη νεκρώσιμη ακολουθία έγινε προχθές το απόγευμα στην αυλή της
αγροικίας. Οι συγγενείς μετέφεραν τους νεκρούς με τις κουβέρτες και τους
ακούμπησαν πάνω σε τρία τραπέζια. Μοναδικοί παρόντες ο μητροπολίτης και οι
ιερείς του μοναστηριού του Πετς, ελάχιστοι συγγενείς και δεκάδες
ακροβολισμένοι στη γύρω περιοχή Ιταλοί στρατιώτες της Κ4.

Τα κοντινά σπίτια ήταν κλειστά και εγκαταλελειμμένα, καθώς οι Σέρβοι κάτοικοί
τους είχαν σπεύσει να φύγουν τις προηγούμενες ημέρες. Αντίθετα λίγες δεκάδες
μέτρα πιο μακριά τα δύο τρία μοναδικά μαγαζιά ήταν γεμάτα από ένστολους του UCK.

Δεν χρειάστηκε πολλή ώρα για τον επικήδειο. Ούτε αργότερα, όταν έγινε η
νεκρώσιμη ακολουθία στο νεκροταφείο του χωριού. Τα πρόσωπα των συγγενών
σφιγμένα χωρίς ένα δάκρυ. Τα συναισθήματά τους κρυφά, δεν ήξερες αν εκείνες
τις στιγμές η καρδιά τους γέμιζε από στενοχώρια ή από θυμό. Αργότερα, όταν
έπεσε η νύχτα, καταλάβαμε ότι για αυτούς τους ανθρώπους, εκείνες τις ώρες, τα
όρια ανάμεσα στα δύο γίνονται δυσδιάκριτα.

Τα πτώματα των τριών Σέρβων θάφτηκαν χωρίς φέρετρα μέσα στις κουβέρτες, σε
έναν πρόχειρο τάφο, αφού προηγουμένως ραντίστηκαν με λίγο λάδι.

Μάνα και κόρη

Οι τρεις ιερείς από το μοναστήρι του Πετς και οι Ιταλοί στρατιώτες λίγο
αργότερα συνέχισαν για το Ντρίνοβατς, ένα άλλο χωριό 30 χλμ. μακριά από το
Πετς, αψηφώντας τον κίνδυνο του UCK. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι εκεί υπήρχαν
νεκρές μάνα και κόρη, δύο ακόμη Σέρβες.

Ακολουθήσαμε την πομπή αντικρύζοντας στη διαδρομή δύο αποθήκες του UCK και έξω
από αυτές δεκάδες ένστολους που παρακολουθούσαν με περιέργεια τα αυτοκίνητα.

Στο Ντρίνοβατς, Σέρβοι και Ιταλοί έψαξαν για ώρα ένα αγρόκτημα, προκειμένου να
ανακαλύψουν τα πτώματα. Τίποτα. «Ίσως να τα έχουν πάρει οι Αλβανοί», είπε ο
Μητροπολίτης Αμφιλόχιος. Η ώρα είχε περάσει, όταν πήραμε τον δρόμο του
γυρισμού για το Πετς. Ήδη είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και οι Ιταλοί
στρατιώτες έδειχναν να είναι πιο ανήσυχοι. Όχι άδικα. Λίγο πιο κάτω σταμάτησαν
ένα τζιπ για έλεγχο.

Οπλοστάσιο

Έβγαλαν από το αυτοκίνητο με τα χέρια ψηλά έναν άνδρα του UCK και ψάχνοντας το
πορτ μπαγκάζ ανακάλυψαν, κάτω από τελάρα με ντομάτες και λαχανικά, ένα
ολόκληρο οπλοστάσιο. Τα όπλα κατασχέθηκαν, ο ένστολος του UCK απομακρύνθηκε
χωρίς να συλληφθεί.

Επιστρέφοντας αργά το βράδυ στο μοναστήρι, η πράξη ενός καινούργιου έργου
περίμενε ιερείς και φαντάρους. Έπρεπε να παραλάβουν έναν Σέρβο τραυματία από
σφαίρα, για να τον περιθάλψουν στο στρατόπεδο της ιταλικής μονάδας. Ένα έργο
που το τέλος του ­ όπως δείχνουν τα πράγματα ­ φαίνεται να είναι πολύ μακριά.