Στην Κίνα και τη Ρωσία ποντάρει ο Μιλόσεβιτς

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.

Στην αρχή «πρώτα ψήφισμα στον ΟΗΕ και μετά υλοποίηση της συμφωνίας» φαίνεται
να είναι προσκολλημένο το Βελιγράδι, σύμφωνα με εκτιμήσεις πολιτικών κύκλων
που γίνονται με βάση την έως τώρα πορεία των συνομιλιών στο Κουμάνοβο, μεταξύ
ΝΑΤΟϊκών και γιουγκοσλαβικών στρατιωτικών.

Με τον τρόπο αυτό ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς επιδιώκει, σύμφωνα με τις ίδιες
εκτιμήσεις, να πετύχει ευνοϊκότερους για τη χώρα του όρους, ποντάροντας στην
όποια υποστήριξη της Κίνας και της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ,
περιμένοντας ταυτόχρονα «κάτι περισσότερο» στην απόφαση του G-8. Οπότε
κωλυσιεργεί, κάτι που δείχνει ταυτόχρονα ότι δεν «καίγεται» για τη λήξη των
βομβαρδισμών, δηλαδή για το μοναδικό διαπραγματευτικό χαρτί του ΝΑΤΟ, απέναντι
στο οποίο υποτίθεται ότι υποχώρησε, δίνοντας (επίσης υποτίθεται) τη χαρά της
ταπεινωτικής του ήττας στη Δύση…

Παράλληλα αυτό δεν τον ενοχλεί να δίνει διαβεβαιώσεις ότι η χώρα του δεν
πρόκειται να μπλοκάρει την υλοποίηση της συμφωνίας, όπως έκανε χθες προς τον
Φινλανδό πρόεδρο Μάρτι Αχτισαάρι, στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί
του. «Ο Αχτισαάρι έλαβε διαβεβαιώσεις ότι θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα και ότι
η Γιουγκοσλαβία θα εργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση», μετέδωσε αργά χθες το
βράδυ η κρατική τηλεόραση.

Όπως επίσης είπε χαρακτηριστικά χθες, σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου, ο αρμόδιος
για θέματα πληροφόρησης υπουργός Γκόραν Μάτιτς, η χώρα του δεν έχει αποχωρήσει
από τις συνομιλίες και προσέρχεται σε αυτές με καλή διάθεση και βεβαιότητα ότι
σύντομα θα υπάρξει θετικό αποτέλεσμα.

Η αιτία της κωλυσιεργίας

Παράλληλα η κωλυσιεργία μπορεί κάλλιστα να δικαιολογηθεί, αφού ενσκήπτουν
σοβαρότατα ζητήματα, τα οποία μπορεί να εκληφθούν ως παραβίαση του βασικού
σημείου της συμφωνίας Τσερνομίρντιν – Αχτισαάρι, που δεν είναι άλλο από τον
σεβασμό και την αναγνώριση της εδαφικής ακεραιότητας της Γιουγκοσλαβίας.
Επισήμως δηλαδή, όπως φρόντισαν να διαχοτεύσουν στους ξένους δημοσιογράφους
«πηγές» της κυβέρνησης, τα σημεία των συζητήσεων στο Κουμάνοβο, τα οποία
έθεταν οι Γιουγκοσλάβοι στρατηγοί, αφορούν:

­ Τον φόβο τους για την εθνική εκκαθάριση του Κοσόβου από τον σερβικό του
πληθυσμό, αμέσως μετά την αποχώρηση του στρατού. Κανείς Σέρβος στο Κόσοβο,
όπως γίνεται σαφές μέρα με την ημέρα, δεν είναι διατεθειμένος να αφήσει την
ασφάλειά του στη διάθεση των ΝΑΤΟϊκών.

* Την ανάπτυξη, αμέσως μετά την αποχώρηση ανταρτών του ΑΣΚ και πριν από την
εισχώρηση των ΝΑΤΟϊκών, ειρηνευτικών δυνάμεων, κάτι που ασφαλώς σχετίζεται με
το προηγούμενο σημείο της εθνικής εκκαθάρισης, αλλά και με την απόσχιση του Κοσόβου.

* Την ενόχλησή τους, γιατί συνομιλούν με αξιωματικούς του ΝΑΤΟ και όχι του
ΟΗΕ, αν και στη συμφωνία είναι σαφέστατο ότι η ειρηνευτική δύναμη θα είναι υπό
την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι τόσο χθες όσο
και προχθές τα κρατικά ΜΜΕ επαναλάμβαναν ότι οι συνομιλίες γίνονται μεταξύ
αξιωματικών της Γιουγκοσλαβίας και του ΟΗΕ.

Οι επτά ημέρες που δίνει το ΝΑΤΟ για την αποχώρηση όλων των στρατιωτικών
δυνάμεων δεν είναι αρκετές, λόγω τεχνικών προβλημάτων (ανάγκη εξουδετέρωσης
ναρκοπεδίων, έλλειψη οχημάτων, ακινητοποίηση άλλων λόγω έλλειψης καυσίμων).

Η αποστρατικοποιημένη ζώνη που προβλέπεται ότι θα υπάρξει μετά την αποχώρηση
του γιουγκοσλαβικού στρατού θεωρείται μεγάλη από το Βελιγράδι, επειδή
περιλαμβάνει και τις σημαντικότατες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην
Κρουσούμλια, τις οποίες οι Γιουγκοσλάβοι θέλουν οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσουν.

Δυτικά σενάρια

Ωστόσο πρέπει μάλλον να απορριφθεί το σενάριο που φρόντισαν από νωρίς να
διοχετεύσουν διάφορα δυτικά μέσα ενημέρωσης περί χάσματος μεταξύ πολιτικής και
στρατιωτικής ηγεσίας της Γιουγκοσλαβίας. Αυτό «πυροδοτήθηκε» από πληροφορίες
περί «ανταρσίας» των στρατηγών στις συνομιλίες στο Κουμάνοβο, οι οποίοι,
σύμφωνα με «πηγές» του ΝΑΤΟ, παρουσίασαν δικό τους διαφορετικό σχέδιο από αυτό
που συμφωνήθηκε στο Βελιγράδι. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για συγκεκριμένο
σχέδιο του Μιλόσεβιτς που το προωθούν με συνέπεια οι στρατιωτικοί. Άλλωστε η
στρατιωτική παράδοση της Γιουγκοσλαβίας και τα όσα ισχύουν στη χώρα αυτή στις
σχέσεις πολιτικών – στρατιωτικών μάλλον δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη τέτοιων σεναρίων.