SOS για να σωθεί ο φάρος του Μπελ Τουτ

Η ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ ΕΞΕΠΕΜΠΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Μπελ Τουτ. Πολυέξοδη επιχείρηση διάσωσης ενός φάρου

Εκατόν εξήντα πέντε χρόνια στεκόταν εκεί, στην ίδια θέση, κάποτε φέγγοντας ως
σημάδι για τους ταξιδευτές και άλλοτε πόλος έλξης για τους τουρίστες στη Νότια
Αγγλία. Ο φάρος του Μπελ Τουτ στο Σάσεξ ποτέ δεν αντιμετώπισε μεγαλύτερο
κίνδυνο: ένα μεγάλο κομμάτι του βράχου, ακριβώς μπροστά από τον φάρο,
υποχώρησε και έπεσε στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να βρεθεί ο φάρος σε απόσταση
αναπνοής από τα νερά, μόλις στα τρία μέτρα από την άκρη του απόκρημνου βράχου.
Ο κίνδυνος να προκληθούν και άλλες κατολισθήσεις ήταν ορατός και η ακτοφυλακή
εξέπεμπε συνεχώς προειδοποιήσεις στους επισκέπτες που ήθελαν να δουν από κοντά
την περιοχή, της οποίας η ακατέργαστη ομορφιά γοητεύει τον κόσμο.

Η απειλή ήταν ορατή. Και για τους ιδιοκτήτες του, που μόλις πριν από 3 χρόνια
κατάφεραν να τον αγοράσουν, δεν έπρεπε να χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Μια ομάδα μηχανικών ξεκίνησε ήδη εδώ και μήνες το δύσκολο έργο, που στόχο έχει
τη μεταφορά και μετεγκατάσταση του φάρου σε βάθος 17 μέτρων από το σημείο όπου
βρίσκεται σήμερα.

Ο φάρος δεν είναι πλέον ο ίδιος. Τα θεμέλια έχουν αντικατασταθεί. Τσιμέντο και
ατσάλι εγγυώνται τη σταθερότητά του. Τη Δευτέρα, 30 ειδικοί γρύλοι
συνδεδεμένοι με μια υδραυλική μηχανή ανασήκωσαν το κτίσμα και με τη βοήθεια
σιδηροτροχιών το μετακίνησαν λίγα μόνο εκατοστά. Το εγχείρημα κάθε άλλο παρά
εύκολο ήταν. Υπήρχε ο φόβος να προκληθεί και άλλη κατολίσθηση από το βάρος των
μηχανημάτων και τις αναταράξεις που αναπόφευκτα θα δημιουργούνταν στο έδαφος,
αλλά μέχρι στιγμής δεν επιβεβαιώθηκε. Το χειρότερο απ’ όλα, πάντως, θα ήταν να
πέσει από μόνο του και άλλο κομμάτι βράχου, όπως είχε προβλεφθεί από τους
ειδικούς που επισκέφθηκαν την περιοχή και μελέτησαν το φαινόμενο. Σύμφωνα με
πρόσφατη έρευνα, παρατηρείται αύξηση της τάξης του 10% στο ύψος των κυμάτων
στον Ατλαντικό και στη Νότια Αγγλία τα τελευταία 40 χρόνια, ποσοστά που
μπορούν να συγκριθούν μονάχα με τα αντίστοιχα ενός αιώνα πριν. Άλλος λόγος που
εκτιμάται ότι συντέλεσε στην κατάρρευση, είναι οι συνεχιζόμενες βροχοπτώσεις
που τους τελευταίους 8 μήνες έπληξαν ιδιαίτερα τη Νότια Αγγλία. Η υπερθέρμανση
της γης, που έχει ως συνέπεια την αλλαγή του κλίματος, προβληματίζει σοβαρά
τους γεωλόγους γιατί έτσι εξηγείται ο ταχύτατος ρυθμός με τον οποίο
πραγματοποιούνται πλέον οι αλλοιώσεις του εδάφους. Όμως παρά τις διάφορες
ερμηνείες που δίνονται από τους επιστήμονες, οι απόψεις συγκλίνουν όταν το
ερώτημα που τίθεται αφορά το μέλλον και τις επιπτώσεις της παρέμβασης του
ανθρώπου στη φύση: «Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τι εικόνα θα έχουν όλες
αυτές οι περιοχές μετά μερικά χρόνια».