30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΑΛΑΒΕΡΑΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ: Πεζογραφία, δοκίμιο – μελέτη.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Βιβλία σε ποικιλία ενδιαφερόντων και πολλά χειρόγραφα ή
δακτυλόγραφα λόγω επαγγέλματος.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ: Ένας περίπατος από τη Θράκη στο Ταίναρο και τούμπαλιν.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Πάντα την ειρήνη.

ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΤΡΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΟΤΙΜΑ: Ένα κακό βιβλίο.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΙΣΤΟΣ: Στον τόπο και τους ανθρώπους του.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Πρόσφατη έρευνα του ΕΚΕΒΙ «είπε» πως οι Θεσσαλονικείς, οι γυναίκες και οι
αριστεροί διαβάζουν περισσότερο από τους… άλλους. Ο πρόεδρος της Εταιρείας
Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης Τηλέμαχος Αλαβέρας ­ πολυγραφότατος ο ίδιος, ιδρυτής
και εκδότης του μακροβιότερου λογοτεχνικού περιοδικού, της «Νέας Πορείας», που
εκδίδεται 45 χρόνια στη Θεσσαλονίκη ­ αποδέχεται το συμπέρασμα, αλλά… δεν πολυενθουσιάζεται.

ΕΡ.: Τα περί «σχολής Θεσσαλονίκης» στη λογοτεχνία εξακολουθούν να ισχύουν;

ΑΠ.: Τα περί «σχολής Θεσσαλονίκης» σωστό είναι να μπαίνουν σε εισαγωγικά. Δεν
πίστεψα ποτέ στην ύπαρξη «σχολής».

ΕΡ.: Με μικρές εξαιρέσεις, όμως, το έργο τους δεν είναι γνωστό…

ΑΠ.: Προφανώς υπονοείτε αυτούς που δεν έτυχαν της επίνευσης του πλήθους. Το
έργο το αληθινό δεν μπορεί να αξιολογηθεί, να δικαιωθεί σε βομβαρδιζόμενα παρόντα.

ΕΡ.: Τελικά είναι θέμα ποιότητος λογοτεχνικού προϊόντος ή προβολής από τον
εκδοτικό οίκο;

ΑΠ.: Όταν το έργο αυτό βγαίνει στο μεϊντάνι, που λένε, η τύχη του ανήκει σ’
αυτόν που εμπορεύεται πλέον.

ΕΡ.: Αγοράζουμε περισσότερα βιβλία. Διαβάζουμε και περισσότερα βιβλία;

ΑΠ.: Δεν ξέρω αν όλα τα αγοραζόμενα διαβάζονται.

ΕΡ.: Την αναγνωσιμότητα τελικά την καθορίζει το σχολείο, η παιδεία των
αναγνωστών γενικότερα ή… η διαφήμιση;

ΑΠ.: Σήμερα αυτή η αναγνωσιμότητα ικανοποιείται κατά το ένα σκέλος
περισσότερο, δηλαδή με τη διαφήμιση.

ΕΡ.: Οι Θεσσαλονικείς διαβάζουν περισσότερο από τους Αθηναίους. Γιατί;

ΑΠ.: Θα πρέπει να χρωστιέται στον πιο συμπυκνωμένο αναγνωστικά πληθυσμό κι
ακόμη περισσότερο στους νέους.

ΕΡ.: Οι Θεσσαλονικείς διαβάζουν πολύ. Διαβάζουν Θεσσαλονικείς;

ΑΠ.: Δεν νομίζω ότι διαβάζουν περισσότερο Θεσσαλονικείς απ’ ό,τι Αθηναίους συγγραφείς.

ΕΡ.: Διαβάζουμε, αλλά τι;

ΑΠ.: Με το όλο σκεπτικό, θα έλεγα ότι αυτοί που «ξέρουνε» να διαβάζουν,
διαβάζουν αγνότερα, με συνέπεια ένα σωστό τουλάχιστον βηματισμό.

ΕΡ.: Γιατί οι γυναίκες ­ σύμφωνα με τις έρευνες ­ διαβάζουν περισσότερο;

ΑΠ.: Οι γυναίκες δείχνονταν πάντα πιο φιλόκαλες, πιο παραχωρητικές και πιο…
φιλεύσπλαχνες αν θέλετε.

ΕΡ.: Τελικά το διάβασμα είναι αυτοσκοπός; Φτάνει να διαβάζουμε, οτιδήποτε;

ΑΠ.: Η επιλογή μέσα από αυτή τη χύδην ακολασία των ημερών.

ΕΡ.: Τι σημαίνει «καλό βιβλίο»;

ΑΠ.: Μπούσουλας. Μια σε βάθος κατευθυντήρια πρόταση να στρώσεις τον εαυτό σου.

ΕΡ.: Η λεγόμενη Αριστερά είχε ­ και έχει σύμφωνα με την έρευνα ­ στους κόλπους
της περισσότερους αναγνώστες. Γιατί;

ΑΠ.: Είναι η ιστορική παράδοση της ίδιας της Αριστεράς.

ΕΡ.: Μπεστ-σέλερ, όμως, γίνονται συνήθως οι… λογοτεχνοποιημένες τηλεοπτικές σειρές.

ΑΠ.: Γίνονται, και τι μ’ αυτό;

ΕΡ.: Τελικά πουλούν τα βιβλία ή τα… εξώφυλλα;

ΑΠ.: Στις πωλήσεις το εξώφυλλο μετράει πολύ.

ΕΡ.: Γιατί η ποίηση δεν «πουλάει» πια;

ΑΠ.: Πότε στα χρόνια μας «πουλούσε» πραγματικά;

ΕΡ.: Η αύξηση της ζήτησης αύξησε τη βιβλιοπαραγωγή. Αύξησε παράλληλα και την
παραγωγή ιδεών και την ποιότητα της λογοτεχνίας;

ΑΠ.: Δεν το γνωρίζω. Ή, καλύτερα, δεν θέλω να το γνωρίζω.

ΕΡ.: Πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, αλλά τελευταία…
εκδίδεσθε στην Αθήνα…

ΑΠ.: Αισθάνομαι Νεοέλληνας συγγραφέας και δεν είμαι με το μέρος όσων
επιχωριάζουν και μόνο.

ΕΡ.: Χωράει η Θεσσαλονίκη δύο ενώσεις λογοτεχνών – συγγραφέων;

ΑΠ.: Μα ήδη, καθώς πληροφορούμαι, υπάρχουν πολύ περισσότερες ενώσεις ή σωματεία.

ΕΡ.: Η «Νέα Πορεία» ζει κοντά 50 χρόνια. «Πουλάει»;

ΑΠ.: Φέτος είναι στον 45ο χρόνο της και ζει στα αυστηρά και περιορισμένα μέτρα
των αναγνωστών και φίλων της, «επί του παρόντος».

ΕΡ.: Τα λογοτεχνικά περιοδικά διαβάζονται κυρίως από αναγνώστες ή από δημιουργούς;

ΑΠ.: Δεν γνωρίζω αν οι «δημιουργοί» ανοίγουν εύκολα το βαλάντιο και από μόνοι τους.

ΕΡ.: Η σύγχρονη γραφή είναι λογοτεχνία ή… στόρι;

ΑΠ.: Η γραφή, η σύγχρονη, η αξία του ονόματος πάντα, έχει κι αυτή τον μοναδικά
αναγνωρίσιμο και αναγνώσιμο τρόπο της.

ΕΡ.: Η γλώσσα είναι πρωταγωνίστρια στη σύγχρονη λογοτεχνία ή απλώς «μέσο» –
«σκηνικό» μιας ιστορίας;

ΑΠ.: Για τη δική μου αίσθηση είναι το εφαλτήριο, ο κορμός και το έδαφος για τη
δημιουργία και τη βίωση του λογοτεχνήματος.