Δεν αρκεί μόνο το ευρώ για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας

Το ευρώ είναι αναγκαίο ­ αλλά όχι αρκετό ­ για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής
οικονομίας: πρόκειται για την κοινή διαπίστωση όσων συμμετείχαν στη συζήτηση
με θέμα «80 ημέρες ευρώ», που διοργάνωσαν στο Παρίσι η «Μοντ» και το γαλλικό
Χρηματιστήριο.

Αν και όλοι όσοι πήραν μέρος στην ημερίδα υπογράμμισαν πως η εισαγωγή του ευρώ
αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη «τεχνική επιτυχία», το κυρίαρχο αίσθημα ήταν ότι η
γέννηση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, την Πρωτοχρονιά του 1999, δεν ήταν
παρά μόνο η αρχή ενός μεγάλου αγώνα δρόμου.

Μέχρι τώρα, το ευρώ έχει κερδίσει μόνο ένα από τα στοιχήματα που έχει βάλει:
αυτό της δημιουργίας του. Είναι, επομένως, πολύ αργά για απόψεις που
αμφισβητούν την αναγκαιότητά του. Όσοι βρέθηκαν στην ημερίδα συμφώνησαν ότι το
κοινό νόμισμα είναι καύσιμο για τον κινητήρα απάπτυξης και απασχόλησης στην
Ευρώπη. Αμφισβήτησαν, όμως, έντονα την ποιότητα αυτού του κινητήρα.

Ψύχραιμοι

Η προϋπόθεση για να τεθεί σε λειτουργία αυτή η μηχανή είναι η τροφοδότησή της
με ένα σχετικά φθηνό καύσιμο. Σε αυτό το σημείο οι περισσότεροι από τους
ομιλητές δήλωσαν ικανοποιημένοι από την τρέχουσα αξία του ευρώ έναντι του
δολαρίου. Η «εξασθένιση του ευρώ κατά τη διάρκεια των δυο πρώτων μηνών του
έτους», σύμφωνα με τον Βιμ Ντούιζενμπεργκ, πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής
Τράπεζας, οφείλεται σε δύο λόγους: στη διαφορά των ρυθμών ανάπτυξης μεταξύ της
Ευρωλάνδης και των Ηνωμένων Πολιτειών κατά το τέταρτο τρίμηνο του 1998 και
στην υποβόσκουσα πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη ­ και κυρίως στη Γερμανία. Το
αφεντικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν παραδέχθηκε ότι η διολίσθηση
του ευρώ ­ κατά 8% από την ημέρα της γέννησής του ­ μεταφράζεται σε
«διαρθρωτική αποδυνάμωση του ευρωπαϊκού νομίσματος». Με αυτήν την άποψη
συμφώνησε και ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της Τράπεζας της Γαλλίας.
Χρησιμοποιώντας όμως άλλα λόγια: «Η διολίσθηση του ευρώ δεν είναι ένα
φαινόμενο που πρέπει να μας ανησυχεί και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να
ερμηνευθεί ως ένα σημάδι απώλειας της εμπιστοσύνης των επενδυτών προς το κοινό νόμισμα».

Αλλαγές

Αυτό που έδωσε, πάντως, τη μεγαλύτερη ικανοποίηση στους κεντρικούς τραπεζίτες
ήταν το γεγονός ότι λίγοι από τους παρευρισκόμενους ζήτησαν τη μείωση των
επιτοκίων, ενώ αντίθετα, πολλοί υποστήριξαν την αναγκαιότητα διαρθρωτικών
αλλαγών, τόσο στις αγορές όσο και στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από την πλευρά τους, οι διαχειριστές κεφαλαίων ­ στην ημερίδα συμμετείχε ο
επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα αμερικανικά funds ­ υποστήριξαν ότι το ευρώ
δεν μπορεί ακόμη να συναγωνισθεί το δολάριο: «Η Ευρώπη πάσχει ακόμη από
έλλειψη επενδυτών», υπογράμμισε ένας από αυτούς. «Θα περάσουν αρκετά χρόνια
για να αποκτήσει η ευρωπαϊκή αγορά κεφαλαίων την αποτελεσματικότητα της
αντίστοιχης αμερικανικής». Οι κεντρικοί τραπεζίτες, πιστοί στις συνήθειές
τους, άσκησαν για άλλη μια φορά κριτική στη βραδύτητα με την οποία τα κράτη
της Ευρωλάνδης μειώνουν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα. Οι «φιλελεύθεροι»
που συμμετείχαν στην ημερίδα τόνισαν ότι το μόνιμο κριτήριο δημοσιονομικής
πειθαρχίας πρέπει να είναι το ύψος των δημοσίων δαπανών και όχι το έλλειμμα ή
το δημόσιο χρέος. Οι «Κεϊνσιανοί» της ημερίδας, όπως ο οικονομολόγος Σαρλ Ντε
Κρουαζέ, υποστήριξαν ότι αυτή τη στιγμή οι συνθήκες είναι πολύ ευνοϊκές για
την Ευρώπη, προκειμένου να ασκήσει μια πραγματική πολιτική ανάπτυξης. Ποια
φωνή να πιστέψουμε; Οι προβλέψεις της Κομισιόν για το 1999 ­ την πρώτη χρονιά
του ευρώ ­ μιλούν για ανάπτυξη λίγο πάνω από το 2%. Είναι λίγο: το ευρώ είναι
αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της Ευρώπης.