3η ΚΑΡΤΑ Αγύμναστες συνειδήσεις

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ δάσκαλος του ποδοσφαίρου Πάνος Μάρκοβιτς επιμένει να υποστηρίζει ότι
το άθλημα χρειάζεται να ξαναμπεί στα σχολεία, να καλλιεργηθεί στους δήμους, να
ξεφύγει από τον εναγκαλισμό τυχοδιωκτών και να βγει από την τροχιά της
υποκρισίας και καχυποψίας.

Από το 1976 ο κ. Μάρκοβιτς προσπάθησε να περάσει τα σχέδιά του για οργάνωση
του ποδοσφαίρου στις μικρές ηλικίες μέσω της ΕΠΟ και αρκετά αργότερα να
πετύχει την εισαγωγή του στα σχολεία (δοκιμάστηκε σε 240 Δημοτικά).

Όμως το ποδόσφαιρο που παίζεται στην Ελλάδα δεν ευνοεί τέτοιου είδους
δημιουργικές δραστηριότητες. Ζει και κινείται με ασυγχώρητη προχειρότητα, που
δίνει σταθερά ευκαιρίες στα ζιζάνια να αναπτύσσονται.

Συμβαίνουν πάρα πολλά αρνητικά στο ποδόσφαιρό μας, αλλά υπάρχουν και
οάσεις. Αηδιασμένοι οι πραγματικοί φίλαθλοι απομακρύνθηκαν από τα γήπεδα,
αφήνοντας τεράστιο χώρο δράσης σε καιροσκόπους, κουτοπόνηρους και διάφορα
τσιράκια. Η νοθεία των ποδοσφαιρικών πραγμάτων είναι εκτεταμένη.

Ωστόσο δεν είναι όλα νοθευμένα. Και το πιο επικίνδυνο, που παγιδεύει το
μέλλον, είναι η αρρωστημένη νοοτροπία δήθεν φιλάθλων, οι οποίοι αρνούνται να
δεχθούν το δικαίωμα στους ελάχιστους ρομαντικούς να υπερασπίζουν την αθλητική ιδέα.

Είναι οδυνηρό να ρίχνεται λάσπη σε εραστές του αθλητισμού, από εκείνους που
ερμηνεύουν τα γεγονότα μέσα από σκέψεις αιχμαλωτισμένες σε ρύπους. Οι ψίθυροι
κακοβούλων δυστυχώς διαδίδονται με ταχύτητα που παραλύει αγύμναστες
συνειδήσεις. Κι αυτοί οι αντιφίλαθλοι, συνηθισμένοι να βλέπουν καχύποπτα
ολόγυρά τους, αδυνατούν να παραδεχθούν την ύπαρξη άλλων επιλογών, διαφορετικού δρόμου.

Το τραγικό είναι ότι ακόμα και αμύητοι στους μηχανισμούς φθοράς των αξιών
μπλέκονται στα γρανάζια της αμφισβήτησης. Έτσι το ποδοσφαιρικό τοπίο χάνεται
στην ομίχλη, παραδομένο στους δαίμονες ενός θλιβερού παρασκηνίου.