Ξεκαθάρισμα πολιτικής και όχι λογαριασμών

ΤΟ 5ο Συνέδριο βρίσκει το ΠΑΣΟΚ σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή. Είναι,
κυριολεκτικά, το Συνέδριο της ύστατης στιγμής. Δύο μόλις μήνες πριν από τις
ευρωεκλογές, και στο κατώφλι μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, το
Κίνημα και η κυβέρνηση αντιμετωπίζουν μία σφιχτή συγκυρία, που ασφαλώς δεν
εξισορροπείται από την προοπτική ένταξης στην ΟΝΕ. Η κλιμάκωση της τουρκικής
επιθετικότητας, το κρεσέντο των αμερικανικών πιέσεων, η ρευστότητα στη
Βαλκανική, η εντεινόμενη ανασφάλεια και το άγχος για το αύριο που διακατέχουν
τον απλό πολίτη, συνοδεύονται από φαινόμενα κάμψης του εθνικού φρονήματος και
απαξίας της ίδιας της πολιτικής. Μέσα στο κλίμα αυτό, αναπόδραστο είναι η
κυβέρνηση να υφίσταται φθορά, μια φθορά που αποτυπώθηκε καθαρά στις δημοτικές
εκλογές και αναδεικνύεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Οι διαπιστώσεις αυτές ­
σπεύδω να προλάβω τις εύκολες κατηγορίες ­ δεν γίνονται από αίσθημα
ηττοπάθειας. Είναι απόρροια πολιτικού ρεαλισμού και ευθύνης. Η τυφλή ή
προσποιητή αισιοδοξία αποτελούν στρουθοκαμηλισμό ­ και στρουθοκαμηλισμός στην
πολιτική είναι προθάλαμος ήττας. Αντίθετα η συνειδητοποίηση των προβλημάτων
και των προκλήσεων αποτελεί προϋπόθεση αφύπνισης, κινητοποίησης, νίκης. Από
αύριο και επί ενός τριημέρου, οι σχεδόν 6.000 σύνεδροι του 5ου Συνεδρίου,
ανεξάρτητα από τις διαδικασίες που τους εξέλεξαν, καλούνται να εκπροσωπήσουν
την κοινή μας κοίτη και προοπτική, να εκπροσωπήσουν το μεγάλο και ενιαίο
ΠΑΣΟΚ. Καλούνται επομένως να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις, να εκφράσουν τη
δική τους προσέγγιση και ευαισθησία έναντι των μεγάλων προβλημάτων που θέτει η
συγκυρία. Από τις απαντήσεις τους θα προκύψει η πολιτική, η φυσιογνωμία, η
προοπτική του ΠΑΣΟΚ, καθώς εισερχόμαστε πια στην προεκλογική ευθεία. Να γιατί
το Συνέδριο έχει νόημα μόνο αν δώσει την ευκαιρία για ένα ξεκαθάρισμα
πολιτικής και όχι λογαριασμών… Πιο άμεσα, πιο πρακτικά, υπό τον ίσκιο των
αναπάντητων προκλήσεων της συγκυρίας και των δυσμενών δημοσκοπήσεων, ένα
καθοριστικό ερώτημα τίθεται προς όλους τους συνέδρους: αν το ΠΑΣΟΚ ηττηθεί
καθαρά στις ευρωεκλογές, πώς θα μπορέσει στη συνέχεια να σταθεί πειστικά ως
κυβέρνηση; Τι πρέπει, επομένως, να γίνει προκειμένου να αντιστραφεί η πτωτική
πορεία του Κινήματος στην κοινή γνώμη; Ποιες διορθώσεις απαιτούνται στη μέχρι
σήμερα πολιτική μας; Πώς θα ξανασυνδεθούμε με τα κοινωνικά εκείνα στρώματα που
έκαναν το ΠΑΣΟΚ κυρίαρχη πολιτική δύναμη; Τι αδυναμίες και ελλείψεις εμφανίζει
η πορεία μας των τελευταίων 3 χρόνων; Τι περιμένει ο λαός από εμάς; Ευθύνη
όλων μας είναι να προβληματιστούμε πάνω στα ερωτήματα αυτά και να
επιχειρήσουμε να διαμορφώσουμε το κοινό μας μέλλον μέσα από κοινές απαντήσεις. Αλλιώς…

Αλλιώς, αν το Συνέδριο αποδεχθεί ένα πεδίο εσωκομματικών χαρακωμάτων και
αποκλεισμών, είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα περάσει στην ιστορία ως το Συνέδριο
της ήττας. Έχουμε μπροστά μας ένα τριήμερο κατά το οποίο κρινόμαστε όλοι,
κρίνεται ο κάθε σύνεδρος ξεχωριστά, με γνώμονα την ιστορική συνείδηση και
ευθύνη που θα επιδείξει απέναντι στο Κίνημα. Χρειαζόμαστε ένα Συνέδριο
αναδιάταξης πολιτικής, ανασύνταξης δυνάμεων και επανασύνδεσης με την κοινωνία.
Ένα Συνέδριο από το οποίο θα προκύψει μια νέα σύνθεση. Ένα Συνέδριο που θα
αποτελέσει την αφετηρία μιας πορείας ενότητας και καθαρότητας προς την κάλπη.

Δεν είναι υπόθεση πλειοψηφιών και μειοψηφιών. Είναι υπόθεση όλων. Γιατί το
Κίνημα δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, ενώ η νικηφόρα προοπτική μπορεί να είναι
μόνο κατάκτηση όλων μας. Είμαστε όλοι αναπόσπαστα στοιχεία του μεγάλου και
ενιαίου ΠΑΣΟΚ… και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι όσοι πάλεψαν, σε αυτή τη
μεγάλη πορεία θα συμπεριφερθούν με ανάλογο αίσθημα ευθύνης.

Ο Κίμων Κουλούρης είναι μέλος της Κ.Ε., βουλευτής και πρώην υφυπουργός.