ΔΡΟΜΟΙ

… της Γιουγκοσλαβίας έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο λύσεις, που γι’ αυτόν
είναι εξίσου θλιβερές: την καταστροφή μεγάλου μέρους της στρατιωτικής του
υποδομής ή τον τερματισμό της σερβικής κατοχής στο Κοσσυφοπέδιο όπου
βρίσκονται οι περισσότεροι ιεροί τόποι της Σερβίας, γράφει στη «Σάντεϊ
Τέλεγκραφ» ο γνωστός Αμερικανός αναλυτής Έντουαρντ Λούτβακ. Τουλάχιστον, όμως,
μπορεί να επιλέξει: να υποχωρήσει και να επιτρέψει στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ να
μπουν στο Κοσσυφοπέδιο ή να αντισταθεί μέχρις εσχάτων ανεξαρτήτως του κόστους
που θα πληρώσει.

… και οι σύμμαχοί τους, αντίθετα, δεν έχουν καμία επιλογή. Το μόνο που
μπορούν να κάνουν είναι να συνεχίσουν τους βομβαρδισμούς μέχρις ότου ο
Μιλόσεβιτς παραδοθεί. Αν εγκαταλείψουν αυτόν τον στόχο, το κύρος και η
αξιοπιστία της Συμμαχίας θα υποστούν σοβαρότατο πλήγμα. Η δυσαναλογία ανάμεσα
στους τεράστιους κινδύνους αυτής της επιχείρησης και στην περιφερειακή
διάσταση της κρίσης του Κοσσυφοπεδίου είναι ένας από τους λόγους που έμπειροι
αναλυτές όπως ο Χένρι Κίσινγκερ αντιτίθενται σ’ αυτόν τον πόλεμο.

… του Κλίντον να βομβαρδίσει τη Σερβία στηρίζεται σε μια θεωρία: ότι ο
Μιλόσεβιτς ήθελε στην πραγματικότητα αυτή την επιχείρηση, ώστε να μπορέσει να
δώσει τέλος στην κρίση χωρίς να χάσει την εξουσία. Η θεωρία αυτή, γράφει ο
Λούτβακ, αρχίζει να φαίνεται υπερβολικά αισιόδοξη. Παρά το αυταρχικό κλίμα που
υπάρχει στη Σερβία, εξακολουθεί να λειτουργεί ένα Κοινοβούλιο όπου η
αντιπολίτευση αποτελείται από εξτρεμιστές ακόμη χειρότερους από τον
Μιλόσεβιτς. Η αντιπολίτευση αυτή θα συγκέντρωνε ασφαλώς αρκετές ψήφους για να
σχηματίσει κυβέρνηση αν ο Μιλόσεβιτς συμφωνούσε να παραδώσει το Κοσσυφοπέδιο
αμαχητί. Σε κάθε περίπτωση, ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας δεν είναι ένας
Κλίντον της Σερβίας έτοιμος να καταπατήσει τις αρχές του και τις υποσχέσεις
του. Είναι ένας γνήσιος εθνικιστής, που έχει αποφασίσει να διατηρήσει το
Κόσοβο με οποιοδήποτε κόστος.

… ανάλυση, λίγη σημασία έχει αν ο Μιλόσεβιτς είναι ειλικρινής ή παίζει
παιχνίδι. Σε κάθε περίπτωση, οι βομβαρδισμοί θα πρέπει πιθανότατα να
συνεχιστούν επί μακρόν. Ο μόνος τρόπος να επιβάλει το ΝΑΤΟ τη θέλησή του είναι
να εισβάλει στο Κόσοβο και να το καταλάβει. Αλλά καμιά προετοιμασία δεν έχει
γίνει για κάτι τέτοιο. Αν η κυβέρνηση του Μιλόσεβιτς αποφασίσει να προβάλει
αντίσταση μέχρις εσχάτων σε εισβολή του ΝΑΤΟ, είναι βέβαιο ότι οι μάχες θα
επεκταθούν και στη Βοσνία. Αυτό θα έλυνε κάπως το πρόβλημα της μεταφοράς και
του εφοδιασμού των στρατιωτικών μονάδων, αφού θα χρησιμοποιούσαν το
ικανοποιητικό οδικό δίκτυο της Κροατίας και της Σλοβενίας. Στην περίπτωση
αυτή, όμως, ο πόλεμος θα γενικευόταν και η ένταση με τη Ρωσία θα γινόταν ακόμη
πιο επικίνδυνη.