Ελληνική «ευρωδυσπιστία»

Η έρευνα, την οποία παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ», αποτελεί το δεύτερο «κύμα»
ενός συγκριτικού Ευρωπαϊκού Βαρομέτρου, το οποίο έχει ως στόχο τη διερεύνηση
της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στους εθνικούς και τους
ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Λόγω της απαγόρευσης που καθιερώθηκε στην Ελλάδα, όσον αφορά τη δημοσίευση
δημοσκοπήσεων κατά την προεκλογική περίοδο, προδημοσιεύουμε σήμερα τα στοιχεία
που αναφέρονται στις απαντήσεις του ελληνικού κοινού.

Τα συγκριτικά στοιχεία για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα
δημοσιοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα από τα έντυπα που συνεργάζονται στο
Ευρωπαϊκό Βαρόμετρο («Le Monde», «The Gurdian», «El Pais», «Der Spiegel» κ.τ.λ.).

Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία και

η στάση που έχουν υιοθετήσει στο ζήτημα αυτό οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,
έχει διευρύνει εντυπωσιακά τη δυσαρέσκεια των Ελλήνων για την εξέλιξη και την
πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ιδιόμορφη «ευρωδυσπιστία» που είχε αρχίσει να αναπτύσσεται λόγω του
αποκλεισμού της Ελλάδας από την πρώτη ομάδα των χωρών της ΟΝΕ (βλ. «ΤΑ ΝΕΑ», 6
Νοεμβρίου 1998), τείνει να προσλάβει σήμερα εκρηκτικές διαστάσεις.

Μόνο το 20% των απαντώντων δηλώνουν ικανοποιημένοι από την πορεία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ περίπου τα 3/4
των Ελλήνων εκφράζουν αρνητική γνώμη ­ υιοθετώντας μάλιστα σε μεγάλα ποσοστά,
μεταξύ 30% και 40%, την απόλυτα απορριπτική στάση καθόλου ικανοποιημένος/καμιά εμπιστοσύνη.

Απογοήτευση

Τα δεδομένα αυτά κατατάσσουν πλέον τη χώρα μας στη χαμηλότερη βαθμίδα ως προς
τον «δείκτη ικανοποίησης» από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτυπώνοντας την ταχύτατη
μεταλλαγή τού «ευρωενθουσιασμού» που επικρατούσε, πριν από μερικά χρόνια, στη
σημερινή «ευρωαπογοήτευση».

Η μεταστροφή αυτή δεν αμφισβητεί φυσικά την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή
Ένωση (ούτε τον στόχο τής ΟΝΕ), αφού η πλειοψηφία του κοινού τοποθετείται
θετικά απέναντι στην προοπτική μιας στενότερης ευρωπαϊκής συνεργασίας. Είναι
μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το (θεωρητικό) ενδεχόμενο της διοργάνωσης
ευρωπαϊκών εκλογών για την ανάδειξη ενός κοινού προέδρου της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, συγκεντρώνει την αποδοχή τού 62%, παρά την σαφώς φεντεραλιστική
προοπτική την οποία υποδηλώνει.

Το Γιουγκοσλαβικό

Η δυσαρέσκεια του ελληνικού κοινού τροφοδοτείται όμως από την απόλυτη
απομόνωση που αισθάνεται ως προς τη στάση που υιοθετεί στο θέμα της
Γιουγκοσλαβίας. Όπως έχει καταγραφεί σε όλες τις έρευνες, τα ποσοστά διαφωνίας
με τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς παραμένουν σταθερά στο 95% με 98%,
αποτυπώνουν, δηλαδή, μια απόλυτη ομοφωνία που διαπερνά το σύνολο του πολιτικού
φάσματος.

Γεγονός που έχει ως άμεση συνέπεια και η αντίστοιχη «ευρωδυσπιστία» (π.χ.
δυσαρεστημένοι από την εξέλιξη της Ε.Ε.) να διατυπώνεται πλέον με την ίδια
σχεδόν ένταση από όλους τους ιδεολογικούς χώρους, με ποσοστά από 76% (για τη
Δεξιά και το Κέντρο) έως 81% (για την Αριστερά).