ΔΡΟΜΟΙ

… κανείς στον πειρασμό να ειρωνευτεί τον Τόνι Μπλερ δεν είναι καθόλου
δύσκολο αυτές τις μέρες (με τη βοήθεια του Α. Ν. Ουίλσον της «Ντέιλι
Τέλεγκραφ»). Η μάχη για τα πρωτοσέλιδα κερδήθηκε, γράφει ο Ουίλσον. Οι
μεγαλύτερες αμερικανικές εφημερίδες εξυμνούν τον Μεγάλο Ηγέτη μας σαν να ήταν
δικός τους. Πριν από τις 24 Μαρτίου, o Ηγέτης μας ήταν βέβαια ένας πολιτικός
παγκοσμίου φήμης. Όμως, να, υπήρχαν μερικές ανησυχητικές αναφορές ότι σε
μερικές αμερικανικές πολιτείες ίσως να μην ήταν και τόσο γνωστός. Δεν λέμε ότι
πολλοί Αμερικανοί ίσως να μην τον είχαν ακούσει ποτέ στη ζωή τους. Αυτά είναι
κακοήθειες. Ας είναι. Τώρα πια, όλα αυτά έχουν αλλάξει από τότε που ο Ηγέτης
μας «πέταξε» στην Ουάσιγκτον. (Βέβαια πήγαν εκεί και άλλοι ΝΑΤΟϊκοί ηγέτες,
αλλά μόνο και μόνο επειδή κρίθηκε απαραίτητη η συμβολική παρουσία τους).

… γράφει ο Ουίλσον. NBS, Good Morning America και κυρίως Λάρι Κινγκ. Ο
Ηγέτης μας περηφανεύεται ιδιαίτερα γι’ αυτή την εμφάνιση. Δεν πάνε όλοι,
ξέρετε, στον Λάρι Κινγκ. Λένε πως από την εδώ μεριά του Ατλαντικού μόνο η
Φέργκι και ο Τζέρι Άνταμς τα είχαν καταφέρει έως τώρα να βγουν στο σόου του
Λάρι. Μόνο ο αριστερός βρετανικός Τύπος δεν μπόρεσε να συλλάβει το μέγεθος της
λατρείας για τον ήρωα που κυρίεψε την Αμερική. Η Χίλαρι και ο Μπιλ τον
παραδέχονται ευχαρίστως και σαν δικό τους Ηγέτη. Γιατί του αναγνωρίζουν την
υποστήριξη που τους έδωσε στην τραγωδία με τη Μόνικα. Γι’ αυτό, για τη Χίλαρι
και τον Μπιλ δεν είναι μόνο ένας Ηγέτης, αλλά και ένας Σωτήρας.

… του Ηγέτη μας και της Σέρι στην Αμερική, όμως, δεν ήταν μόνο για τη
δημοτικότητά τους, λέει ο Ουίλσον. Είχε και τη συγκινητική της πλευρά. Η Σέρι
και η Χίλαρι είχαν τη θαυμάσια ευκαιρία να φωτογραφηθούν μαζί για
φιλανθρωπικούς σκοπούς. Η Σέρι έβγαλε ένα σπαρακτικό λόγο στο Διεθνές Κέντρο
για τα Αγνοούμενα Παιδιά. Και οι δύο μαμάδες υποσχέθηκαν να κάνουν ό,τι
περνάει από το χέρι τους για να μην απάγουν τα παιδιά τους οι χωρισμένοι
γονείς. Βέβαια, ο Ηγέτης μας απογοητεύθηκε λιγάκι όταν είδε ότι οι βρετανικές
εφημερίδες είχαν βάλει τις νίκες του και τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του στη
δεύτερη, ακόμη και στην πέμπτη σελίδα. Στην πρώτη σελίδα είχαν παιδιά (από το
Κοσσυφοπέδιο). Κάποια ιστορία για κάτι παιδιά Αλβανοφώνων που είχαν χωριστεί
από τους γονείς τους και είχαν φτάσει κάπου στο Λιντς.

… Τα είπαμε αυτά. Είμαστε γεμάτοι συμπόνια γι’ αυτά τα παιδιά και θα κάνουμε
ό,τι μπορούμε για το καλό τους. Όμως, η Βρετανία δεν μπορεί να δεχτεί παρά
μόνο λίγα από αυτά. Αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αποχωριστούν τους γονείς
τους, είναι βέβαια σκληρό. Όμως οι πόλεμοι είναι σκληροί. Και ο Ηγέτης μας
είναι σκληρός. Γι’ αυτό είπε στον υπουργό Εσωτερικών Τζακ Στρο να είναι και
αυτός σκληρός με εκείνους τους διεστραμμένους οι οποίοι σπέρνουν το Λονδίνο με
βόμβες που θα μπορούσαν να σκοτώσουν αμάχους. Πού στο καλό τις βρίσκουν αυτές
τις αρρωστημένες αξίες τους;