[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ποινολόγιο για κακούς εργολάβους, ξέρετε, για αυτούς που κατασκευάζουν ένα
δρόμο και σε δέκα μέρες γίνεται χωράφι…, ετοιμάζει το υπουργείο
Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων με στόχο να περιορίσει τις
κακοτεχνίες και τις αστοχίες στα δημόσια έργα. Πολύ σωστά, θα πείτε, γιατί το
κακό παράγινε και ο δημόσιος κορβανάς καλείται να πληρώσει δυο και τρεις φορές
για το ίδιο έργο.

Μόνο που από μόνη της η επιβολή ποινών στους εργολάβους δεν αρκεί για να
εξαλειφθούν οι χρόνιες ασθένειες και η κακοδαιμονία που μαστίζει τα δημόσια
έργα στη χώρα μας. Άλλωστε αν ήταν μόνο θέμα επιβολής ποινών, το πρόβλημα θα
είχε λυθεί εδώ και καιρό. Το ότι δεν έχει βρεθεί λύση σημαίνει ότι το πρόβλημα
είναι πολυσύνθετο και έχει πολλές πλευρές, αρκετές από τις οποίες έχουν να
κάνουν όχι με τους εργολάβους, οι οποίοι αναμφισβήτητα έχουν μεγάλο μερίδιο
ευθύνης, αλλά και με τη λειτουργία των υπηρεσιών που μελετούν, σχεδιάζουν,
αναθέτουν, χρηματοδοτούν και επιβλέπουν την κατασκευή δημοσίων έργων.

Είναι διαπιστωμένο ότι οι περισσότερες από τις υπηρεσίες αυτές δεν διαθέτουν
ούτε τα στοιχειώδη εφόδια για να προχωρήσουν στην κατασκευή των έργων που
επιθυμούν. Κατά καιρούς έχουν γίνει επίσημες καταγγελίες, από τα
συνδικαλιστικά όργανα των μηχανικών, ότι οι τεχνικές υπηρεσίες του Δημοσίου
είναι ανεπαρκώς στελεχωμένες και έχει αναφερθεί ότι υπήρξαν περιπτώσεις όπου
ένας μηχανικός δημόσιος υπάλληλος ήταν επιφορτισμένος με την επίβλεψη της
κατασκευής δεκάδων έργων!

Όμως με τέτοιες συνθήκες πώς είναι δυνατόν να υπάρχει πραγματικός προληπτικός
έλεγχος και πώς θα αποθαρρυνθούν οι εργολάβοι από το να μην κάνουν
κακοτεχνίες; Και όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρέωσε την κυβέρνηση να δεχτεί
ανεξάρτητους ελεγκτές για τα έργα που χρηματοδοτεί, τι άλλο από την αδυναμία
των εγχώριων ελεγκτικών μηχανισμών πιστοποιεί;

Καλά και άγια θα κάνουν το ΥΠΕΧΩΔΕ και οι άλλες υπηρεσίες που κατασκευάζουν
έργα να επιβάλλουν ποινές στους κακούς εργολάβους. Το ερώτημα είναι γιατί δεν
αρχίζουν από τους εργοδότες, δηλαδή τους εαυτούς τους…