Τα κορίτσια στο Αφγανιστάν βρίσκουν σιγά ­ σιγά ευκαιρίες για μόρφωση

Στο Αφγανιστάν. Τα κορίτσια αρχίζουν να βρίσκουν ευκαιρίες μόρφωσης

Είναι λίγο μετά το χάραμα και ένας συρφετός από ψιθύρους σκεπάζει την
ατμόσφαιρα, καθώς 200 κορίτσια στριμώχνονται στο πάτωμα του τεμένους,
μνημονεύοντας στίχους από το Κοράνι. Βλοσυροί, γενειοφόροι δάσκαλοι
Θρησκευτικών κρατούν στα χέρια τους μακριές βέργες που τις υψώνουν πάνω από τα
σκυμμένα κεφάλια με τις μαντίλες.

Σε έναν μικρό πίνακα, ο δάσκαλος γράφει τους αριθμούς από το ένα έως το δέκα
και στη συνέχεια τείνει το χέρι από το πρώτο έως το τελευταίο. Όταν φθάνει στο
πέντε, σταματά και ζητεί από τα κορίτσια να του ονομάσουν τις πέντε αρχές του
Ισλάμ. Ξανά, οι φωνές ενώνονται σε μία: «Καλίμα, Ζακάτ, Χατζ…».

Το μάθημα διαρκεί μόνο δύο ώρες και οι μαθήτριες είναι οι μισοί σε σύγκριση με
την τάξη των αγοριών της διπλανής πόρτας.

Μόλις τελειώσει το μάθημα στο μαντράσα, το θρησκευτικό σχολείο, τα αγόρια θα
συνεχίσουν με άλλα μαθήματα, ενώ τα κορίτσια θα επιστρέψουν στο σπίτι για άλλη
μία βαρετή ημέρα, εκτός και αν οι γονείς τους μπορούν να στραφούν στην
ιδιωτική εκπαίδευση.

Την προηγούμενη εβδομάδα, υπήρχαν ενδείξεις ­ που με ιδιαίτερη προθυμία
τονίζονταν σε δυτικούς δημοσιογράφους ­ ότι οι Ταλεμπάν έχουν αρχίσει να
θέτουν το ζήτημα που έχει προκαλέσει έντονη καταδίκη από το εξωτερικό, αλλά
ελάχιστες αντιδράσεις μέσα στη χώρα: την άρνηση των ευκαιριών στην εκπαίδευση
σε κορίτσια και γυναίκες.

«Άλλες χώρες πιστεύουν ότι το Αφγανιστάν δεν παρέχει διδασκαλία στις κόρες
μας, όμως κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε», δηλώνει ο Μοχάμαντ Ανουάρ
Χαϊρίγια, δάσκαλος σε θρησκευτικό σχολείο. «Όταν θα ειρηνεύσει η χώρα μας,
ελπίζουμε οι ευκαιρίες να πολλαπλασιαστούν».

Απαγορεύσεις

Από τότε που οι Ταλεμπάν άρχισαν σταδιακά την κατάληψη του Αφγανιστάν, το
1994, έσυραν μαζί και τις έντονες επικρίσεις της Δύσης για τους σκληρούς
ισλαμικούς κανόνες που επέβαλαν, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις στις γυναίκες.

Στην πρωτεύουσα υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ταλεμπάν χαλαρώνουν κάποιες ακραίες
απαγορεύσεις, τις οποίες επέβαλαν στις γυναίκες μόλις κατέλαβαν την πόλη το 1996.

Σκληρές τιμωρίες υπάρχουν ακόμη για σεξουαλικά παραπτώματα. Τον περασμένο
μήνα, δύο γυναίκες μαστιγώθηκαν με 100 κτυπήματα διότι διατηρούσαν σεξουαλικές
σχέσεις εκτός γάμου.

Όσον αφορά όμως θέματα δημόσιας αμφίεσης, οι αρχές φαίνεται ότι καλυμμένα
αδιαφορούν για συμπεριφορές που άλλοτε θα προκαλούσαν την επέμβαση της
ισλαμικής αστυνομίας.

Πέρυσι, Αφγανές, οι οποίες κατέφυγαν στο Πακιστάν, περιέγραψαν πώς
βασανίστηκαν από την αστυνομία γιατί φάνηκαν οι αστράγαλοί τους.

Όσον αφορά τον τομέα της υγείας, αξιωματούχοι δηλώνουν εύκολα ­ σε αντίθεση με
ό,τι λέγεται στη Δύση ­ ότι οι Αφγανές έχουν πρόσβαση στον ιατρικό χώρο και
πως γυναίκες γιατροί και νοσοκόμες επιτρέπεται να εργάζονται σε νοσοκομεία.
Λένε επίσης ότι άνδρες γιατροί μπορούν να χειρουργούν γυναίκες ασθενείς.