Μεγάλα περιθώρια για περαιτέρω άνοδο

Το ερώτημα που συχνά απασχολεί τους επενδυτές είναι σε ποιο επίπεδο μπορεί να
φτάσει ο Γενικός Δείκτης, σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, π.χ. μέχρι το
τέλος του τρέχοντος έτους. Το ερώτημα αυτό γίνεται σίγουρα περισσότερο
«βασανιστικό» σε περιόδους όπως τις δυο εβδομάδες που πέρασαν, όπου δηλαδή η
πορεία του Δείκτη ήταν έντονα ανοδική.

Αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής κεφαλαιαγοράς ­ αλλά αντίθετα
τείνει να γίνει κοινότοπο σε πολλές κεφαλαιαγορές, με πρώτη την Wall Street.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο πιο καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της
αξίας μιας μετοχής ή μιας αγοράς αποτελεί η ζήτηση, η οποία με τη σειρά της
διαμορφώνεται, εκτός των άλλων, και από την ύπαρξη υποκατάστατων.

Σε μια περίοδο όπου πολλές οικονομίες, μεταξύ αυτών και η ελληνική, έχουν
αφήσει πίσω τους μακρόχρονες περιόδους υψηλού ρυθμού πληθωρισμού και επομένως
υψηλών επιτοκίων, οι τοπικές κεφαλαιαγορές είναι απολύτως φυσιολογικό να
γνωρίζουν ιδιαίτερη άνθηση. Η πτώση των επιτοκίων οδηγεί σημαντικό μέρος των
συσσωρευμένων αποταμιεύσεων προς τις κεφαλαιαγορές, ανεβάζοντας τις τιμές των
μετοχών. Ακόμη η προοπτική αυξημένης κερδοφορίας λόγω ακριβώς της πτώσης των
επιτοκίων προστίθεται με τη σειρά της στην τιμή των μετοχών. Και κάτι
τελευταίο, αλλά ίσως το πιο σημαντικό, η καταγραφή σημαντικών υπεραξιών ­ κατά
τα πρώτα στάδια της μεταβατικής περιόδου από υψηλό σε χαμηλό πληθωρισμό ­
ελκύει ακόμη περισσότερα κεφάλαια στις κεφαλαιαγορές ωθώντας τις τιμές των
μετοχών σε υψηλότερα ακόμη επίπεδα.

Η ελληνική οικονομία χαρακτηρίζεται σήμερα από υψηλό δείκτη ρευστότητας παρά
τις μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίου από πολλές εισηγμένες ή μη εισηγμένες
εταιρείες, σημαντικών εκδόσεων ομολόγων και τέλος σημαντικές απορροφήσεις
ρευστότητας στις οποίες προβαίνει η Τράπεζα της Ελλάδος. Η μεγάλη υπερκάλυψη
δημοσίων εγγράφων, η αύξηση του όγκου συναλλαγών στο Χρηματιστήριο, καθώς και
η διατήρηση του παρεμβατικού επιτοκίου της Τράπεζας της Ελλάδος σε αρκετά
υψηλά επίπεδα της τάξης του 12% ­ παρά τη μείωση του πληθωρισμού ­ αποτελούν
στοιχεία που συνηγορούν στην ύπαρξη μεγάλης ρευστότητας στην οικονομία.

Αυτή λοιπόν η υψηλή ρευστότητα αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες
ώθησης του Γενικού Δείκτη και αν λάβουμε υπόψη μας τα σημαντικά περιθώρια που
υπάρχουν για τη μεταφορά σημαντικών ποσών αποταμιεύσεων ­ ιδιαίτερα μετά την
περαιτέρω πτώση των επιτοκίων ­ προς τις μετοχές, τότε γίνεται αντιληπτό ότι ο
Γενικός Δείκτης έχει αρκετά περιθώρια περαιτέρω ανόδου.

ΕΘΝΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ