Ίση αντιμετώπιση θέλουν οι οικονομολόγοι

Ισότιμα με τους άλλους εκπαιδευτικούς θα πρέπει να αντιμετωπίσει η Πολιτεία
τους οικονομολόγους αναπληρωτές. Αυτό σημειώνουν η κ. Μαρία-Ιωάννα Φράγκου και
ο κ. Στάθης Εμμανουήλ, οικονομολόγοι, από τη Χίο, που παρατηρούν σχετικά:
«Πιστεύουμε ότι το πρόβλημα των “ιδιωτών” αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι
γνωστό στο έντυπό σας, εμείς είμαστε ιδιώτες οικονομολόγοι αναπληρωτές
εκπαιδευτικοί με πτυχίο ΑΕΙ. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί δουλεύουμε για πολλά
χρόνια στο δημόσιο σχολείο, περιμένοντας παράλληλα τη ΣΕΛΕΤΕ να μας δεχΘεί για
να αποκτήσουμε το τυπικό προσόν εγγραφής μας στην επετηρίδα και στη συνέχεια
του μόνιμου διορισμού μας, ο οποίος ήταν βέβαιος με το προηγούμενο σύστημα,
μιας και όλοι ήμασταν κοντά στο να μας δεχΘεί η ΣΕΛΕΤΕ.
Ειδικότερα, υπάρχουν 49 ιδιώτες οικονομολόγοι αναπληρωτές με προϋπηρεσία
τουλάχιστον 24 μηνών, οι οποίοι ενώ τόσα χρόνια εξυπηρετούσαμε το υπουργείο
(αλήθεια, ποιοι θα δίδασκαν τα μαθήματα Δέσμης σε πολλά Λύκεια;), βλέπουμε
τώρα να αγνοούμαστε εντελώς. Επισημαίνουμε επίσης την αδυναμία της ΣΕΛΕΤΕ να
μας δεχθεί για σειρά ετών παρά τις αιτήσεις που υποβάλλουμε κάθε χρόνο. Η
επιτυχής και πολύχρονη προϋπηρεσία μας στο δημόσιο σχολείο (μιας και
διδάσκουμε μαθήματα Δέσμης) και η αγάπη μας γι’ αυτό είναι δεδομένα. Επίσης ο
ελάχιστος αριθμός των εκπαιδευτικών που βρισκόμαστε σ’ αυτή την κατηγορία και
η κατάφωρη αδικία που θα υπάρξει (πλήρης αποκλεισμός μας από τη συνέχιση της
εργασίας που επιλέξαμε και κάνουμε για χρόνια με βάση τους νόμους του κράτους)
κάνουν αναγκαία την εξεύρεση λύσης.
Είναι φανερό λοιπόν ότι θα πρέπει να μας αντιμετωπίσει η Πολιτεία ισότιμα με
τους υπόλοιπους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, διότι η μόνη μας διαφορά (έλλειψη
τυπικού προσόντος ΣΕΛΕΤΕ) δεν είναι δική μας ευθύνη αλλά της Πολιτείας.
Εν όψει της επικείμενης ρύθμισης για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς
πιστεύουμε ότι σε κάθε ευνομούμενη Πολιτεία υπάρχει η βούληση για διορθωτικές
κινήσεις και το υπουργείο θα μεριμνήσει και για τη δική μας ένταξη σ’ αυτήν,
όπως επιβάλλουν οι κανόνες ηθικής και δικαίου».












