Το ΝΑΤΟ μεγάλωσε

Έπειτα από μια σεμνή τελετή στην πόλη Ιντιπέντενς του Μιζούρι, πατρίδα του
Χάρι Τρούμαν, η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Τσεχική Δημοκρατία έγιναν μέλη της
Ατλαντικής Συμμαχίας. Ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Γιάνος Μάρτονι,
εκφράζοντας το πνεύμα της τελετής, είπε ότι «η Ουγγαρία επέστρεψε στην
οικογένειά της».

Συνυπογράφοντας την ένταξη των τριών χωρών, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ
Μαντλίν Ολμπράιτ χαρακτήρισε τα τρία νέα μέλη του ΝΑΤΟ «υπερήφανες Δημοκρατίες».

Κύκλοι της Συμμαχίας χαρακτήριζαν την επέκταση προς Ανατολάς «ως την αρχή
μόνο» στα σχέδια του ΝΑΤΟ αφού θα δεχτούν και άλλα νέα μέλη στο μέλλον.

Οι Ρώσοι πολιτικοί διέγραφαν με μελανά χρώματα το μέλλον της Ευρώπης μετά τη
διεύρυνση του ΝΑΤΟ, επισημαίνοντας ότι αναμένονται εντάσεις, αστάθεια, ακόμα
και πόλεμοι «λόγω του ιστορικού λάθους της επέκτασης προς Ανατολάς του ΝΑΤΟ».

«Η αύξηση των μελών του ΝΑΤΟ είναι ένα επικίνδυνο ιστορικό λάθος», δήλωσε ο
υποστράτηγος Λεονίντ Ιβανόφ του ρωσικού υπουργείου Άμυνας.

«Η ευρωπαϊκή Ιστορία δείχνει ότι από τη στιγμή που η ισορροπία δυνάμεων
διαταράσσεται στην ήπειρο άμεσα επακόλουθα είναι η αποσταθεροποίηση, οι
διαμάχες και οι πόλεμοι».

Ο Ζιουγκάνοφ

Ο Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, ηγέτης του ρωσικού ΚΚ, ήταν ακόμα πιο εμπρηστικός
αποκαλώντας τη διεύρυνση της Ατλαντικής Συμμαχίας ως «το σοβαρότερο λάθος στην
μεταπολεμική Ιστορία». Υποστήριξε ακόμη ότι «η Ρωσία είχε σώσει τις τρεις
αυτές χώρες στο παρελθόν από εξωτερικές επιβουλές, αλλά αυτή η χάρη δεν
πρόκειται να επαναληφθεί».

Επειδή η ένταξη πραγματοποιείται σε μια εποχή που υπάρχει έντονη αμερικανική
στρατιωτική δραστηριότητα τόσο στο Ιράκ όσο και στο Κοσσυφοπέδιο, η εικόνα του
ΝΑΤΟ που πλησιάζει τα ρωσικά σύνορα καθιστά τη Μόσχα ιδιαίτερα ανήσυχη και
προκαλεί έντονες αντιδράσεις στους Ρώσους πολιτικούς. Στα σχέδια της Μόσχας
και προσωπικά του Ρώσου πρωθυπουργού Γεβγκένι Πριμακόφ είναι η σύσταση μιας
αντισταθμιστικής συμμαχίας ­ αντιΝΑΤΟ ­ με στρατηγικούς εταίρους τη Ρωσία, την
Κίνα και την Ινδία.

Ο Βλαντίμιρ Βολκόφ, επικεφαλής του Ινστιτούτου Σλαβικών Μελετών, δήλωσε στους
«Μόσκοου Τάιμς»: Πέρα από την ιδέα της εξάπλωσης της δημοκρατίας στην
Ανατολική Ευρώπη, η ουσία βρίσκεται στην προσπάθεια απομόνωσης της Ρωσίας και
των εταίρων της στην Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών, ώστε να μην μπορούν να
αναπτύξουν οικονομική συνεργασία με την Ευρώπη.

Αν όμως, οι διπλωμάτες του ΝΑΤΟ συνεχίζουν την πορεία που έχουν διαγράψει, δεν
είναι γνωστό τι θα επακολουθήσει στις σχέσεις με τη Ρωσία, δύο χρόνια μετά την
υπογραφή του πολυδιαφημισμένου συμφώνου συνεργασίας.

Παρά την ολοφάνερη αδυναμία της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής, το πυρηνικό της
δυναμικό, αλλά και η νοοτροπία της υπερδύναμης που διατηρούν οι ασκούντες την
εξωτερική πολιτική, αναμένεται να εντείνουν την ατμόσφαιρα σύγκρουσης. «Η
ρωσική στρατηγική θα υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο
Σεργκέι Καραγκάνοφ του ρωσικού Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής,
που αποτελείται από ομάδα διαμορφωτών της κοινής γνώμης με στενούς δεσμούς με
τη ρωσική κυβέρνηση. «Θέλουμε να δούμε το ΝΑΤΟ να εξασθενίζει μόνο και μόνο
επειδή δεν είμαστε μέλη του».

Η ΡΩΣΙΚΗ ανησυχία για την ενίσχυση του ΝΑΤΟ δεν αποτελεί προκατάληψη
της πολιτικής ελίτ μόνο, αφού κανένας δεν αισθάνεται ευτυχισμένος στη Ρωσία με
την απόκτηση νέων μελών από το ΝΑΤΟ.

Μόνο που το θέμα αυτό πνίγεται μέσα στις ανησυχίες των απλών Ρώσων πολιτών,
που ενδιαφέρονται πρωταρχικά για την άνοδο των τιμών, τους μισθούς που τους
χρωστάνε και την αύξηση της εγκληματικότητας.

Οι δημοσκοπήσεις έχουν δείξει διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος από τους
ηλικιωμένους, που έχουν ζήσει την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, ενώ στις
νεαρότερες ηλικίες το θέμα δεν προκαλεί μεγάλη ανησυχία.

Η Ρωσία όμως ήταν αδύναμη να αντιδράσει έντονα στα σχέδια της Ατλαντικής
Συμμαχίας να διευρυνθεί.

Μπόρεσε όμως να ανατρέψει τα ως τώρα σχέδια για στρατιωτική επέμβαση στο
Κοσσυφοπέδιο. Επέμειναν οι Ρώσοι να μην εγκριθεί η εντολή του βομβαρδισμού των
Σέρβων από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ­ όπου διαθέτουν το δικαίωμα της αρνησικυρίας

Και ο πρόεδρος Γιέλτσιν προειδοποίησε τους Αμερικανούς να μη στείλουν
στρατεύματα στο Κοσσυφοπέδιο, ενισχύοντας ηθικά τους Σέρβους, που επιμένουν να
αρνούνται την ανάπτυξη ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στην ταραγμένη σερβική επαρχία.