3η ΚΑΡΤΑ Πρωταγωνιστές χωρίς φωνή

Έκλεισε η αυλαία του 20ού επαγγελματικού πρωταθλήματος Α’ κατηγορίας, όπως και
των άλλων εθνικών πρωταθλημάτων Β’, Γ’ και Δ’ κατηγοριών. Εγγύτατα πλέον στην
ανατολή του 21ου αιώνα, η ΕΠΟ και η ΕΠΑΕ καλούνται να καταγράψουν με καθαρή
σκέψη και ακρίβεια τα στοιχεία ταυτότητας αυτού του αρνητικού ποδοσφαίρου.

Είναι δεδομένη η φτώχεια των γηπέδων μας και οι αριθμοί των εισιτηρίων δεν
αφήνουν περιθώρια για ωραιοποίηση της κατάστασης. Η ποιότητα του ποδοσφαίρου
μας είναι οριακά χαμηλή. Το θέαμα είναι για τα σκουπίδια. Η γνησιότητα των
διοργανώσεων χαμένη εδώ και πολλά χρόνια. Οι περισσότεροι πρόεδροι σκέπτονται
και ενεργούν αρνητικά. Η διαιτησία είναι παγιδευμένη στον καιροσκοπισμό, την
ανασφάλεια και ένα κομμάτι της στην πρακτική της αρπαχτής. Οι πραγματικοί
πρωταγωνιστές των γηπέδων, ποδοσφαιριστές και προπονητές, έχουν καταντήσει
κομπάρσοι. Και είναι περίεργο να πλήττεται βάναυσα και παρατεταμένα ο χώρος,
τα γήπεδα να αναστενάζουν και οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές να
παρακολουθούν χωρίς φωνή τα δρώμενα. Τους διαφεύγει ότι η φθοροποιός δράση του
παρασκηνίου τούς ζημιώνει ως επαγγελματίες; Κάποια περίοδο μπορεί να
ευνοούνται, κάποια άλλη όμως να αδικούνται.

Όσοι παρακολούθησαν το ντέρμπι Ολυμπιακού – ΑΕΚ 0-0 στο Στάδιο Καραϊσκάκη,
όπου οι δύο κορυφαίες ομάδες αγωνίζονταν κυρίως για το γόητρο, ένιωσαν θλίψη
για τη λανθασμένη αντίληψη του διαιτητή Κώστα Βαλλιάνου (Συνδέσμου
Αιτωλοακαρνανίας) περί εφαρμογής των κανονισμών, ιδιαίτερα στον πειθαρχικό έλεγχο.

Έχασε η διαιτησία μια καλή ευκαιρία στο φινάλε του πρωταθλήματος να δείξει
το καλό της πρόσωπο. Ο Βασίλης Νικάκης οφείλει να αλλάξει ριζικά τα πράγματα
στη διαιτησία. Αλίμονο αν και στη νέα περίοδο η αξιολόγηση γίνει με
αδιαφάνεια. Όσο για τον ορισμό, χίλιες φορές καλύτερα η κλήρωση.