3η ΚΑΡΤΑ Αδιάφοροι οι διεθνείς

Το γκολ του Νίκου Μαχλά στις καθυστερήσεις του αγώνα της Τιφλίδας μπορεί να
έδωσε στην εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου τη νίκη επί της Γεωργίας 2-1 και να
κράτησε ανοιχτό τον δρόμο για την κατάκτηση της προνομιούχου δεύτερης θέσης
στον όμιλο της προκριματικής φάσης για το Ευρω-2000, δεν έσβησε όμως την
τραγική εικόνα που παρουσίασαν οι θεωρούμενοι καλύτεροι Έλληνες ποδοσφαιριστές.

Όσοι είχαν την ατυχία να παρακολουθήσουν τον αγώνα στην τηλεόραση,
απογοητεύτηκαν από το χαμηλό επίπεδο απόδοσης πολυδιαφημισμένων
ποδοσφαιριστών. Η Εθνική Γεωργίας, παρά την απουσία επτά βασικών παικτών, είχε
τον έλεγχο του αγώνα και μόνο στο τελευταίο 10λεπτο χαλάρωσε.

Σ’ ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι οι διεθνείς μας έδειξαν απροετοίμαστοι
ψυχολογικά. Έδειξαν απροθυμία που μετατρεπόταν σε προκλητική αδιαφορία.

Ποδοσφαιριστές, που το όνομά τους φιγουράρει συχνά στην πρώτη σελίδα και
λέγεται ότι ξένες ομάδες στρώνουν χαλί εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών στα
πόδια τους, σέρνονταν και ήταν ανίκανοι να δώσουν μια μπαλιά της προκοπής, να
κάνουν κάποιο συνδυασμό στα όρια τουλάχιστον του ανεκτού.

Όποιος επιχειρήσει να αποδώσει ευθύνες για την άθλια εμφάνιση της Εθνικής
στον ομοσπονδιακό προπονητή Βασίλη Δανιήλ θα είναι ίσως κακόπιστος ή
απαράδεκτα βιαστικός στις εκτιμήσεις του. Ουδείς προπονητής μπορεί να
μεταμορφώσει μια ομάδα προερχόμενη από ένα διάτρητο πρωτάθλημα και να την
κάνει καλοκουρδισμένη μηχανή. Ούτε βέβαια ο κ. Δανιήλ κρατάει το μαγικό ραβδί
της Κίρκης.

Για να αποκτήσουμε εθνική ομάδα αξιώσεων και με σταθερά καλή απόδοση,
πρέπει να φτιάξουμε ποδόσφαιρο ποιότητας. Ποδόσφαιρο, όπου ένας αγώνας δεν θα
τελειώνει στο 83′ με δικαστική απόφαση ούτε οι «μικροί» θα αντιμετωπίζονται με
σκληρότητα και οι «μεγάλοι» με χάδια.

Μόνο από διοργανώσεις ίσων ευκαιριών θα ξεπηδήσει αξιόπιστη εθνική ομάδα.