Οι πολυκατοικίες έδιωξαν τα χελιδόνια

Τα χελιδόνια παρά το νέφος εξακολουθούν να έρχονται στην Αθήνα

Οι πολυκατοικίες, και όχι το νέφος, έδιωξαν τα χελιδόνια από το κέντρο της
πόλης. Αντίθετα από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα και όπως προκύπτει από έρευνα
του Γεωργικού Πανεπιστημίου, τα χελιδόνια λατρεύουν τις υψηλές θερμοκρασίες
(φαινόμενο σύμφυτο του νέφους) και θα φώλιαζαν ακόμη και στην Πατησίων, αν
έβρισκαν κατάλληλα κτίρια για να φωλιάσουν.

Τις φωλιές τους τις χτίζουν σε μπαλκόνια παραδοσιακών σπιτιών και κτισμάτων. Η
αρχιτεκτονική δομή των πολυκατοικιών και των μοντέρνων κτιρίων είναι αυτή που
τα αποτρέπει να συχνάζουν στις πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας.
Αντίθετα, σε περιοχές με λίγο έστω πράσινο και με κατάλληλα κτίρια τα
χελιδόνια έρχονται, και μάλιστα ζευγαρώνουν και πολλαπλασιάζονται με ιδιαίτερη άνεση.

«Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι, τα χελιδόνια όχι μόνο δεν
επηρεάζονται από το νέφος, αλλά η αυξημένη θερμοκρασία δημιουργεί τις
κατάλληλες προϋποθέσεις για να μεγαλώσουν τα μικρά τους με άνεση και
λιγότερους κινδύνους για τη ζωή τους», σύμφωνα με φοιτητές της Γεωπονικής που
μελέτησαν τη συμπεριφορά των πτηνών αυτών και κατέληξαν, αν μη τι άλλο, σε
εντυπωσιακά αποτελέσματα. «Τα χελιδόνια είναι πλέον πιο πολλά. Είκοσι μία
φωλιές έχουν καταγραφεί μόνο στη Πλάκα. Ενώ αρκετά από αυτά φτιάχνουν
καινούργιες φωλιές, πάντα με τη βόρεια πλευρά χωρίς άνοιγμα. Τα πουλιά αυτά,
όπως άλλωστε και άλλα είδη, έχουν μεγάλη δυνατότητα προσαρμογής. Συνηθίζουν
τον αέρα, τη θερμοκρασία. Προσαρμόζονται ακόμα και στη γεωγραφική και
οικιστική δομή της πόλης. Ξέρουν πού είναι τα σιντριβάνια για να πιουν το νερό
τους, πού θα βρουν λάσπη και χόρτα για να κάνουν τις φωλιές τους», λέει με
ενθουσιασμό ο βιολόγος-ορνιθολόγος κ. Τσούνης.

Στην πόλη μας βρίσκουν επίσης εύκολα και την τροφή τους. «Μύγες, κουνούπια και
λοιπά μικρά έντομα υπάρχουν σε αφθονία σε άλση, ακόμα και σε πλατείες της
πόλης. Οι γάτες της Αθήνας δεν έχουν ιδιαίτερη ανάγκη να κυνηγήσουν τα
χελιδόνια. Άλλα επιθετικά προς αυτά ζώα δεν υπάρχουν ούτε ανταγωνιστικά σε
σχέση με την τροφή τους. Επειδή τα χελιδόνια δεν λερώνουν τις φωλιές τους και
με το ράμφος τους πετάνε τις κουτσουλιές έξω από αυτή, ίσως ο μόνος κίνδυνος
είναι οι άνθρωποι που χαλάνε τις φωλιές» τονίζει ο Σπύρος, φοιτητής που
ασχολείται και τα παρακολουθεί πάντα.

«Η αγαπημένη γειτονιά των χελιδονιών είναι η Πλάκα. Τα κτίρια είναι κατάλληλα
για φωλιές. Η γύρω περιοχή με το Ζάππειο, τους Στύλους, τους Αέρηδες είναι
ιδανική. Το είδος σταυροχελίδονα, που έρχονται κυρίως εδώ, είναι πάντα
καλοδεχούμενο. Έρχονται είκοσι ζευγάρια στη γειτονιά κάτω από την Ακρόπολη και
αναχωρούν περίπου στις αρχές Σεπτεμβρίου τα διπλάσια πουλιά. Οι συνθήκες είναι
τόσο καλές, που γεννούν και δεύτερη φορά μέσα στο καλοκαίρι. Δεν θα ήταν
υπερβολή να λέγαμε ότι κάποια μάλιστα επιστρέφουν και δεύτερη χρονιά ακόμα και
στην ίδια φωλιά, απλώς επιδιορθώνοντάς την. Η αναλυτική μελέτη που έχουμε
κάνει αποδεικνύει ότι τώρα έρχονται περισσότερα πουλιά από ό,τι το 1983 που
ξεκινήσαμε την έρευνα. Φέτος εκτός από την καταγραφή σκοπεύουμε ακόμα και να
τα κινηματογραφήσουμε. Μελετάμε ακόμα και την ερωτική τους ζωή. Ίσως να έχουμε
συμπεράσματα που διαψεύδουν ακόμα και το στερεότυπο περί μονογαμικότητας των
χελιδονιών», τονίζει ο κ. Τσούνης.

Τα χελιδόνια έρχονται στην πατρίδα μας αρχές Μαρτίου και επιστρέφουν στα θερμά
μέρη τους στις αρχές του φθινοπώρου ταξιδεύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, πετώντας
πάνω από θάλασσα και έρημο.

Θεωρούνται γρήγορα και ευκίνητα πουλιά, με μυτερές, μακριές φτερούγες και
κοντά πόδια, ενώ μορφολογικά και τα δύο φύλα είναι ίδια.

Η Ορνιθολογική Εταιρεία, οικολογικές οργανώσεις, αλλά και απλοί πολίτες
προσπαθούν να προστατεύσουν τα χελιδόνια φτιάχνοντας ακόμα και τεχνητές φωλιές
για να τα υποδεχτούν. Άλλωστε πολλοί μικροί και μεγάλοι «φοράνε» τον Μάρτιο,
στο δεξί χέρι, μια λεπτή κόκκινη κλωστίτσα και περιμένουν να την πετάξουν
μόλις δουν το πρώτο χελιδόνι για να φτιάξει με αυτό τη φωλιά του.