ΠΡΟΣΩΠΑ Το ΝΑΤΟ και η «πυριτιδαποθήκη»

«Δεν βομβαρδίζεις μια πυριτιδαποθήκη!»: ο Ιγνάσιο Ραμονέ έχει ξεκάθαρες
απόψεις για την επίθεση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία.

Ιγνάσιο Ραμονέ. Ο Ισπανός διευθυντής ενός γαλλικού θεσμού

Ο Ιγνάσιο Ραμονέ είναι ο Ισπανός που διευθύνει ένα γαλλικό θεσμό ­ την
περίφημη μηνιαία εφημερίδα «Λε Μοντ Ντιπλοματίκ» (απλώς «Ντιπλό» για τους
πιστούς αναγνώστες της). Στο πρωτοσέλιδο άρθρο του, πάντα εικονογραφημένο μ’
ένα πίνακα αφηρημένης τέχνης, στιγματίζει τον ιμπεριαλισμό, τον
νεοφιλελευθερισμό, τις αυτοκρατορίες των μίντια. Στο φύλλο του Μαΐου, με τίτλο
«Το κρίμα», επιτίθεται στο ΝΑΤΟ για τον πόλεμο που διεξάγει στη Γιουγκοσλαβία.
Ο πόλεμος αυτός δεν είχε την παραμικρή προετοιμασία, γράφει, οι συνομιλίες του
Ραμπουγέ «έπρεπε να παραταθούν για πολλές ακόμη εβδομάδες» και, μολονότι η
σερβική πολιτική έναντι των Κοσοβάρων «ήταν σίγουρα σκανδαλώδης», η αποτυχία
στο Ραμπουγέ οφείλεται «στο πείσμα των δυτικών δυνάμεων, και ιδιαιτέρως των
ΗΠΑ, να επιβάλουν την παρουσία των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο». Ο πόλεμος
δεν γίνεται ούτε για «ηθικούς» ούτε για «ανθρωπιστικούς» λόγους, υπογραμμίζει:
«Δεν υπάρχουν εξίσου “ηθικοί” και “ανθρωπιστικοί” λόγοι να διορθωθεί η αδικία
που έγινε στους Ελληνοκυπρίους, 160.000 από τους οποίους έπεσαν το 1974 θύματα
μιας ανελέητης “εθνικής αποκάθαρσης”; Ο τουρκικός στρατός εισβολής που τους
έδιωξε από τη Βόρεια Κύπρο κάτω από φρικτές συνθήκες, εξακολουθεί να κατέχει
παράνομα αυτό το τμήμα του νησιού και έχει ευνοήσει την εγκατάσταση άνω των
60.000 εποίκων από την Τουρκία». Επικαλείται επίσης τους Κούρδους και τους
Παλαιστινίους, για να καταλήξει ότι οι λόγοι του πολέμου είναι «πολιτικοί» με
στόχο «την υιοθέτηση του δυτικού μοντέλου από τους πάντες και την υποταγή στην
ηγεμονία των ΗΠΑ».

Μαθητής του Φουκώ, του Λακάν και του Ρολάν Μπαρτ στο Παρίσι της δεκαετίας του
’60, ο Ραμονέ μπήκε στην «Ντιπλό» το 1973, το 1981 έγινε αρχισυντάκτης της και
το 1991 διευθυντής της. «Από τότε που είμαι διευθυντής, η κυκλοφορία αυξήθηκε
από τα 100.000 στα 190.000 φύλλα», υπερηφανεύεται στο «Λε Πουέν». Στο
τελευταίο βιβλίο του, «Η τυραννία της επικοινωνίας» (εκδ. Galilee), αναφέρεται
στις παρεκτροπές του δημοσιογραφικού επαγγέλματος (απάτες, νέες λογοκρισίες,
κατασκευασμένα ρεπορτάζ…). Στο προηγούμενο, «Η γεωπολιτική του χάους»
(κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις), στόχος της κριτικής του ήταν
η παγκοσμιοποίηση. Η στρατευμένη δημοσιογραφία του Ραμονέ και της «Λε Μοντ
Ντιπλό» απέχει παρασάγγας από την απάθεια της «μητρικής» «Λε Μοντ». Και όταν
τον κατηγορούν ως «τριτοκοσμικό», ο Ιγνάσιο Ραμονέ επικαλείται τον ιδρυτή: «Η
ειδίκευσή μας, όπως όρισε ο Υμπέρ Μπεβ-Μερύ, είναι να ενδιαφερόμαστε για όλο
τον πλανήτη. Τι να κάνουμε αν, στα 195 κράτη, τα 150 είναι χώρες του Νότου;».