Στα ψυγεία παραμένουν 3.000 τόνοι νωπών κρεάτων

Την καταστροφή όλων των προϊόντων βελγικής προέλευσης που έχουν δεσμευτεί
θεωρούν απαραίτητη για την προστασία της δημόσιας υγείας οι εκπρόσωποι των
επαγγελματικών και επιστημονικών φορέων των κτηνιάτρων, ώστε να μην
«επιστρέψουν» στην αγορά, ενώ παράλληλα ζητούν να μην ισχύσουν αναδρομικά
πιστοποιητικά διασφάλισης για τα προϊόντα αυτά.

Ως σήμερα έχουν δεσμευτεί 3.200 τόνοι κατεψυγμένων και νωπών προϊόντων Βελγίου
και από αυτά έχουν καταστραφεί μόνο 200 τόνοι, κυρίως νωπού χοιρινού, διότι
είχε λήξει ο χρόνος συντήρησης. Οι υπόλοιποι 3.000 τόνοι παραμένουν στα ψυγεία
χωρίς να έχει αποφασιστεί, από τη Μόνιμη Κτηνιατρική Επιτροπή, τι θα απογίνουν.

Μέλημα της πολιτείας

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν χθες, με αφορμή το σκάνδαλο των διοξινών
στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (το οποίο, όπως παρατήρησαν, έρχεται να
προστεθεί σ’ αυτό των τρελών αγελάδων και ακολουθείται από αυτό της Κόκα-Κόλα,
της σαλμονέλας κ.ο.κ.), οι κτηνίατροι υπογράμμισαν ότι το θέμα της υγιεινής
και της ασφάλειας των τροφίμων θα έπρεπε να αποτελεί πρώτο μέλημα της
πολιτείας και η προσπάθεια για την προάσπιση της υγείας του καταναλωτή δεν
πρέπει να γίνεται ούτε συγκυριακά ούτε πυροσβεστικά.

Οι εκπρόσωποι του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου Θ. Θεοδοσιάδης, της
Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας Θ. Ανανιάδης, της Πανελλήνιας Ένωσης
Κτηνιάτρων Δημοσίων Υπαλλήλων Τ. Τσόλης ανέφεραν ότι οι έλεγχοι στα τρόφιμα
πραγματοποιούνται, αλλά δεν είναι ολοκληρωμένοι για δύο λόγους:

1. Οι έλεγχοι δεν πραγματοποιούνται σε όλα τα στάδια της παραγωγικής
διαδικασίας, δηλαδή από τον στάβλο εκτροφής των ζώων (προέλευση ζώων,
ζωοτροφές, εξοπλισμός, σύστημα τροφής κ.λπ.) μέχρι το τραπέζι του καταναλωτή.

2. Το κτηνιατρικό προσωπικό που διενεργεί τους ελέγχους είναι περιορισμένο.
Υπάρχουν 1.300 οργανικές θέσεις κτηνιάτρων στο υπουργείο Γεωργίας (που κι
αυτές είναι λίγες), ενώ είναι καλυμμένες μόνο 720, αφού δεν έχει προσληφθεί
κτηνίατρος από το 1985, στη λογική της συρρίκνωσης του κράτους.

Όπως τόνισαν, ο υπό ίδρυση Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΠ) δεν θα λύσει
το πρόβλημα αφού θα διενεργεί ελέγχους μόνο στο έτοιμο τρόφιμο τη στιγμή που
και η κρίση με τις τρελές αγελάδες και η κρίση με τις διοξίνες προέκυψαν στην
πηγή, δηλαδή στον στάβλο και στη διατροφή των ζώων.

«Παρ’ όλο που θα πρέπει να διενεργούνται έλεγχοι και εκτός ωραρίου δημοσίων
υπηρεσιών (απογεύματα, Σαββατοκύριακα)», είπε ο κ. Γ. Τσόλης, αυτό δεν γίνεται
γιατί το κράτος δεν διαθέτει χρήματα για την υπερωριακή τους απασχόληση. Η
κατάσταση αυτή έχει κάνει ειδικά την Αθήνα «ανοχύρωτη πόλη» αφού τέσσερις μόνο
κτηνίατροι επωμίζονται το βαρύ έργο του ελέγχου.

Από τους στάβλους

«Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στον έλεγχο», τόνισε ο κ. Θεοδοσιάδης. Από το ’89
εξαγγέλλεται ο Ενιαίος Φορέας Τροφίμων κι αυτό που έγινε είναι ένα όργανο που,
κάπως, αναβαθμίζει την παλιά Αγορανομία και δίνει κάποιες μεγαλύτερες
δικαιοδοσίες στο Γενικό Χημείο του Κράτους, αλλά περιορίζει τον έλεγχο στο
σούπερ μαρκετ. Ο έλεγχος πρέπει να αρχίζει στον στάβλο και να καταλήγει στο
τραπέζι. Η πολιτεία στηρίζεται σε ελέγχους που δεν είναι δυνατόν να προσφέρουν
τίποτα.

Ήδη σήμερα δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τον καταναλωτή και αυτό φαίνεται από
τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού που, αφενός υποθέτει ότι έχουμε φάει
μολυσμένα τρόφιμα και αφετέρου μας προτρέπει να φάμε ελληνικά τρόφιμα που,
πιθανώς, δεν έχουν πρόβλημα.

Πιέσεις συμφερόντων

Αυτή και μόνο η δήλωση, λέει ο κ. Θεοδοσιάδης, δείχνει ότι οι έλεγχοι δεν
πιστοποιούν με απόλυτο τρόπο την καταλληλότητα των τροφίμων. Και τα πράγματα
εξελίσσονται ακόμη χειρότερα: Υπάρχουν πιέσεις συμφερόντων στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, οι οποίες οδηγούν στην κατάργηση και των ήδη υπαρχόντών ελέγχων και
αυτό, σε συνδυασμό με την αδυναμία προσδιορισμού καταγωγής του προϊόντος,
ανοίγει ακόμη περισσότερο το δρόμο για την ανεξέλεγκτη κυκλοφορία επικίνδυνων προϊόντων.

Από την πλευρά του ο καθηγητής Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Ι.
Ψωμάς τόνισε ότι οι διοξίνες, το κλοφέν, οι τρελές αγελάδες, είναι το τίμήμα
του σύγχρονου τρόπου ζωής που καλούμαστε τώρα να πληρώσουμε.

Με καπέλο στις τιμές εγχώριων κρεάτων, αυξήσεις σε οπωροκηπευτικά και σε
τυποποιημένα τρόφιμα πληρώνουν τώρα οι καταναλωτές το σκάνδαλο της διοξίνης
στο Βέλγιο.

Άλλωστε, από τα στοιχεία της κεντρικής αγοράς του Ρέντη προκύπτει μείωση κατά
30% στις εισκομίσεις κρεάτων σε σχέση με πέρυσι και κατά 25% σε σύγκριση με
την προηγούμενη εβδομάδα.

Αρκετά είναι τα μελανά σημεία στη διατροφική ιστορία της Ευρώπης. Πρόκειται
για περιστατικά με μολυσμένα τρόφιμα, η κατανάλωση των οποίων προκάλεσε μέχρι
και τον θάνατο σε εκατοντάδες ανθρώπους. Ορισμένες από τις υποθέσεις αυτές
απέκτησαν διαστάσεις σκανδάλου.

Μια τέτοια περίπτωση συνέβη το 1981 στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Περισσότεροι από
400 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από κατανάλωση ελαιολάδου μολυσμένου με
τοξικές ουσίες. Το σκάνδαλο του μολυσμένου λαδιού ξέσπασε το 1981, ενώ τον
Αύγουστο του 1982, μια ολόκληρη οικογένεια δηλητηριάστηκε από το ελαιόλαδο
παρουσιάζοντας συμπτώματα χλωρακμής. Ένα δεύτερο κρούσμα παρουσιάστηκε σε μια
οικογένεια το 1990. Στο διάστημα αυτό, χιλιάδες άνθρωποι στην Ισπανία
παρουσίασαν σοβαρά προβλήματα υγείας από χρήση του μολυσμένου ελαιολάδου για
το μαγείρεμα.

Το 1982, τουλάχιστον είκοσι άτομα στη Σκωτία βρήκαν τον θάνατο όταν
κατανάλωσαν μαγειρεμένο κρέας που ήταν μολυσμένο με το βακτήριο εσερίτσια
κόλι. Από την ίδια αιτία, 400 άνθρωποι παρουσίασαν αιμορραγική διάρροια και
άλλες εντερικές παθήσεις.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1989, οι πωλήσεις των βρετανικών αυγών πέφτουν
κατακόρυφα όταν ανακαλύπτεται μόλυνσή τους από σαλμονέλα. Και μέχρι το 1997,
τα κρούσματα δηλητηρίασης από σαλμονέλα στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασαν τα
40.000. Μέχρι σήμερα, οι βρετανικές αρχές δεν μπορούν να εγγυηθούν την απόλυτη
ασφάλεια των αυγών και πουλερικών που παράγονται στη χώρα.

Σκάνδαλο σε όλη την Ευρώπη προκάλεσε η υπόθεση της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας,
περισσότερο γνωστής ως ασθένειας των «τρελών αγελάδων», που ξέσπασε στη
Βρετανία τον Νοέμβριο του 1996. Η επιδημία της νόσου των «τρελών αγελάδων»
συνδέθηκε με την ασθένεια Kreutzfeld-Jacob που προσβάλλει τον ανθρώπινο
οργανισμό. Μέχρι σήμερα υπολογίζεται ότι σαράντα περίπου άνθρωποι έχουν χάσει
τη ζωή τους από τη νόσο αυτή, που εντοπίστηκε αρχικά σε μια φάρμα στην πόλη
Κεντ, όπου μια αγελάδα παρουσίασε συμπτώματα «τρέλας» στη συμπεριφορά της.

Το 1992, ο ιός λιστέρια «χτύπησε» γαλλικά γαλακτοκομικά προϊόντα, κυρίως το
τυρί και το μη παστεριωμένο γάλα. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1995, είκοσι
άτομα έχασαν τη ζωή τους από λιστερίωση. Ανάμεσα σε έντεκα εγκύους που
προσβλήθηκαν από την ασθένεια, οι δύο απέβαλαν και τέσσερις γέννησαν πρόωρα.
Συνολικά, περίπου 320 άνθρωποι πέθαναν από λιστερίωση εξαιτίας κατανάλωσης
μολυσμένων γαλακτοκομικών προϊόντων.

Αρκετές όμως είναι και οι περιπτώσεις μολυσμένων με διοξίνη τροφίμων που έχουν
ξεσπάσει στην Ευρώπη. Το 1991 εντοπίστηκαν υψηλές ποσότητες διοξίνης στο γάλα
που παρήγαγαν αγελάδες στην περιοχή Bolsover στο Derbyshire της Βρετανίας. Η
μόλυνση προκλήθηκε από τα χημικά απόβλητα της εταιρείας Coalite. Το 1996 και
το 1997 στη Βρετανία διοξίνες εντοπίστηκαν σε ιχθυέλαια και σε περιπτώσεις
μητρικού γάλακτος, ενώ το ίδιο πρόβλημα εμφανίστηκε και στη Γαλλία, σε τυριά
και βούτυρο. Ένα χρόνο μετά, 1998, ανακαλύφθηκαν υψηλές ποσότητες διοξίνης στο
γερμανικό γάλα.

Ανησυχία πάντως προκάλεσαν στο ευρωπαϊκό καταναλωτικό κοινό και άλλες
υποθέσεις μόλυνσης τροφίμων, όπως αυτή της μόλυνσης του γαλλικού μεταλλικού
νερού «Περιέ» το 1990 και της τοξίνης που βρέθηκε στους χυμούς μήλου που
προέρχονταν από τη Βρετανία το 1993.