Προδομένη ελπίδα

Είχαν επενδυθεί πολλά σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Και, κυρίως, η
προσδοκία του τερματισμού του εμφύλιου σπαραγμού, που εδώ και επτά χρόνια έχει
διχάσει και έχει αιματοκυλήσει την Αλγερία. Αλλά, η τροπή των γεγονότων
πρόδωσε τις ελπίδες.

Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα. Ο μοναδικός υποψήφιος μιας εκλογικής αναμέτρησης, κενής περιεχομένου

Τραγική η κατάσταση στην οποία βρέθηκαν οι Αλγερινοί. Ενώ ετοιμάζονταν να
εκλέξουν έναν νέο πρόεδρο μεταξύ επτά υποψηφίων από ευρύ πολιτικό φάσμα,
βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία επιλογή εξευτελιστική και ταπεινωτική: να πουν ναι
ή όχι, εν είδει δημοψηφίσματος, στον μοναδικό υποψήφιο που απέμεινε μετά την
απόσυρση της υποψηφιότητας των υπόλοιπων έξι ­ τον προσκείμενο στον στρατό,
πρώην υπουργό Εξωτερικών Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα.

Η διπλή απόφαση του προέδρου της Αλγερίας Λιαμίν Ζερουάλ να διεξαχθεί κανονικά
η εκλογική διαδικασία και του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα να συνεχίσει ως μόνος
πλέον διεκδικητής της προεδρίας, αφαίρεσε κάθε νόημα από τις εκλογές. Η
προσφυγή στις κάλπες, που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την έναρξη της
δημοκρατικής πορείας της Αλγερίας, ύστερα από τόσα χρόνια εμφυλίου πολέμου,
δεν θα καταλήξει ­ στην καλύτερη περίπτωση ­ παρά στη θλιβερή επικύρωση του
επίσημου υποψηφίου, συνεχίζοντας την παράδοση των μονοκομματικών καθεστώτων. Η
ελπίδα ότι η Αλγερία θα μπορούσε να προσφέρει στον αραβικό κόσμο ένα από τα
πρώτα παραδείγματα ελεύθερων εκλογών, διαψεύστηκε οικτρά.

Και να σκεφτεί κανείς ότι αναμενόταν η νίκη του πρώην υπουργού των Εξωτερικών,
ακόμα κι αν δεν αποσύρονταν οι αντίπαλοί του. Τώρα, όμως, με την τροπή που
πήραν τα πράγματα, όχι μόνο κατέρρευσε η δημοκρατική βιτρίνα της χώρας, αλλά
υποθηκεύτηκε και η νομιμοποίηση του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, πριν καν εκλεγεί.

Και μαζί τους και οι προσδοκίες για την έναρξη μιας νέας εποχής σταθερότητας
και πολυφωνίας. Η κρίση δημοκρατίας που διανύει η Αλγερία συνεχίζεται.

Το μόνο ενδιαφέρον πλέον στο παιχνίδι της ψηφοφορίας είναι τα ποσοστά
συμμετοχής. Αλλά η προσέλευση κάθε άλλο παρά μαζική ήταν.

Κανένας ενθουσιασμός δεν διακατέχει τον κόσμο από ό,τι φάνηκε μέχρι το
μεσημέρι, όταν η συμμετοχή στο σύνολο της χώρας δεν ξεπερνούσε το 15% σύμφωνα
με το κρατικό ραδιόφωνο.

Μεγάλη η αντίθεση, κυρίως στο Αλγέρι, από τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές
του 1995 ­ τις πρώτες πολυκομματικές που διεξήχθησαν ποτέ στη χώρα ­ όταν ο
κόσμος συνέρεε από το πρωί στα εκλογικά τμήματα. Εκείνη τη χρονιά η αποχή δεν
ξεπέρασε το 25%.

Ο ίδιος ο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, αμέσως μετά την έξοδό του από το εκλογικό
τμήμα, όπου άσκησε το εκλογικό του δικαίωμα, απείλησε «να πάει σπίτι του» αν ο
αλγερινός λαός δεν του δώσει «σημαντική πλειοψηφία» και δεν εκφραστεί με
«μεγάλη σαφήνεια».

Αν και οι περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές δεν αναμένουν πως το εκλογικό φιάσκο
θα οδηγήσει σε άμεση επανάληψη του εμφυλίου πολέμου, κατά τον οποίο σκοτώθηκαν
τουλάχιστον 70.000 άτομα, ορισμένοι πιστεύουν ότι τίθεται εν αμφιβόλω η
εκεχειρία με το κύριο ισλαμικό κίνημα.

Ο Ισλαμικός Στρατός Σωτηρίας, ένοπλη πτέρυγα του εκτός νόμου Ισλαμικού Μετώπου
Σωτηρίας (FIS), είχε κηρύξει κατάπαυση του πυρός από τον Οκτώβριο του 1997 και
είχε δεχτεί να συνεργαστεί με τις δυνάμεις ασφαλείας για την πάταξη των
ακραίων ισλαμιστών ανταρτών.

Αλλά, με χθεσινή ανακοίνωσή του, το FIS κάλεσε τον λαό «να μποϊκοτάρει τις
εκλογές, των οποίων τα αποτελέσματα είναι εκ των προτέρων γνωστά» και ζήτησε
από τους Αλγερινούς «να αντισταθούν στη νέα πρόκληση του στρατού».

«Τα τελευταία γεγονότα κατέστησαν σαφές ότι ο στρατός θα κάνει ό,τι είναι
δυνατόν για να διατηρήσει την εξουσία και τα προνόμια που συνεπάγεται, όποιο
κι αν είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει ο λαός της Αλγερίας»,
υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση.

«Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι τι θα γίνει με την εκεχειρία», υπογραμμίζει
ο Τζορτζ Τζόφι, ειδικός σε θέματα Βορείου Αφρικής στο Βρετανικό Βασιλικό
Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων.

«Το σιωπηρό συμβόλαιο με το FIS έσπασε. Το μέλλον είναι αβέβαιο».

Ορισμένοι, πάντως, αναλυτές επισημαίνουν ως ενδιαφέρουσα εξέλιξη το γεγονός
ότι μεταξύ των υποψηφίων που αποσύρθηκαν ήταν και δύο προσκείμενοι στον
απερχόμενο πρόεδρο Ζερουάλ, γεγονός που ερμηνεύουν ως ρήξη στους κόλπους του στρατού.