ΔΡΟΜΟΙ

… όταν η Έκθεση Αεροπορικής Βιομηχανίας ανοίξει τις πύλες της τον άλλο μήνα,
τα περίπτερα θα είναι γεμάτα στελέχη που θα δείχνουν στους καλεσμένους τους
βίντεο με «έξυπνους» (δηλαδή ακριβούς) πυραύλους που θα πλήττουν με ακρίβεια
τους στόχους τους. Φυσικά δεν θα δείξουν εκείνους τους πυραύλους που χτύπησαν
τρένα και λεωφορεία στη Γιουγκοσλαβία ή ξεστράτισαν στη Βουλγαρία. Θα είναι
μια ευκαιρία για να αναρωτηθεί κανείς πού πηγαίνουν τα χρήματα των
φορολογουμένων. Με συνολικό ακαθάριστο εγχώριο προϊόν περίπου 5 τρισ. δολάρια
ετησίως, η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία δαπανούν το 2-3% του
ΑΕΠ τους κάθε χρόνο για την άμυνα. Αυτό σημαίνει 100-150 δισ. δολάρια τον
χρόνο, λογαριάζει ο Λάρι Έλιοτ στην «Γκάρντιαν».

… φαίνεται πως δεν έχουν να κάνουν τόσο με την άμυνα όσο με το εμπόριο και
τις εξαγωγές όπλων. Υπάρχουν περίπου διακόσια κυρίαρχα κράτη σε όλον τον
κόσμο, πολλά από αυτά ασταθή, που κυβερνώνται από αδίστακτα καθεστώτα τα οποία
επιδίδονται σε τοπικούς πολέμους και εσωτερική καταστολή. Όλα αυτά υπόσχονται
πολύ χρήμα (φτάνει να μην κάνει κανείς πολλές ερωτήσεις). Ο καθηγητής Πολ
Ντιούν του Πανεπιστημίου του Μιντλέσεξ λέει ότι υπάρχει υπερπαραγωγή στην
αμυντική βιομηχανία, που τη σπρώχνει σε μια απεγνωσμένη αναζήτηση νέων αγορών.
«Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο», λέει, «αφού δεν υπάρχει κανένα διεθνές όργανο
που να μπορεί να ελέγξει το εμπόριο όπλων. Έτσι, θα μπορούσαμε να δούμε σε
λίγο πολυεθνικά μεγαθήρια να μοιράζουν όπλα εδώ και εκεί σε ευαίσθητες
περιοχές χωρίς κανένα έλεγχο από τη διεθνή κοινότητα».

… οι εταιρείες όπλων έχουν την τέλεια πολιτική κάλυψη. Το ΝΑΤΟ ισχυρίζεται
ότι κάνει μια ανθρωπιστική εκστρατεία, την οποία διεξάγει ρίχνοντας βόμβες από
ύψος 15.000 ποδών για να μην κινδυνέψουν οι αεροπόροι του. Όπως ακριβώς
υπάρχει ένας «τρίτος δρόμος» για την καταπολέμηση της φτώχειας, με τον οποίο
εξασφαλίζεται ότι δεν θα κινδυνέψουν οι πλούσιοι, έτσι υπάρχει και ένας
«τρίτος δρόμος» για να κάνει κανείς πόλεμο. Το ΝΑΤΟ θα μπορούσε, ας πούμε, να
ρίξει πάνω στη συχνότητα της σερβικής τηλεόρασης μερικές από εκείνες τις
διαλέξεις με τις οποίες ο Άντονι Γκίντενς εξηγεί τι είναι ο «τρίτος δρόμος»,
προτείνει ο Λάρι Έλιοτ. Μερικές δόσεις κοσμοπολιτισμού θα έκαναν τη δουλειά
τους (και θα κόστιζαν πολύ φθηνότερα).

… του ΝΑΤΟ στους βομβαρδισμούς ενισχύει την υποψία ότι στόχος του δεν είναι
η προώθηση του ανθρωπισμού αλλά της παγκοσμιοποίησης. Αν η Σερβία είναι
πραγματικά η νέα ναζιστική Γερμανία και ο Μιλόσεβιτς ο νέος Χίτλερ, τότε η
Δύση θα έπρεπε να επέμβει με όλα τα μέσα, χωρίς να λογαριάζει τις απώλειες.
Φυσικά δεν πρόκειται ­ και δεν θέλει ­ να το κάνει. Ο πόλεμος θα τελειώσει με
μια συμφωνία, χωρίς άνευ όρων παράδοση. Θα ακολουθήσει το ξένο κεφάλαιο, οι
δυτικές πολυεθνικές, για τη μεγάλη επιχείρηση της ανασυγκρότησης. «Όπως κάποτε
εξασφάλιζαν αγορές για την Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών», γράφει το «Νιου
Στέιτσμαν», «έτσι και τώρα εξασφαλίζουν αγορές για τη Μάικροσοφτ και τη
Μακντόναλντς, αφού η πίστη μας στα πολιτισμικά ιδεώδη του δυτικού εμπορίου
παραμένει το ίδιο ισχυρή όσο ήταν και στους προγόνους μας».