Βήμα, βήμα προς την 4η θέση

* Οι ευθύνες βαρύνουν το ίδιο Ιορντανέσκου, Δανιήλ, παίκτες και παράγοντες της Ομοσπονδίας

Οι Λετονοί μας έριξαν στα δίχτυα της ανυποληψίας για μια φορά ακόμη. Η εθνική ομάδα έχασε ξανά το τρένο της πρόκρισης

ΑΝΤΕ ΣΗΜΕΡΑ, άντε και αύριο, το πολύ μεθαύριο, ακόμη μια τραγική στιγμή του
ελληνικού ποδοσφαίρου θα ξεχαστεί. Η εθνική ομάδα της Ελλάδας, όπως όλες, όσες
προηγήθηκαν, θα μείνει στα αζήτητα της Ευρώπης και τα όποια μεγάλα σφάλματά
της στο αραχνιασμένο και σκοτεινό χρονοντούλαπο της πολυτάραχης ιστορίας της.

Δυστυχώς για τους απανταχού Έλληνες φιλάθλους και φίλους της «γαλάζιας
ομάδας», η «πολυτάλαντη» και «πολυδιαφημισμένη» όλων των εποχών ποδοσφαιρική
κομπανία απέτυχε παταγωδώς να διακριθεί στα ευρωπαϊκά τερέν. Τα… Μόσκοβιτς
και τα Λάντα της Λετονίας, οι «Κολίγοι» παίκτες του Ρεβάζ Τζοτζουασβίλι, όλοι
τους (ναι) των είκοσι και τριάντα χιλιάδων δραχμών σαν βιοποριστικό μηνιαίο
εισόδημα, «πάτησαν» τις ελπίδες και τα (όποια) όνειρα των… Ελλήνων
συναδέλφων τους, που από μικροί καλόμαθαν στις Πόρσε, τις Φεράρι, τις
Μερτσέντες και τα κάμπριο, τα σούπερ συμβόλαια και τα σούπερ πριμ, αλλά στην
πράξη αποδεικνύουν ότι είναι «μέλι πολύ και τηγανήτα τίποτα».

Εύκολα σήμερα θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε «λεκτικό μυδράλιο» και να
«γαζώσουμε», είτε:

­ Τον πρώην ομοσπονδιακό προπονητή Άνγκελ Ιορντανέσκου.

­ Τον νυν ομοσπονδιακό τεχνικό Βασίλη Δανιήλ.

­ Αρκετούς από τους παίκτες του εθνικού συγκροτήματος.

­ Αρκετούς από τους παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

­ Αρκετούς από τους συμβούλους της Ομοσπονδίας και ειδικότερα τους
κοκορόμυαλους και τους κουφιοκεφαλάκηδες, που χωρίς αιδώ και με θράσος
αποδίδουν τα μύρια κακά αποκλειστικά και μόνο στα ΜΜΕ

Γενικώς και αορίστως όλους, όσοι έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με αυτό που
λέγεται εθνική ομάδα (κυρίως) και ελληνικό ποδόσφαιρο.

Δεν θα το επιχειρήσουμε, διότι ανθρωπίνως είναι απαράδεκτο να σκυλέψει κάποιος
πάνω από… πτώματα. Παράγοντες, προπονητές και ποδοσφαιριστές, που
ομολογουμένως είναι ψυχολογικά και αγωνιστικά σμπαράλια από το προχθεσινό
Βατερλώ. Ανθρώπους έτοιμους να καταρρεύσουν με το πρώτο ρήμα και «κοσμητικό
επίθετο» της όποιας ευκαιριακής κριτικής. Κι αυτή βεβαίως μας παρέχεται, αλλά
η καρδιά του όποιου νόμου είναι το έλεος. Η καλή διάθεση. Η καλή πίστη. Έτσι
θα αντιμετωπίσουμε το θέμα, διότι δεν είναι η πρώτη φορά που νιώθουμε όλοι
χαμένοι, πικραμένοι, μικροί, μίζεροι, φαρμακωμένοι από παρόμοιες αποτυχίες. Πάμε:

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΡΝΤΑΝΕΣΚΟΥ…

Προσπάθησε ο Φραντζέσκος, αλλά δεν κατάφερε να βρει τις λύσεις. Στο στιγμιότυπο παρακολουθεί, από τον πάγκο πια, τα βήματα της Εθνικής προς τον αποκλεισμό

Εν αρχή ην… ο Ιορντανέσκου. Η Ομοσπονδία έκανε την «υπέρβασή» της,
πιστεύοντας ότι με το χρυσάφι που θα έστρωνε στα πόδια του Ρουμάνου προπονητή
το ελληνικό ποδόσφαιρο θα έφτανε στον ουρανό και η εθνική ομάδα θα κατακτούσε
το φεγγάρι. Η αξία του Ιορντανέσκου δεδομένη και αναγνωρισμένη. Ο «στρατηγός»
ήλθε με πολλά γαλόνια, με πολλές περγαμηνές, με εξαιρετικές προσβάσεις στη
διεθνή ποδοσφαιρική κοινότητα, με πολλά όνειρα να δουλέψει, αρχίζοντας από το «άλφα».

1 Στηρίχθηκε όσο κανένας άλλος προκάτοχός του, αλλά γρήγορα διαπίστωσε
ότι η Ομοσπονδία, ενώ ξόδευε το εκατομμύριο λυπόταν το χιλιάρικο. Ζητούσε
φιλικά παιχνίδια, δεν του έκλειναν. Ζητούσε διευκολύνσεις για ταξίδια των
συνεργατών του, ώστε να έχει πλήρη εικόνα της κατάστασης που βρίσκονται οι
διεθνείς και άλλοι υποψήφιοι για την εθνική ομάδα παίκτες, συναντούσε
δυσκολίες και καθυστερήσεις. Ζητούσε να έχει περισσότερες μέρες τους διεθνείς
στη διάθεσή του, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Ζητούσε, δυνάμει του ιδιωτικού
συμφωνητικού που είχε συνάψει, να είναι αποκλειστικός υπεύθυνος για το εθνικό
συγκρότημα, τον… προσπέρασαν στην απόφαση να διεξαχθεί ο αγώνας της Εθνικής
με την Αλβανία στα Τίρανα. Ζητούσε να μην υπάρχουν οικονομικές εκκρεμότητες,
ως προς τον μισθό και τις διάφορες άλλες παροχές προς τους ποδοσφαιριστές,
αντιμετώπιζε κωλυσιεργίες.

2 Ο Ρουμάνος τεχνικός είχε καταφέρει να κερδίσει την πλειονότητα των
διεθνών ποδοσφαιριστών. Τον πίστεψαν, τον αγάπησαν, του συμπαραστάθηκαν έως το
τέλος, αλλά τελικά τους πρόδωσε και τον πρόδωσαν αγωνιστικά στον αγώνα με την
Νορβηγία, στην Αθήνα (27 Μαρτίου), όπου η ομάδα μας ηττήθηκε με 0-2 και
ουσιαστικά έχασε το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ο Ιορντανέσκου, πάντως, από
την αρχή και μετά το πρώτο παιχνίδι της προκριματικής φάσης είχε
προειδοποιήσει ότι «αν συνεχιστεί η κατάσταση της αδιαφορίας που
αντιμετωπίζει, για την οργάνωση και τον προγραμματισμό της ομάδας, θα παραιτηθεί».

3 Ψυχολογικά η ομάδα ήταν καλά, αγωνιστικά όμως ήταν κάτω του μετρίου.
Ο Ιορντανέσκου προχώρησε σε θεαματικές αλλαγές. Κυρίως σε εκκαθαρίσεις στην
άμυνα, με το σκεπτικό ότι η «ομάδα του Κώστα Πολυχρονίου» χρειάζονταν
φρεσκάδα. Απομάκρυνε τους Αποστολάκη, Καραταΐδη και για ένα χρονικό διάστημα
τον Κασάπη, αλλά οι επιλογές του δεν ήταν καλύτερες.

4 Η ομάδα δέχονταν πολύ εύκολα γκολ, ακριβώς επειδή προσπάθησε να
παίξει ζώνη, χωρίς λίμπερο, κάτι ασυνήθιστο για Έλληνες αμυντικούς, ενώ
συνέχισε να επιμένει στον Θοδωρή Ζαγοράκη, έναν καθαρόαιμο μέσο με ανασταλτικά
προσόντα, βάζοντάς τον στην άγνωστη (για τον παίκτη) θέση του δεξιού μπακ.

5 Συνέχισε, επίσης, χωρίς να του… βγαίνει, να χρησιμοποιεί τους
Μαχλά, Νικολαΐδη, ποντάροντας στην αξία και το μεγάλο ταλέντο τους, αλλά το
«δέσιμο» δεν γίνονταν, αφού και οι δύο είναι παίκτες της περιοχής και
κινούνται με τον ίδιο σχεδόν τρόπο.

6 Απέφυγε να χρίσει αρχηγό τον πιο παλιό και με τις περισσότερες
συμμετοχές στην εθνική ομάδα ποδοσφαιριστή και η ανάθεση της αρχηγίας στον
Ντέμη προκάλεσε γκρίνια.

7 «Καθάρισε», στην ουσία, τον Καλλιτζάκη από την Εθνική, στον αγώνα με
την Νορβηγία (ο Γιάννης ύστερα από πολλά χρόνια κάθησε στον πάγκο) και έγινε
χαμός στην άμυνα από τα λάθη του απροετοίμαστου και άπειρου από διεθνείς
εμπειρίες Γιώργου Ανατολάκη.

8 Η… κόλαση όμως της Εθνικής άρχισε παραμονές του αγώνα με την
Αλβανία. Η επιθυμία του να δουλέψει παράλληλα με το εθνικό συγκρότημα στην
ΑΕΚ, και τα «θα δούμε, αλλά εγώ δεν σπάω το συμβόλαιό μου με την Ομοσπονδία»,
έκανε μπάχαλο την ομάδα. Οι ΑΕΚτζήδες χάρηκαν, οι άλλοι όμως; Η ομάδα ενώ
προσπαθούσε να βρει τον δρόμο της έγινε ψυχολογικά σμπαράλια.

9 Οι παίκτες με κρύα καρδιά έλεγαν καλημέρα, οι παρεούλες και οι…
κλίκες άρχισαν να διαφαίνονται, τα θέματα της Εθνικής έρχονταν σε δεύτερη
μοίρα από τους μάνατζερ, την πορεία του Ολυμπιακού, του ΠΑΟ, της ΑΕΚ κ.λπ.
Κάποιοι παίκτες του Θρύλου αποπροσανατολίστηκαν από τους στόχους της Εθνικής,
έγιναν στόχος κάποιων συμπαικτών τους, τα άσχημα αποτελέσματα έβγαλαν την
ομάδα από την πορεία της, κάπου άρχισε το καλαμπούρι.

10 Η Ομοσπονδία να ασχολείται με τα… σεντόνια που θα αγόραζε για τον
Ιορντανέσκου, να «στήνει» τους ποδοσφαιριστές για συζήτηση των πριμ, οι
διεθνείς να ξεχνούν (!) να πάνε στο ραντεβού τους με τους ανθρώπους της ΕΠΟ, η
ίντριγκα, η εσωστρέφεια μεταξύ των συμβούλων, οδήγησε στο «φάγωμα» του
προέδρου της Τ.Ε. Τάκη Ανδριά, ο Ιορντανέσκου να τα ψέλνει στον Ελευθερόπουλο
για το γκολ που δέχθηκε από την Γιουβέντους και να ακούει τον εξάψαλμο από
συμβούλους και συμπαίκτες του Δημήτρη. Ε, όπου φτωχός και η μοίρα του.

… ΣΤΟΝ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Ρουμάνος προπονητής παραιτήθηκε και ήλθε ο Βασίλης Δανιήλ, να μαζέψει τι;
Μέσα στη δίνη της αντιπαλότητας, της έχθρας και τη ζήλιας κάποιων (ευτυχώς
λίγων) διεθνών και των διαρκών αντιπαραθέσεων στην Ομοσπονδία, άρχισε κι αυτός
να κάνει λάθη.

1 Αποτελείωσε τον Καλλιτζάκη, βάζοντάς τον να δει το παιχνίδι στη Ρίγα
με την Λετονία από την κερκίδα. Ο Γιάννης ορθά – κοφτά του είπε «τελείωσα, μη
με υπολογίσετε», ρισκάρει με τρεις κυνηγούς για να πάρει τη νίκη, έρχεται
ισοπαλία (0-0), βλέπει ότι τα πράγματα δεν είναι καλά στο φιλικό με την
Ελβετία (2-2), ωστόσο στην Τιφλίδα δείχνει άτολμος, φοβάται το παιχνίδι,
έχοντας ως ελαφρυντικό (όχι άδικα) ότι του λείπουν αρκετά βασικά στελέχη.

2 Η ομάδα μας έπαιξε άσχημα, έπεσε όμως από τον Καύκασο και στάθηκε
όρθια, παίζοντας μ’ έναν κυνηγό, έξι μέσους και τρεις αμυντικούς. Έγινε θαύμα,
όμως: Με μια ομάδα κουρασμένη και με σοβαρά προβλήματα στις διαπροσωπικές
θέσεις των παικτών της, πως να ελπίζεις σε πρόκριση στην τελική φάση του
ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, όταν και ο προπονητής σου αποδεικνύεται υπέρ το δέον συντηρητικός;

3 Στη Λετονία, ο κ. Δανιήλ «φρέσκος» ήταν στην ομάδα και να έχανε
κανείς δεν θα του έλεγε τίποτα. Επαιξε φουλ επίθεση, γιατί ­ όπως είχε δηλώσει
­ η νίκη ήταν μονόδρομος. Δεν κέρδισε. Μονόδρομος όμως ήταν και η νίκη στο
προχθεσινό παιχνίδι πάλι με τους Λετονούς. Τότε, εκτός έδρας, έπαιξε 3-4-3,
τώρα στην έδρα μας έπαιξε 3-6-1. Έχασε και αποκλειστήκαμε, διότι πέρα από την
ατυχία η ομάδα μας δεν ήταν ομάδα και δεν είναι ομάδα από την αρχή. Και ομάδα
δεν θα κάνουμε, όχι γιατί δεν έχουμε καλούς ποδοσφαιριστές (το αντίθετο
μάλιστα, έχουμε πάρα πολλούς και αξιόλογους) αλλά όσο θα επικρατεί χάος στις
διοργανώσεις και στην έλλειψη προγραμματισμού δεν θα μας λυπηθεί ούτε ο Θεός.

«ΕΙΜΑΙ πικραμένος, όπως όλα τα παιδιά, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε με
αξιοπρέπεια τους υπόλοιπους αγώνες μας». Αυτή τη δήλωσε έκανε χθες ο
ομοσπονδιακός προπονητής Βασίλης Δανιήλ, αναφερόμενος στην τροπή της ήττας μας
από τη Λετονία, η οποία μας έθεσε νοκ άουτ από την πρόκριση στην τελική φάση
του Εύρω 2000. «Τώρα ­ συνέχισε ο κ. Δανιήλ ­ τα πάντα εξαρτώνται από τους
άλλους και όχι από την ομάδα μας. Προχθές, όμως, ήμασταν άτυχοι κι αυτό δεν
μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Χάσαμε πολλές ευκαιρίες, αλλά δυστυχώς δεν
τις αξιοποιήσαμε. Εν πάση περιπτώσει ακόμη είναι νωρίς να μιλάμε για τη νέα
Εθνική. Συνεχίζουμε την προσπάθεια, διότι έτσι είναι η ζωή».