Πώς βλέπουν τον πόλεμο οι μαθητές τής Κάθριν Έλενταλ

Οι οκτάχρονοι μαθητές της Κάθριν Έλενταλ ήθελαν να μάθουν περισσότερα. Οι
περισσότεροι είχαν καταλάβει ότι κάτι περίεργο γινόταν και ορισμένοι απ’
αυτούς είχαν δει τον πρόεδρο Κλίντον να μιλά στην τηλεόραση. «Αυτός ο πόλεμος
έχει όνομα;», ρώτησε ένας. «Νομίζω πως βομβαρδίζουμε τη Σιβηρία», είπε ένας άλλος.

Στην ομιλία του, ο πρόεδρος Κλίντον είχε προτείνει στους Αμερικανούς να ψάξουν
να βρουν το Κόσοβο στον χάρτη. Τι πιο λογικό, λοιπόν, από το να αρχίσει η κ.
Έλενταλ την ώρα της φέρνοντας στην τάξη έναν απ’ αυτούς τους πολύχρωμους
χάρτες που ξετυλίγονται πάνω από τον πίνακα. Μόνο που ο χάρτης ήταν λίγο
παλιός και όχι πολύ κατατοπιστικός. Είχε την πρώην Γιουγκοσλαβία, αλλά όχι και
το Κόσοβο.

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τα παιδιά γιατί τα είχαν λίγο θολά στο μυαλό
τους. Στην πραγματικότητα, ήταν πιο ενημερωμένα από εκείνη την κυρία στον
δρόμο που είχε πει στο ραδιόφωνο ότι ­ κατά τη γνώμη της ­ το Κόσοβο είναι μια
αλυσίδα βενζινάδικων (μπερδεύοντάς το, προφανώς, με την αλυσίδα Conoco). Οι
περισσότεροι μαθητές είχαν λάβει το μήνυμα: κάποιος κακός κάνει κακά πράγματα
κάπου μακριά και η Αμερική θέλει να τον σταματήσει.

Ο μπαμπάς μου είπε…

«Ξέρω ότι γίνονται πράγματα κοντά στη Ρώμη και την Ελλάδα και ότι άνθρωποι
σκοτώνονται», πετάχτηκε ένας μαθητής.

«Μας επιτέθηκε ένας σύμμαχος και θα προσπαθήσουμε να συνάψουμε ειρήνη, αλλά αν
δεν τα καταφέρουμε θα κάνουμε πόλεμο», είπε ένας άλλος.

«Ο μπαμπάς μου είπε ότι τους βομβαρδίζουμε γιατί κάνουν πόλεμο μεταξύ τους κι
έτσι τους κηρύξαμε πόλεμο κι εμείς», πρόσθεσε ένας τρίτος μαθητής. Ένας άλλος
παρουσίασε μια πολύ παραστατική εικόνα (ίσως υπερβολικά παραστατική για τη
δασκάλα του): «Πήραν ανθρώπους από τα σπίτια τους, τους έστησαν στη σειρά και
τους είπαν να γονατίσουν. Κι έπειτα τους πυροβόλησαν».

Σαντάμ και Μιλόσεβιτς

Μόνο τρία παιδιά είχαν ακούσει το όνομα Μιλόσεβιτς ­ και το είχαν βρει αστείο.
Τον Σαντάμ Χουσεΐν, αντίθετα, τον ήξεραν όλοι: είναι ο εχθρός της Αμερικής εδώ
και καιρό. Και οι περισσότεροι δυσκολεύονταν να κατανοήσουν την έννοια του
εμφυλίου πολέμου. «Ο Βορράς πολεμά τον Νότο», είπε ένας μαθητής. Μια από τις
μαθήτριες μίλησε με στόμφο για τον πόλεμο που έκαναν κάποτε η Αίγυπτος και το
Ισραήλ για το Σινά. Το να σταματάς τους πολέμους είναι σημαντικό, είπε, γιατί
καμιά φορά διαχέονται.

Ο πρόεδρος Κλίντον θα την είχε χειροκροτήσει. Και θα ήταν πολύ ευχαριστημένος
που η τάξη αυτή έδειχνε να καταλαβαίνει ότι ο πόλεμος είναι επικίνδυνο πράγμα.

«Θα στείλουν κι αεροπλάνα;», ρώτησε ανήσυχος ένας μαθητής. Ένας άλλος
προβληματιζόταν για το γεγονός ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες πρέπει να
διασχίσουν τον Ατλαντικό. «Εκεί βυθίστηκε ο Τιτανικός», υπενθύμισε στους
φίλους του.