Η αναγκαιότητα παραλιακού δρόμου στη Β. Εύβοια

Για την ανάγκη κατασκευής παραλιακού δρόμου που να συνδέει τα χωριά της
Βόρειας Εύβοιας, Λίμνη, Κανδήλι και Πολιτικά, γράφει ο κ. Δ. Γεροπαναγιώτης,
καθηγητής Μεταλλειολογίας, από τα Λουτρά της Αιδηψού:

«Από τον προηγούμενο νομάρχη εγκρίθηκαν 25 εκατομμύρια για να γίνει μελέτη
περιβάλλοντος (χωροθέτηση) του παραλιακού δρόμου Λίμνη-Κανδήλι-Πολιτικά (του
αξίζουν συγχαρητήρια). Πρόσφατα όμως δημοσιεύματα μάς πληροφορούν ότι αυτή η
μελέτη έχει οριστικά απορριφθεί από το ΠΕΡΠΑ για περιβαλλοντικούς καθαρά
λόγους. Αν αυτό αληθεύει, τότε προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα: 1) Εφόσον
γνώριζε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ότι η περιοχή είχε ενταχθεί στο NATURA 2000
γιατί έκανε τέτοια μελέτη, η οποία συντάχθηκε βάσει παλιάς οικονομοτεχνικής
(τότε δεν υπήρχε πρόβλημα περιβάλλοντος) οπότε ήταν βεβαία η απόρριψή της;
Μήπως θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες για τα πεταμένα χρήματα; 2) Ποιος
εισηγήθηκε να ενταχθεί η περιοχή στο NATURA 2000; Μόνο εδώ να μου επιτραπεί
ένα σχόλιο. Στην Αγγλία, πατρίδα του κ. Μπέκερ, όταν κατασκευάζονταν οι
αυτοκινητόδρομοι δεν βρέθηκε κανένας να σταθεί εμπόδιο με πρόφαση την αλλοίωση
του περιβάλλοντος. Ας μας αφήσουν κι εμάς να κατασκευάσουμε τους δρόμους μας
και μετά όταν έχουμε και εμείς αναπτυχθεί, τότε συζητάμε για το περιβάλλον.

Μπαίνουμε στον 21ο αιώνα και η Β. Εύβοια εξυπηρετείται από έναν και μοναδικό
δρόμο με τα γνωστά πολλά μειονεκτήματα. Όλοι μας αγαπάμε το πράσινο, τον
καθαρό αέρα, τη φύση και θέλουμε να τα προικοδοτήσουμε στα παιδιά μας.
Παράλληλα, όμως, να τους δημιουργήσουμε και τις προϋποθέσεις για μια καλύτερη
ζωή. 3) Αν πραγματικά εγκρίθηκε να ενταχθεί η περιοχή στο NATURA 2000, ποιοι
είναι αυτοί που το ενέκριναν; Νομίζω, όμως, όταν γίνεται κάτι στον τόπο που
κατοικούμε και μας ανήκει, να έχουμε το δικαίωμα να το γνωρίζουμε και εμείς να
αποφασίζουμε. Αν αυτοί, έστω και για μια φορά, είχαν μείνει στη Β. Εύβοια και
ζήσει την αγωνία να έχουν τον άνθρωπό τους μισοπεθαμένο και να μην μπορούν να
τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο της Χαλκίδας λόγω των καιρικών συνθηκών, θα
βλέπαμε αν έπαιρναν μια τέτοια απόφαση.

Ορισμένοι, τα βράχια του Κανδηλιού, τα κατατάσσουν σε μοναδική ομορφιά. Δεν
αντιλέγω. Ρωτάω όμως εάν βρεθούν προ τετελεσμένου διλήμματος να κόψουμε ένα
δέντρο ή να θανατώσουμε ένα άνθρωπο, ποια θα ήταν η απόφαση των κυβερνώντων;
Σήμερα αυτή τη φυσική, όπως την αποκαλούν, ομορφιά ποιοι την απολαμβάνουν; Οι
λιγοστοί ψαράδες ή τα ψάρια του Ευβοϊκού; Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι
απαραίτητο να γίνει αυτοκινητόδρομος.

Ένας καλαίσθητος και ασφαλής επαρχιακός δρόμος, που θα κατασκευαζόταν με τη
σύγχρονη τεχνολογία και τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές, θα είναι μια καλή
ενδιάμεση λύση.

Έτσι δεν θα υπάρχουν τα παραπάνω προβλήματα και θα δοθεί σε όλους η ευκαιρία
να απολαύσουν τη διαδρομή».