Οι Ασιάτες στην Αμερική ξοδεύουν τα πιο πολλά

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ανηφορίσει κανείς την Παρκ Άβενιου μέχρι την 96η οδό, για να
εισχωρήσει στη Νέα Υόρκη των εθνοτήτων: οι Αφροαμερικανοί, οι Κουβανοί, οι
Δομινικανοί, οι Μεξικανοί και οι Πορτορικανοί έχουν συρρεύσει στις παρυφές του
Χάρλεμ. Περιπλανώνται ανάμεσα στις «bodegas» ­ αυτά τα μικρά μαγαζάκια που
πουλάνε φρούτα και λαχανικά και θυμίζουν τόσο έντονα τη Λατινική Αμερική ­ της
3ης λεωφόρου, τα γήπεδα του μπάσκετ της 106ης οδού και το Θέατρο Απόλλων της
λεωφόρου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Αν η συνοικία του Ελ Μπάριο ­ του ισπανικού Χάρλεμ ­ έχει πάντα την ίδια
θλιβερή ατμόσφαιρα, η οικονομική πραγματικότητα του Χάρλεμ άλλαξε ριζικά: οι
μειονοτικές κοινότητες που ζωντανεύουν αυτό το κομμάτι της πόλης έχουν γίνει
πλέον ο αγαπημένος στόχος των διαφημιστών. Εδώ και δύο χρόνια, ξέρουν ότι
είναι αδύνατον να πιάσουν το σφυγμό όλων των καταναλωτών αν αφήσουν απ’ έξω
αυτές τις μειονότητες.

Οι Ισπανόφωνοι, οι Αφροαμερικανοί και οι Ασιάτες θα αντιπροσωπεύουν το ένα
τρίτο του αμερικανικού πληθυσμού μέχρι το έτος 2010: οι Ισπανόφωνοι φτάνουν
ήδη τα 30,7 εκατομμύρια (το 11,3% του πληθυσμού), οι Αφροαμερικανοί το 12,7%
του πληθυσμού και οι Ασιάτες μόλις το 4%, αλλά η αγοραστική τους δύναμη είναι
η μεγαλύτερη στη χώρα.

Οι διαφημιστές προσπαθούν να προσαρμοστούν στη νέα αυτή κοινωνικοκαταναλωτική
δομή, εφόσον αυτές οι κοινότητες ­ τις οποίες μέχρι πρόσφατα το μάρκετινγκ
αγνοούσε ­ μεταμορφώθηκαν σε μία αναπτυσσόμενη αγορά.

«Στη δεκαετία του 1970, η μεγάλη ανακάλυψη του μάρκετινγκ ήταν οι μαύροι»,
λέει ο Έλιοτ Κλανγκ, πρόεδρος μεγάλης διαφημιστικής εταιρείας της Νέας Υόρκης.
«Ορισμένες εταιρείες άρχισαν να χρησιμοποιούν Αφροαμερικανούς ηθοποιούς στις
διαφημιστικές του καμπάνιες, αλλά το έκαναν περισσότερο για να παίξουν το
χαρτί της “πολιτικής ορθότητας”, παρά για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Τα
πράγματα άλλαξαν κατά τη δεκαετία του 1980 με τους Ισπανόφωνους, των οποίων η
δημογραφική αύξηση είναι εντυπωσιακή. Και μετά, στη δεκαετία του 1990, ήρθαν
οι Ασιάτες με τα δολάριά τους. Και η διαφήμιση πρέπει να διαιωνίσει το
αμερικανικό όνειρο. Ας μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν στις Ηνωμένες
Πολιτείες για να ζήσουν καλύτερα».