Στα ύψη η δημοτικότητα του Πριμακόφ

Έπειτα από πολύν καιρό, το ΝΑΤΟ έχει έναν αντίπαλο και η Ρωσία είναι περήφανη
για τον πρωθυπουργό της. Σύμφωνα με την εβδομαδιαία εφημερίδα του Αμβούργου
«Ντι Βόχε», ο πρώτος νικητής στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου ονομάζεται Γεβγκένι Πριμακόφ.

Το 61% των Ρώσων επικρότησε την απόφασή του να διακόψει επιδεικτικά το ταξίδι
του στις ΗΠΑ, όταν το ΝΑΤΟ άρχισε να βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία. Τόση
υποστήριξη δεν είχε τα τελευταία χρόνια κανένας Ρώσος πολιτικός. Η πολιτική
του στη Γιουγκοσλαβία επέδρασε ανασταλτικά στις διαλυτικές τάσεις της ρωσικής κοινωνίας.

Από το 1991 η Ρωσία έπαψε να έχει εξωτερική πολιτική. Οι επαρχιώτες
καριερίστες Γέλτσιν και Τσερνομίρντιν δεν καταλάβαιναν και πολλά πράγματα από
τον έξω κόσμο. Οι μεταρρυθμιστές Γκαϊντάρ και Τσουμπάις αντιμετώπιζαν τους
Δυτικούς σαν δασκάλους. Αντίθετα, ο Πριμακόφ άρχισε την καριέρα του ως
ανταποκριτής της «Πράβντα» στο Κάιρο και ασχολήθηκε όλη του τη ζωή με το εξωτερικό.

Το 1990 ο Γκορμπατσώφ τον έστειλε στη Βαγδάτη για να πείσει τον Σαντάμ Χουσεΐν
να φύγει από το Κουβέιτ. Ο Σαντάμ δεν πείστηκε, αλλά η Μόσχα κατάφερε να
διατηρήσει καλές σχέσεις με το Ιράκ. Το 1999 βρέθηκε πάλι σε ειρηνευτική
αποστολή στο Βελιγράδι. Ως ειρηνοποιός, ο Πριμακόφ είχε και πάλι μια αποτυχία.
Τον ενδιαφέρει όμως περισσότερο να ισχυροποιήσει τη θέση της Ρωσίας και να
κρατήσει το παιχνίδι στην ευρασιατική σκακιέρα ανοικτό. Και αυτό φαίνεται να
το πετυχαίνει.

Οι Αμερικανοί τον αντιπαθούν. Η «Ουάσιγκτον Ποστ» έγραψε πρόσφατα πως ο Σαντάμ
«λάδωσε» τον Πριμακόφ με 800.000 δολ. για πληροφορίες σε θέματα αμυντικής
τεχνολογίας. Οι Ρώσοι δεν πήραν τις καταγγελίες στα σοβαρά.

Για τη Δύση, ο Πριμακόφ έχει το πλεονέκτημα ότι γνωρίζει τους κανόνες του
παιχνιδιού. Η Ρωσία έχει έναν στρατιωτικό προϋπολογισμό που είναι 500 φορές
μικρότερος απ’ εκείνον του ΝΑΤΟ, αλλά έναν πρωθυπουργό με τα νεύρα ενός
κομπιούτερ. Η Ατλαντική Συμμαχία έχει και πάλι έναν αντίπαλο.