Για καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια τα παράπονα των καταναλωτών

Τα προβλήματα, που προκύπτουν από τις συμβάσεις για τη σύναψη καταναλωτικών
και στεγαστικών δανείων, οι ρήτρες που προβλέπονται σε αυτές, καθώς και τα
προβλήματα ανατοκισμού που προκύπτουν κατά τη διάρκειά τους είναι αυτά τα
οποία απασχολούν κυρίως τους καταναλωτές στην καθημερινή τους επαφή με τις
τράπεζες.

Τα στατιστικά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από τους πρώτους δυόμισι μήνες
λειτουργίας του θεσμού του τραπεζικού διαμεσολαβητή στη χώρα μας, είναι
αποκαλυπτικά. Από το σύνολο των καταγγελιών – παραπόνων, που έχουν γίνει μέχρι
σήμερα στις αρμόδιες υπηρεσίες του νεοσύστατου θεσμού, προκύπτει ότι το 65%
αυτών αφορούν στις δανειακές συμβάσεις της καταναλωτικής και στεγαστικής
πίστης, η ραγδαία αύξηση των οποίων, τα τελευταία χρόνια, φαίνεται ότι
δημιούργησε πλήθος προβλημάτων.

Σύμφωνα με τον τραπεζικό διαμεσολαβητή κ. Φώτη Παναγιωτόπουλο, μέχρι σήμερα,
έχουν γίνει 610 τηλεφωνικά παράπονα και άλλα 35 γραπτά. Από αυτά, όσα
εντοπίζονταν στις αρμοδιότητές του, αφορούσαν σε ποσοστό 65% τα δάνεια των
παραπάνω κατηγοριών και ειδικότερα σε θέματα που είχαν να κάνουν με:

* Ρήτρες πρόωρων εξοφλήσεων.

* Καταχρηστικούς όρους των συμβάσεων.

* Περιπτώσεις ανατοκισμών.

«Η μόνιμη επωδός των παραπόνων που εκφράσθηκαν εντοπιζόταν στην ελλιπή
ενημέρωση κατά τη διάρκεια της κατάρτισης και της υπογραφής της σύμβασης. Η
κατάσταση επιβαρύνεται και από το γεγονός ότι αρκετοί από τους παραπονούμενους
δεν είχαν διαβάσει προσεκτικά τις συμβάσεις και ειδικότερα τα ψιλά γράμματα
των συμβάσεων, τα οποία είναι αρκούντως ουσιώδη», επισημαίνει ο κ.
Παναγιωτόπουλος και προσθέτει: «Από την άλλη πλευρά, δεν αποκλείεται και
αρμόδιοι τραπεζικοί υπάλληλοι να μην αφιέρωσαν τον απαραίτητο χρόνο, για την
ενημέρωση των δανειοληπτών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αυτή η κατάσταση».

Το υπόλοιπο 35% των παραπόνων, που εκφράζονται στον τραπεζικό διαμεσολαβητή,
αφορά τα μέσα πληρωμής, όπως οι κάρτες, οι επιταγές κ.λπ. Συγκεκριμένα, το 20%
αυτών αφορούν τη χρήση των πιστωτικών καρτών και των επιταγών, ενώ το υπόλοιπο
15% τους καταθετικούς λογαριασμούς, τα μερίδια των Αμοιβαίων Κεφαλαίων κ.λπ.
Αντίστροφη είναι η εικόνα που παρουσιάζουν τα γραπτά παράπονα. Σε αυτή την
περίπτωση, το 20% αφορά τις συμβάσεις δανείων καταναλωτικής και στεγαστικής
πίστης και το 80% προβλήματα από τη χρήση των μέσων πληρωμής (κάρτες,
καταθέσεις) ή προβλήματα που προκύπτουν από την κατοχή κινητών αξιών.

Υπολογίζεται ότι καθημερινά οι αρμόδιες υπηρεσίες του τραπεζικού μεσολαβητή
δέχονται κατά μέσο όρο 15 τηλεφωνικές κλήσεις για τη διατύπωση παραπόνων που
έχουν να κάνουν στις σχέσεις πελατών – τραπεζών. Παράλληλα, όμως, ένα άλλο 40%
των κλήσεων που έχουν γίνει από τις αρχές της λειτουργίας του θεσμού, έχουν
περιεχόμενο, το οποίο δεν άπτεται των αρμοδιοτήτων του, καθώς καταγγέλλονται,
μεταξύ άλλων, θέματα γενικότερης οικονομικής πολιτικής, που ακολουθούν οι τράπεζες.