Ερωτήματα ακόμη για τον Μόρο

Η δολοφονία του Μάσιμο Ντ’ Αντόνα την περασμένη Πέμπτη στη Ρώμη, για την οποία
ανέλαβαν την ευθύνη οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, φέρνει την Ιταλία για άλλη μια φορά
αντιμέτωπη με το φάντασμα της τρομοκρατίας. Κι αυτό, ενώ τα ερωτήματα για τη
δολοφονία του διασημότερου θύματος των τρομοκρατών, του Άλντο Μόρο, παραμένουν
έπειτα από 21 χρόνια αναπάντητα.

Άλντο Μόρο. Τα περισσότερα ερωτήματα γύρω από τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας παραμένουν αναπάντητα

Στις 9 Μαΐου 1978, το πτώμα του προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος
βρέθηκε στο πορτ μπαγκάζ ενός Ρενό 4 στην οδό Καετάνι της Ρώμης, ακριβώς στη
μέση της απόστασης ανάμεσα στην έδρα του κόμματός του και του Κομμουνιστικού
Κόμματος. Ο πρώην πρωθυπουργός είχε απαχθεί από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες 55
ημέρες νωρίτερα, σε μία περίοδο που ετοιμαζόταν να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο
προσέγγισης των δύο κομμάτων. Ένα σχέδιο, το οποίο πέθανε μαζί με εκείνον.

Η αποτυχία αυτού του «ιστορικού συμβιβασμού» είναι το μοναδικό καθαρό στοιχείο
αυτού του δράματος. Όσα στοιχεία αποκαλύφθηκαν στα χρόνια που ακολούθησαν τη
δολοφονία μόνο σύγχυση έρχονταν να προσθέσουν. Ο αριθμός των ατόμων που έλαβαν
μέρος στην απαγωγή, στη διάρκεια της οποίας βρήκαν τον θάνατο πέντε άτομα, δεν
έχει διευκρινιστεί. Όπως αποκαλύπτει ο Σέρτζο Φλαμίνι στο βιβλίο του
«Παράλληλες συγκλίσεις», οι μυστικές υπηρεσίες κατείχαν 20 διαμερίσματα στο
ίδιο κτίριο όπου εκρατείτο όμηρος για δύο μήνες ο Άλντο Μόρο! Τα κενά στις
έρευνες εξακολουθούν να εγείρουν ερωτήματα. Και αν ληφθεί υπόψη ότι όσοι
καταδικάστηκαν για την υπόθεση έχουν πλέον αποφυλακιστεί, το πιθανότερο είναι
ότι οι απαντήσεις δεν θα δοθούν ποτέ.

Χωρίς προστασία

Για τον αδελφό του θύματος, Αλφρέντο Κάρλο Μόρο, παραμένει ακατανόητο γιατί ο
πρώην πρωθυπουργός δεν είχε επαρκή προστασία τη στιγμή που βρισκόταν στο
στόχαστρο των τρομοκρατών. «Πώς είναι δυνατόν», διερωτάται ακόμη, «να
αγνοείται ακόμη η τύχη των εγγράφων γύρω από την υπόθεση, που θα έπρεπε να
βρίσκονται στο υπουργείο Εσωτερικών;»

Ο γραμματέας του Κόμματος Δημοκρατικής Αριστεράς (PDS) Βάλτερ Βελτρόνι
δηλώνει: «Δεν μπορώ να πιστέψω πως ορισμένα πράγματα έγιναν από σύμπτωση. Και
ο Τζοβάνι Μόρο, γιος ενός ανθρώπου που θυσιάστηκε στο βωμό των ιδεολογιών,
αρνείται να ξεχάσει αυτή την “επιχείρηση χειρουργικής πολιτικής”».

«Από πολιτική άποψη, η προκήρυξη των Ερυθρών Ταξιαρχιών είναι ένα μηδενικό,
αλλά με την ανάλυσή της μπορεί κανείς εν πολλοίς να συμφωνήσει». Η δήλωση
αυτή, στην οποία προέβη το βράδυ της δολοφονίας του Ντ’ Αντόνα ο γραμματέας
της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, Φάουστο Μπερτινότι, προκάλεσε κύμα
αντιδράσεων. Ο Πιέτρο Φολένα, δεύτερος στην ιεραρχία του PDS, δήλωσε ότι το να
συμμερίζεσαι την ιδεολογική άποψη των τρομοκρατών προξενεί τρόμο, ενώ ο
Αρμάντο Κοσούτα, άλλοτε σύντροφος του Μπερτινότι, δήλωσε ότι όταν συμμερίζεσαι
την ανάλυση αργά ή γρήγορα θα συμφωνήσεις και με τα συμπεράσματα: δηλαδή τις δολοφονίες.

Την υπεράσπιση του Μπερτινότι ανέλαβε όμως ο Φραντσέσκο Κοσίγκα, υπουργός
Εσωτερικών την εποχή της απαγωγής, που τάχθηκε εναντίον του «Μακαρθισμού».