[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Σκοτώθηκαν γιατί ήταν εξαιρετικά άτυχοι. Έτυχε τη συγκεκριμένη στιγμή να
είναι στο συγκεκριμένο τρένο, να περνούν από τη συγκεκριμένη γέφυρα και να μην
μπορούν να αντιληφθούν τον πύραυλο που έπεσε από τον συννεφιασμένο ουρανό…».

Με αυτές τις φράσεις Αμερικανός δημοσιογράφος… περιέγραψε σε μια από τις ­
θεωρούμενες ­ εγκυρότερες εφημερίδες του κόσμου, τους «Τάιμς» της Νέας Υόρκης,
τον βομβαρδισμό του επιβατηγού τρένου στη Γιουγκοσλαβία από τις ΝΑΤΟϊκές
δυνάμεις, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ή τον τραυματισμό ανεξακρίβωτου
αριθμού αθώων πολιτών!

Ναι, η εφημερίδα της οποίας οι δημοσιογράφοι κάθε χρόνο αποσπούν τα
περισσότερα βραβεία (Πούλιτζερ κ.λπ.) για τα ­ υποτίθεται ­ έγκυρα άρθρα,
αναλύσεις και περιγραφές τους παρουσίασε με αυτό τον απλό όσο και λυρικό τρόπο
μια ανθρώπινη τραγωδία, παρουσιάζοντάς την σαν ένα τυχαίο γεγονός που θα
μπορούσε να συμβεί στον καθένα…

Βέβαια, τέτοιου… υψηλού επιπέδου δημοσιογραφία δεν είναι άγνωστη, τόσο στη
συγκεκριμένη εφημερίδα όσο και σε άλλα παρόμοιας φήμης έντυπα σε όλο τον
κόσμο. Δυστυχώς, και στον… παράδεισο της ελευθερίας και ελευθεροτυπίας, όπως
θέλουν να εμφανίζονται οι ΗΠΑ, η δημοσιογραφία έχει πολλές φορές
χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο βάρβαρο και προκλητικό, τόσο για προπαγανδιστικούς
λόγους όσο και για την εξυπηρέτηση συμφερόντων που μόνο την ενημέρωση των
πολιτών δεν υπηρετούν.

Μόνο που το χθεσινό δημοσίευμα των «Τάιμς» της Νέας Υόρκης δείχνει να ξεπερνά
όλα τα όρια. Και δεν περιμένω, βέβαια, ότι θα υπάρξει κάποιο Διεθνές
Ινστιτούτο Τύπου ή άλλη παρόμοια οργάνωση που θα πάρει θέση, θα καυτηριάσει ή
θα σχολιάσει, έστω, αυτό το κατάπτυστο δημοσίευμα. Αναλογίζομαι, όμως, πως ο
πανταχόθεν λοιδορούμενος ελληνικός Τύπος και οι λειτουργοί του ποτέ και για
τίποτα δεν θα έφθαναν σε τέτοιο κατάντημα.

Παρά τις όποιες αδυναμίες μας ­ και έχουμε πολλές ­ οι Έλληνες δημοσιογράφοι
και τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μπορούμε να είμαστε για ένα πράγμα
υπερήφανοι: ευτυχώς δεν καταντήσαμε ακόμη «The New York Times»…