Η ομάδα μαζεύει τα κομμάτια της

Η ΝΥΧΤΑ των κολασμένων, που ζήσαμε προχθές στο Ολυμπιακό Στάδιο, ήταν απλώς
μια ηχηρή απάντηση από τους γενναίους Βίκινγκς, τους δυνατούς και
αποφασισμένους να «πεθάνουν» μέσα στο γήπεδο Νορβηγούς, προς έναν λαό που δεν
παραδειγματίζεται από τα λάθη του, δεν σέβεται (αφού προκλητικά αδιαφορεί) την
ιστορία του και επαναλαμβάνει τα ίδια σφάλματα.

Ηττηθήκαμε με 0-2 από την εξαιρετική (τα τελευταία δέκα χρόνια) Νορβηγία. Και
ηττηθήκαμε δίκαια, διότι πέρα από τις ανίατες παιδικές ασθένειες, που
διακατέχουν το ελληνικό ποδόσφαιρο από την αυγή του 20ού αιώνα, το νέο χτύπημα
ήλθε από το παρελθόν, για να επιβεβαιώσει το γκρίζο παρόν μας και το άγνωστο
αθλητικό μας μέλλον.

Αλήθεια; Είμαστε ομάδα ανοήτων; «Σκάσαμε» τα ωραία εκατομμυριάκια μας σ’ έναν
πονηρό προπονητή; Ή γενικώς και αορίστως αντιμετωπίζουμε με αδιαφορία το ποδόσφαιρο;

Ψυχή δεν είχαμε. Καθαρό μυαλό δεν είχαμε. Πειθαρχία δεν είχαμε. Σοβαρότητα δεν
είχαμε. Γενικώς, δεν είχαμε ούτε αρχή ούτε τέλος ως εθνικό συγκρότημα. Ήμασταν
ομάδα της πλάκας, του «άρπα-κόλλα», της αλάνας και της παιδικής χαράς. Σκόνη
και θρύψαλα μάς έκαναν οι Νορβηγοί.

Οι ευθύνες, βεβαίως, εντοπίζονται στον «στρατηγό» της ομάδας και σε όσους
εκλεκτούς επελέγησαν, για να πολεμήσουν εναντίον των Βίκινγκς. Ο Ιορντανέσκου
ως βασικός υπεύθυνος της σύνθεσης αξιόμαχου συγκροτήματος και τα εκτελεστικά
του όργανα (οι παίκτες) ως τα ιδανικότερα εργαλεία, που έπρεπε να αποδείξουν
ότι δικαίως προτιμήθηκαν γι’ αυτή την μάχη, δημιούργησαν την εντύπωση πως αν
δεν είναι ανίκανοι, τουλάχιστον είναι ανώριμοι…

Το παιχνίδι χάθηκε από την αλαζονεία του Ρουμάνου στις επιλογές παικτών και
θέσεων. Τον έφαγε και μας… έφαγε ο εγωισμός του, διότι ποτέ δεν αποδέχθηκε
ότι ο Έλληνας ποδοσφαιριστής δεν μπορεί (επειδή δεν έμαθε και επειδή δεν
θέλει), να παίξει σε διαφορετικές θέσεις, απ’ αυτή που διδάχθηκε με την…
πιπίλα στην κούνια του.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Στην αντίδραση του Ανατολάκη καθρεφτίζεται η Εθνική ομάδα του Σαββάτου

Ο Ιορντανέσκου «κατέστρεψε» προχθές έξι παίκτες. Και σμπαράλιασε την ομάδα
αρκετή ώρα πριν εμφανιστεί στο γήπεδο. Όταν ανακοίνωσε την ενδεκάδα στο
ξενοδοχείο. Είχε χάσει και είχαμε χάσει το παιχνίδι με το εναρκτήριο λάκτισμα.
Έκανε κομμάτια τον Μαχλά, αφήνοντάς τον στον πάγκο των αναπληρωματικών. Έκανε
κομμάτια τον Νικολαΐδη, προσδοκώντας απ’ αυτόν να γυρίσει μόνος του το
μαγγανοπήγαδο, στην επίθεση. Έκανε κομμάτια τον Καλλιτζάκη, δείχνοντάς του,
ύστερα από πολλά χρόνια και ένδοξη ιστορία και προσφορά, τον δρόμο προς τις
ρεζέρβες. Έκανε κομμάτια (και δεν είναι πρώτη φορά) τον Ζαγοράκη, τοποθετώντας
τον στη θέση του ακραίου μπακ. Έκανε κομμάτια τον Μάρκο, πιστεύοντας ότι θ’
ανταποκριθεί στον ρόλο του… Μαραντόνα. Έκανε κομμάτια τον Ανατολάκη
αναθέτοντάς του καθήκοντα «εξολοθρευτή» σ’ ένα κρίσιμο παιχνίδι. Ανεξήγητα, ο
πρώην ομοσπονδιακός προπονητής έκανε όλα τα τρελά και παράλογα, για να
συγκροτήσει «ομάδα ήττας!».

Ο «ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ»

Οι Νορβηγοί έπαιξαν μ’ έναν κυνηγό, τον «δολοφόνο με το αγγελικό πρόσωπο»,
όπως έχουν χαρακτηρίσει οι οπαδοί της Μάντσεστερ τον Όλε Σόλσκιερ. Αυτός που
χάθηκε δύο φορές από τα μάτια του Ανατολάκη και ισάριθμες φορές «τρύπησε» τα
ελληνικά δίχτυα. Και παρατάχθηκαν με δύο ζώνες άμυνας, με πολύ καλή κυκλοφορία
της μπάλας στον χώρο του κέντρου. Η στρατηγική τους ήταν απαράβατος κανόνας.
Ποτέ δεν άνοιξαν τις ζώνες τους. Θα χτυπούσαν, όπως χτύπησαν, μόνο όταν
διαπίστωναν ότι οι αφελείς Έλληνες θα πίστευαν ότι ελέγχουν τον αγώνα. Τρεις
οργανωμένες αντεπιθέσεις έκαναν, δύο γκολ μας έβαλαν.

Κι εμείς, τι κάναμε εμείς;

Κουμάντο δεν υπήρχε και ποιος θα το έκανε; Ο Μάρκος; Ο Πουρσανίδης; Ο
Νταμπίζας; Ποιος θα έδινε την πάσα στον Ντέμη, στον Λυμπερόπουλο και τον
Γιαννακόπουλο; Ποιος… Άγγελέ μας; Αρχίσαμε με τακτική 3-4-3, γυρίσαμε 3-5-2,
παίξαμε 3-6-1 και στο τελευταίο τέταρτο χάσαμε τ’ αυγά και τα πασχάλια.

Και ακόμη: ποιος θα έκανε παιχνίδι από τα πλάγια; Ένας παίκτης, ο Ζαγοράκης,
που ματώνει τη φανέλα όταν αγωνίζεται στη φυσική του θέση (στο κέντρο) και
αδυνατεί να παίξει ρόλο μπακ-χαφ-δεξί εξτρεμ; Και πώς θα γινόταν ζημιά από την
πλευρά του Γεωργάτου, όταν ο διεθνής άσος του Ολυμπιακού μπήκε σε… καραντίνα
ολόκληρο ημίχρονο; Μόνο περιπάτους που δεν υποχρεώθηκε να κάνει ο Γρηγόρης,
αφού η ομάδα πήγαινε μονόπαντα από τα δεξιά. Και πώς να γίνει η ζημιά στους
Νορβηγούς, με σέντρες; Χάθηκε ανάμεσα στις νορβηγικές κολόνες ο Ντέμης.

Άγχος, νεύρα, κακές επιλογές, κακή τακτική, έγινε «μπαρούτι» η ομάδα με την
ατυχία του Νταμπίζα (12′), όταν η μπάλα χτύπησε στο δοκάρι, δέχθηκε και το
γκολ από αδράνεια του Ανατολάκη, το τέλος άρχισε να διαγράφεται. Οι διεθνείς
μας έχασαν το μυαλό τους και τους ρόλους που τους ανατέθηκαν. Στο δεύτερο
ημίχρονο η είσοδος των Μαχλά και Μαυρογενίδη έδωσε κάποια επιθετική πνοή στην
ομάδα, ο Λυμπερόπουλος γύρισε στο κέντρο για να οργανώσει το παιχνίδι, είχε
κάνει τα χιλιόμετρά του, είχε απογοητευθεί, βγήκε κι αυτός, μια ευκαιρία μάς
δόθηκε με τον Γιαννακόπουλο, χάθηκε (85′). Ο Σόλσκιερ στο 87′ χτύπησε πάλι,
«καληνύχτα» μας είπε ο κ. Ιορντανέσκου, αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες κι
«έσβησαν» για μία ακόμη φορά τα υπερτιμημένα αστέρια του ελληνικού
ποδοσφαίρου. Γιατί ο Ρουμάνος έκανε τραγικά λάθη, έκανε εγκληματικά λάθη,
ωστόσο και τα παλικάρια μας δεν φάνηκαν αντάξια των προσδοκιών ενός λαού που
τους συμπαραστάθηκε τραγουδώντας στη βροχή έως το τέλος του αγώνα και,
δυστυχώς, πάλι αποχώρησε από το γήπεδο πικραμένος και εθνικά ταπεινωμένος.

Αν εξαιρέσει κανείς τις μάχες που έδωσαν οι Νταμπίζας, Πουρσανίδης και
Γιαννακόπουλος, οι άλλοι διεθνείς δεν δικαιολόγησαν τη συμμετοχή τους. Ωραία
τα όνειρα, ωραίες οι ελπίδες, αλλά διά των αποτελεσμάτων κρίνονται όλα.
Δυνατότητες και αξίες. Από τη Νορβηγία, το «κουνούπι» του Παναθηναϊκού, ο
Μίκλαντ, μας τσίμπησε και μας έδειξε τι θα πει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Αλλά και ποιος από τους Νορβηγούς δεν μας έπεισε ότι είναι επαγγελματίας;

Άριστη η διαιτησία του Ιρλανδού Λέσλι Ίρβιν. Άλλωστε, δεν είχε δυσκολίες. Ούτε
κίτρινη κάρτα δεν έβγαλε από το τσεπάκι του!

ΕΛΛΑΔΑ: Ατματζίδης, Μάρκος (55′ Μαχλάς), Ουζουνίδης, Νταμπίζας,
Ανατολάκης, Πουρσανίδης, Ζαγοράκης (46′ Μαυρογενίδης), Γιαννακόπουλος,
Γεωργάτος, Λυμπερόπουλος (75′ Φραντζέσκος), Νικολαΐδης.

ΝΟΡΒΗΓΙΑ: Μίρε, Χέγκεμ, Γιόνσεν, Μπεργκ, Μπέργντολμο (65′ Χάλε), Στραντ
(60′ Μπόχινεν), Μίκλαντ, Σολμπάκεν, Ίβερσεν, Σόλσκιερ (89′ Κάριον), Ρούντι.

«Για την Ελλάδα ο Άνγκελ Ιορντανέσκου είναι πλέον ανεπιθύμητο πρόσωπο», δήλωσε
χθες ο πρόεδρος της ΕΠΟ Σωτήρης Αλημίσης σχολιάζοντας την παραίτηση του
Ρουμάνου προπονητή από την Εθνική ομάδα. «Του προσφέραμε ό,τι μας ζήτησε κι
αυτός δεν εκτίμησε τίποτα», πρόσθεσε ο κ. Αλημίσης. «Η συμπεριφορά του είναι
επιεικώς απαράδεκτη. Πρόκειται για πρωτοφανή ενέργεια και θα τον καταγγείλουμε
στη διεθνή ποδοσφαιρική κοινότητα. Δεν γνωρίζω τι έχει συμφωνήσει ή αν
πρόκειται να συμφωνήσει με την ΑΕΚ, γνωρίζω, όμως, ότι εγκατέλειψε την ομάδα
στη μεγάλη μάχη της. Δεν τον κατηγόρησε κανένας για το αποτέλεσμα και είχε
υποχρέωση να σεβαστεί το συμβόλαιό του και να πήγαινε με την ομάδα στην
Λετονία. Χθες δεν τον δέχθηκα», κατέληξε ο κ. Αλημίσης. «Αύριο (σήμερα) θα
δούμε. Ο κ. Ιορντανέσκου μπορεί να είναι, και πράγματι είναι, καλός
προπονητής, είναι, όμως, κακός χαρακτήρας».

Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ

Στην ερώτηση αν έχει ευθύνες η Ομοσπονδία για την τροπή που πήρε το θέμα, ο
κ. Αλημίσης απάντησε: «Όλοι γνωρίζουν ότι η Ομοσπονδία έκανε την υπέρβασή της
σε πολλά θέματα για το ποδόσφαιρο και τις Εθνικές ομάδες. Η πρόσληψη του κ.
Ιορντανέσκου έγινε γι’ αυτόν τον λόγο. Να οργανώσει τα εθνικά συγκροτήματα και
το ποδόσφαιρό μας. Ανάλογα με τις δυνατότητές μας, κάναμε τα πάντα. Πολλές
φορές μας ζητούσε παράλογα πράγματα, όπως αναβολές και μεταθέσεις αγώνων,
φιλικά παιχνίδια που ήταν ανθρωπίνως αδύνατον να “κλειστούν” και αρκετά
άλλα… πραγματάκια, για τα οποία καταβάλλαμε τεράστιες προσπάθειες και ήλθαμε
σε ρήξεις. Φάνηκε αχάριστος».