ΠΡΟΣΩΠΑ Διαλλακτικοί και ρεαλιστές

Ισμαήλ Κανταρέ: Μη παίζουμε με τη φωτιά

«Ας πάψουμε να παίζουμε με τη φωτιά. Ας δεχθούμε τη φιλία που μας προσφέρουν
οι Δυτικοί. Κι ας εργαστούμε για την ένταξή μας στη μεγάλη οικογένεια των
ευρωπαϊκών χωρών».

Ο Ισμαήλ Κανταρέ καλεί τους συμπατριώτες του να φανούν διαλλακτικοί και
ρεαλιστές. Για να μη τους παρασύρει το ποτάμι της λήθης.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του αλβανικού έθνους, γράφει ο διάσημος συγγραφέας
στην εφημερίδα της Πρίστινα «Κόχα Ντιτόρε», η μοίρα του αποτελεί το υπ’
αριθμόν ένα πρόβλημα της ανθρωπότητας. Τα ισχυρότερα κράτη του κόσμου ζήτησαν
από τους Αλβανούς και τους Σέρβους να δώσουν λύση σε μια από τις σοβαρότερες
συγκρούσεις του τέλους αυτού του αιώνα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, το
αλβανικό έθνος μπορεί να υπολογίζει στην προστασία της μεγαλύτερης δύναμης του
πλανήτη, των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και του μεγαλύτερου μέρους του δυτικού κόσμου.

Είναι έτσι η κατάλληλη στιγμή για να αναλυθούν αυτά που έγιναν κι αυτά που δεν
έγιναν, αυτά που έγιναν με άσχημο τρόπο κι αυτά που θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα.

Σύμφωνα με τον Ισμαήλ Κανταρέ, το κύριο ερώτημα που αφορά το μέλλον του
Κοσσυφοπεδίου και του αλβανικού έθνους είναι το ακόλουθο: τι θέση θα πάρουν η
Αλβανία και το Κόσοβο απέναντι στη Δύση; Πολλοί θα πουν ότι το ερώτημα αυτό
είναι περιττό, αφού ο αλβανικός λαός έχει επιλέξει ήδη την ένταξή του στην
Ευρώπη υπό την προστασία της στρατιωτικής πτέρυγάς της, της Ατλαντικής
Συμμαχίας. Και τότε γιατί ένα μέρος της αλβανικής αντιπροσωπείας στο Ραμπουγέ
αρνήθηκε τη φιλία της Δύσης, κάνοντας στη Σερβία το καλύτερο δώρο που μπορούσε
να περιμένει; Ποιοι, και στο όνομα ποιας αντεθνικής στρατηγικής, απέρριψαν τη
χείρα φιλίας που τους έτεινε η Δύση; Ποιοι τόλμησαν να παίξουν με τη μοίρα του
Κοσσυφοπεδίου, και γιατί;

Ο Αλβανός συγγραφέας αναζητεί τις ρίζες του κακού σ’ ένα μέρος του Τύπου του
Κοσσυφοπεδίου. Τόσο την παραμονή της διάσκεψης του Ραμπουγέ όσο και κατά τη
διάρκεια των συνομιλιών ­ γράφει ­ οι εφημερίδες αυτές εξαπέλυσαν μια
πραγματική αντιδυτική εκστρατεία, που είχε στόχο κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες
και το ΝΑΤΟ.

Οι εφημερίδες αυτές, που είχαν και την πολιτική τους εκπροσώπηση στους κόλπους
της αλβανικής αντιπροσωπείας, βρέθηκαν έτσι στο ίδιο μήκος κύματος με τους
Ρώσους σταλινικούς που διαδήλωσαν στις 21 Φεβρουαρίου στη Μόσχα υπέρ των
Σέρβων και κατά των Αλβανών, κρατώντας πορτρέτα του ειδώλου τους και
μεγαλύτερου εχθρού του αλβανικού λαού: του Στάλιν.