Ο πόλεμος για τα μερίδια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά
Η τακτική των επιθετικών εξαγορών διέσχισε τον Ατλαντικό και έφθασε στην
Ευρώπη. Όμως οι ηγέτες των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων δεν γνωρίζουν ακόμη πώς να
χρησιμοποιήσουν αυτό το προϊόν που φέρει την ετικέτα «Made in USA».
 |
|
Ο Φράνκο Μπερναμπέ, διευθύνων σύμβουλος της Τελεκόμ Ιτάλια, και ο Ρον Σόμερ, |
Στην Ιταλία, η κεντρική τράπεζα μπλόκαρε την επιθετική εξαγορά μιας εμπορικής
τράπεζας από μια άλλη. Στη Γαλλία μια βιομηχανία ειδών πολυτελείας και μια
αλυσίδα πολυκαταστημάτων μάχονται για τα μάτια μιας επιχείρησης που
κατασκευάζει γυναικείες τσάντες και παπούτσια. Στη Σουηδία, μια
αυτοκινητοβιομηχανία προσπαθεί να εμποδίσει τις επιθετικές κινήσεις της
ανταγωνίστριάς της και πάλι στην Ιταλία η κυβέρνηση έχει διχαστεί επειδή ο
μεγαλύτερος τηλεπικοινωνιακός φορέας της χώρας προτείνει τη συγχώνευσή του με
μια γερμανική επιχείρηση προκειμένου να αποφύγει μια εγχώρια προσπάθεια
επιθετικής εξαγοράς του.
Σπασμωδικές κινήσεις
Ο πυρετός εξαγορών έχει κάνει τις επενδυτικές τράπεζες να νιώθουν ότι
συμμετέχουν σε ένα ατελείωτο πάρτι. Οι νόμοι που διέπουν τις εξαγορές στην
Ευρώπη είναι ασαφείς, σε μεγάλο βαθμό ακατανόητοι και δεν έχουν δοκιμαστεί.
Τα αφεντικά των επιχειρήσεων βρίσκονται σε αδιέξοδο κάνοντας σπασμωδικές
κινήσεις, αλλάζοντας επιχειρηματική τακτική από τη μια ημέρα στην άλλη. Το
έδαφος είναι πολύ γόνιμο για τους τραπεζίτες και τους δικηγόρους που μπορούν
να προσφέρουν έγκυρες επιχειρηματικές συμβουλές.
Όλα πλέον μοιάζουν οικεία: η αντίδραση των στελεχών των επιχειρήσεων που
νιώθουν τις καρέκλες τους να τρίζουν, οι συζητήσεις των κυβερνήσεων για τις
εθνικές επιπτώσεις από τις διασυνοριακές εξαγορές, οι αμυντικές
επιχειρηματικές στρατηγικές και οι ολοσέλιδες καταχωρήσεις των αντιμαχόμενων
επιχειρήσεων στον Τύπο.
Στη Βρετανία
Από τον Ιανουάριο έχουν εκδηλωθεί στη Βρετανία έξι επιθετικές κινήσεις
εξαγοράς. Μόνο μία από αυτές κατάφερε να συγκινήσει με την αξία της: η
προσφορά 1,3 δισ. στερλινών για την εξαγορά της επενδυτικής εταιρείας Ελέκτρα.
Συγκρίνετε αυτό το ποσό με τα 79 δισεκατομμύρια στερλίνες που αποτελεί το
άθροισμα τεσσάρων επιθετικών προσφορών στην ηπειρωτική Ευρώπη: Η προσφορά της
Ολιβέτι για την Τελεκόμ Ιτάλια. Η ξαφνική προσφορά της γαλλικής τράπεζας ΒΝΡ
για τις τράπεζες Σοσιετέ Ζενεράλ και την Παριμπά. Η προσπάθεια της LVMH να
εξαγοράσει την Γκούτσι προκάλεσε την αντίδραση του ιδιοκτήτη της τελευταίας
Ντομένικο Ντελ Σόλε, ο οποίος έσπευσε να εξασφαλίσει τη βοήθεια του ιδιοκτήτη
των πολυκαταστημάτων Printemps Φρανσουά Πινό. Η έκρηξη των διασυνοριακών
εξαγορών και συγχωνεύσεων στην Ευρώπη δεν ικανοποιεί μόνο τους τραπεζίτες.
Ικανοποιεί και τους πολιτικούς, οι οποίοι ενθάρρυναν τις επιχειρηματικές
προσπάθειες για τη δημιουργία ομίλων με παρουσία σε περισσότερες από μία
ευρωπαϊκές χώρες.
Διατήρηση μεριδίων
Το επιχείρημά τους ήταν ότι η έλευση του ευρώ θα βοηθούσε στη δημιουργία
πανευρωπαϊκών επιχειρήσεων, ικανών να επωφεληθούν από τη διαφάνεια των τιμών
και του κόστους παραγωγής λόγω του κοινού νομίσματος.
Ο Πολ Γκιμπς, αναλυτής συγχωνεύσεων και εξαγορών στον επενδυτικό οίκο Τζέι Πι
Μόργκαν, δεν πιστεύει ότι το κύμα εξαγορών οφείλεται στο ευρώ: «Οι προσφορές
επιθετικών εξαγορών συνδέονται με το κόστος, τον ανταγωνισμό και την πίεση που
αντιμετωπίζουν οι διοικήσεις των εταιρειών. Τα κέρδη συμπιέζονται μέσα σε ένα
αποπληθωριστικό περιβάλλον. Οι εταιρείες αγοράζουν άλλες εταιρείες προκειμένου
να διατηρήσουν το μερίδιό τους στην αγορά. Η στρατηγική που ακολουθούν οι
ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είναι σε γενικές γραμμές λανθασμένη. Οι περισσότερες
προσπάθειες εξαγοράς δεν ολοκληρώνονται επειδή οι επίδοξοι αγοραστές αγνοούν
τους κινδύνους που αναλαμβάνουν».
Μακροπρόθεσμα οι επενδυτές στην Ευρώπη θα αποκτήσουν τον «κυνισμό» των
Αμερικανών συναδέλφων τους. Θα δημιουργηθεί μια πανίσχυρη μεσαία τάξη
επενδυτών που θα «επιβλέπει» τις επιδόσεις των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Θα
τους ενδιαφέρει μόνο το όφελος των ανθρώπων που τους εμπιστεύονται τα χρήματά
τους. Όσοι θα μένουν πίσω στον επιχειρηματικό στίβο, θα μπαίνουν στο στόχαστρο.
Google news
