2% οι αυξήσεις στους μισθούς το 2000

Στα επίπεδα του 2% θα κινείται η εισοδηματική πολιτική που σκοπεύει να
εφαρμόσει η κυβέρνηση και το 2000. Έτος κατά το οποίο θα πρέπει ο πληθωρισμός
και το έλλειμμα του προϋπολογισμού να διατηρηθούν σε χαμηλά επίπεδα

Στον «αστερισμό» του χαμηλού πληθωρισμού και της ΟΝΕ θα κινούνται οι αυξήσεις
των μισθών και το 2000, οι οποίες θα κυμαίνονται στα επίπεδα του 2%..

Το πλαίσιο της μισθολογικής πολιτικής που θα εφαρμοσθεί στο Δημόσιο το 2000
προδιαγράφουν από τώρα στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, τα
οποία επισημαίνουν ότι κρίσιμο έτος για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ δεν
είναι μόνο το 1999 αλλά και το επόμενο. Έτος που θα πρέπει να διαφυλαχθούν οι
φετινές επιδόσεις της οικονομικής πολιτικής στους τέσσερις κρίσιμους τομείς:
των τιμών, του χρέους, των επιτοκίων και του ελλείμματος, από τους οποίους θα
εξαρτηθεί η είσοδος της χώρας στη ζώνη του ευρώ την 1.1.2001. Για το σκοπό
αυτόν, όπως αναφέρουν, η εισοδηματική πολιτική θα παραμείνει περιοριστική ώστε
να κινείται σε αντιπληθωριστική κατεύθυνση.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, από όλα τα σενάρια που μελετώνται ήδη εν όψει
της κατάρτισης του προϋπολογισμού του 2000, προκύπτει ότι η εισοδηματική
πολιτική που σκοπεύει να ανακοινώσει η κυβέρνηση στις αρχές του επόμενου έτους
θα προβλέπει αυξήσεις στα επίπεδα του 2%.

Αυτό σημαίνει ότι και το 2000 οι αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων
θα είναι περιορισμένες στο ύψος του προβλεπόμενου πληθωρισμού ή λίγο
υψηλότερες από αυτόν, χωρίς να συνυπολογίζονται στο ποσοστό αυτό οι αυξήσεις
λόγω μισθολογικής εξέλιξης των εργαζόμενων (χρονοεπιδόματα κ.ά.). Σημειώνεται
ότι ο στόχος για τον πληθωρισμό στο τέλος του επόμενου έτους είναι να
διαμορφωθεί στο 1,7% από 2-2,2% φέτος.

Παράλληλα, ανώτερα στελέχη του οικονομικού επιτελείου προβλέπουν ότι και στον
ιδιωτικό τομέα οι αυξήσεις για το 2000 που θα συμφωνηθούν μεταξύ εργαζόμενων
και επιχειρηματιών, στο πλαίσιο της Εθνικής Γενικής Συλλογική Σύμβασης
Εργασίας, δεν θα απέχουν πολύ από το ποσοστό του 2%.

Αυτό είναι θα είναι το τοπίο των μισθολογικών εξελίξεων που προδιαγράφεται για
το επόμενο έτος και το οποίο θα επηρεάσει ανάλογα και τα υπόλοιπα μεγέθη της
ελληνικής οικονομίας, όπως: την κατανάλωση, το επίπεδο των τιμών, τις πωλήσεις
των καταστημάτων, τις επιχειρηματικές κινήσεις και προσδοκίες, την αύξηση του
ΑΕΠ κ.ά.

Οι λόγοι οι οποίοι, κατά τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου, υπαγορεύουν τη
συνέχιση της σφικτής εισοδηματικής πολιτικής για ακόμη ένα έτος σχετίζονται
αφενός με τον στόχο να διατηρηθεί ο πληθωρισμός στα χαμηλά επίπεδα του 2%, που
είναι το όριο για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και, αφετέρου, με τις πιέσεις
που ασκούνται στις δαπάνες του προϋπολογισμού λόγω των επιπτώσεων από την
κρίση στο Κοσσυφοπέδιο και οι οποίες προκαλούν πρόσθετες δυσκολίες για τη
διατήρηση του ελλείμματος του προϋπολογισμού σε ελεγχόμενα χαμηλά ποσοστά.

Πληθωρισμός – επιτόκια

Αναφέρουν, χαρακτηριστικά, ότι το 2000 θα πρέπει να επιτευχθεί περαιτέρω πτώση
των επιτοκίων στη διατραπεζική αγορά και στους τίτλους του Δημοσίου σε επίπεδα
ανάλογα με τις άλλες χώρες της ΟΝΕ. Για να γίνει αυτό, προσθέτουν, θα πρέπει
να διατηρηθεί ο πληθωρισμός σε χαμηλά ποσοστά.

Έτσι θα είναι εφικτή η μείωση των επιτοκίων στα επίπεδα που απαιτούνται για
την αρμονική ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Όπως λένε, θα πρέπει, τον Δεκέμβριο του 2000, το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο (over
night) στη διατραπεζική αγορά να έχει μειωθεί στο 2,5% από τα 9,5% που
βρίσκεται σήμερα.

Παράλληλα, το επιτόκιο των 10ετών ομόλογων του Δημοσίου θα πρέπει να μειωθεί
γύρω στο 4,2%, από 5,7% που είναι σήμερα.

Κατά τα στελέχη του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας ένας από τους «μοχλούς» της
οικονομικής πολιτικής που θα αξιοποιηθεί, για να διατηρηθεί ο πληθωρισμός σε
χαμηλά επίπεδα και για να επιτραπεί η ομαλή πτώση των επιτοκίων, είναι και η
εισοδηματική πολιτική.

Παράλληλα, όπως εξηγούν τα ίδια στελέχη, ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο και οι
επιπτώσεις που προκαλεί στα μεγέθη του προϋπολογισμού (στα έσοδα και στις
δαπάνες), ήδη υπονομεύει την επίτευξη του φετινού στόχου για τη μείωση του
ελλείμματος, ενώ, παράλληλα, δημιουργούνται πρόσθετες δυσκολίες για τον στόχο
του επόμενου έτους.

Έτσι, λένε, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για μεγαλύτερες αυξήσεις μισθών το
2000, έτος για το οποίο έχει προγραμματισθεί η περαιτέρω μείωση του
ελλείμματος του προϋπολογισμού στο 1,7% του ΑΕΠ από 1,9% που προβλέπεται για φέτος.

Οι πιέσεις που ήδη ασκούνται στις δαπάνες του Δημοσίου, λόγω της κρίσης στο
Κόσοβο, τονίζουν τα στελέχη του υπουργείου, και οι υπερβάσεις που ενδεχομένως
παρατηρηθούν στο τέλος του έτους στο σκέλος των πιστώσεων του προϋπολογισμού
από την αιτία αυτή δεν αφήνουν περιθώρια για μια μεγαλύτερη αύξηση του
κονδυλίου μισθοδοσίας του Δημοσίου.

Οι δαπάνες

Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι μέχρι τώρα μόνο τα έξοδα της ανθρωπιστικής
βοήθειας η οποία χορηγείται στους πρόσφυγες που έχουν εγκατασταθεί στην
Αλβανία και στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας καθώς και τα
έξοδα για τη συντήρηση των Ελλήνων στρατιωτών (μεταφορικά κ.ά.), οι οποίοι
έχουν αναλάβει να τη φέρουν εις πέρας, υπολογίζονται σε 5 δισ. δρχ. Το ποσό
αυτό ισοδυναμεί με πρόσθετη δαπάνη στον προϋπολογισμό και δεν είχε προβλεφθεί.

Το ανησυχητικό είναι, ότι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το ύψος της πρόσθετης
αυτής δαπάνης προβλέπεται να ανέλθει στα 60-70 δισ. δρχ. αν η επιστροφή των
προσφύγων στο Κόσοβο καθυστερήσει 2-3 μήνες ακόμη, ενδεχόμενο που θεωρείται
και πιθανότερο.

Αν μάλιστα, μαζί με όλα αυτά, επαληθευθούν οι προβλέψεις της έκθεσης της
Τραπέζης της Ελλάδος για ενδεχόμενες υπερβάσεις στις δαπάνες του φετινού
προϋπολογισμού τόσο στο σκέλος των μισθών όσο και στις άλλες κατηγορίες
δαπανών (επιχορηγήσεις, τόκοι δημόσιου χρέους κ.ά.), τότε το πρόβλημα θα
προσλάβει μεγαλύτερες διαστάσεις…

Έσοδα

Όμως η κρίση στη Γιουγκοσλαβία προκαλεί προβλήματα και στο άλλο σκέλος του
προϋπολογισμού από το οποίο εξαρτάται το ύψος στο οποίο θα διαμορφωθεί το
έλλειμμά του. Δηλαδή το σκέλος των εσόδων.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που γίνονται στο υπουργείο Οικονομικών, από τον
πόλεμο αναμένεται να μειωθεί ο ρυθμός αύξησης των εσόδων σε σχέση με αυτόν που
προβλεπόταν αρχικά.

Αυτό θα οφείλεται κυρίως στη μεγάλη μείωση των εισπράξεων από ΦΠΑ και τις
άλλες κατηγορίες φόρων λόγω της πτώσης της παραγωγής και του ΑΕΠ που θα
προέλθει από τη μείωση της τουριστικής κίνησης, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, και
από την κάμψη του ρυθμού αύξησης των εξαγωγών.

Αν μάλιστα, εκτός από τις πιέσεις αυτές, το φθινόπωρο παραστεί η ανάγκη να
υπάρξει μία νέα μείωση των έμμεσων φόρων για να εξασφαλισθεί η πτώση του
πληθωρισμού στο 2%, τότε, όπως λένε τα στελέχη του υπουργείου Εθνικής
Οικονομίας, στενεύουν ακόμη περισσότερο τα περιθώρια τόσο στον προϋπολογισμό
του 1999 όσο και σ’ αυτόν του 2000, ο οποίος, αξίζει να σημειωθεί, προορίζεται
για να σηκώσει και βάρος των φορολογικών ελαφρύνσεων που έχουν ήδη εξαγγελθεί.

Είναι φανερό ότι, σε κάθε περίπτωση, η περιοριστική οικονομική πολιτική δεν
έχει ημερομηνία λήξης την 31 Δεκεμβρίου 1999.

Αυτή θα συνεχισθεί τουλάχιστον και το 2000 καθώς αυτό επιβάλλουν τόσο οι
υποχρεώσεις σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας όσο και έκτακτοι
παράγοντες που σχετίζονται με τις εξελίξεις στα Βαλκάνια.