Που καταλήγει το πόρισμα

Υπουργείου Εξωτερικών Κένυας, σχετικά με το αεροσκάφος και τους επιβάτες του,
αλλά και άρθρο αναφερόμενο στον Α. Οτσαλάν που μαζί με φωτογραφία του
καταχωρήθηκε στην τοπική εφημερίδα «The Nation».

Στις 5-2-1999 ο πρέσβης εκλήθη από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου
Εξωτερικών Κένυας Κ. Καθουρίμα προς παροχή πληροφοριών επί τους θέματος Α.
Οτσαλάν, ενώ ο Βασίλειος Παπαϊωάννου τού είπε να ζητήσει από τον Α. Οτσαλάν να
εγκαταλείψει τα «εθνικά χρώματα». Τις επόμενες ημέρες ασκήθηκαν από πλευράς
πρέσβη και Σ. Καλεντερίδη πιέσεις στον Α. Οτσαλάν να εγκαταλείψει την
πρεσβευτική κατοικία, σύμφωνα με τις εντολές που είχαν δεχθεί από τις
υπηρεσίες τους. Παράλληλα το Υπουργείο Εξωτερικών της Κένυας συνέχισε να ζητά
επιμόνως από τον πρέσβη μας εξηγήσεις για το θέμα Α. Οτσαλάν.

Στη συνέχεια, ενώ μετά βεβαιότητος είχε εντοπισθεί το κατάλυμα του Α. Οτσαλάν,
ο Β. Παπαϊωάννου ζήτησε να τον μεταφέρουν σε κτίριο της Ορθοδόξου Εκκλησίας
στο Ναϊρόμπι ή στις Σεϋχέλλες ή στην Τανζανία, λύσεις όμως που δεν έγιναν
δεκτές απ’ αυτόν.

Στο μεταξύ οι πιέσεις από την Αθήνα προς τους πρέσβη Γ. Κωστούλα και Σ.
Καλεντερίδη έγιναν εντονότερες και έφθασαν μέχρι του σημείου να ζητείται απ’
αυτούς, όπως με θεμιτά και αθέμιτα μέσα «πετάξουν» τον Α. Οτσαλάν έξω από την
πρεσβευτική κατοικία. Στις 13-2-1999 έφθασε στην Κένυα ο δικηγόρος Φ.
Κρανιδιώτης και συναντήθηκε με τον Α. Οτσαλάν στην πρεσβευτική κατοικία. Κατά
την αναχώρησή του για Αθήνα, σε έλεγχο που του έγινε από τις Κενυάτικες Αρχές,
βρέθηκε να φέρει επίσημο πληρεξούσιο του Α. Οτσαλάν προς αυτόν καθώς και
μαγνητοφωνημένο μήνυμά του προς τους συντρόφους του στην Ευρώπη. Το γεγονός
αυτό επιβεβαίωσε πλέον στις Κενυάτικες Αρχές κατά τρόπο αναμφισβήτητο την
παρουσία του Α. Οτσαλάν στην Κένυα και τον ακριβή τόπο διαμονής του. Ακολούθως
ο Α. Οτσαλάν ζήτησε να ληφθούν μέτρα για τη ζωή του και, εφόσον η Ελλάδα δεν
του παράσχει άσυλο, να τον δικάσει και εν ανάγκη να τον εκδώσει στην Τουρκία.
Ο Β. Παπαϊωάννου προσπάθησε να πείσει τον τελούντα υπό τον υπηρεσιακό έλεγχο
του Υπουργείου Εξωτερικών πρέσβη να προβεί κατά παράβαση των νομίμων
καθηκόντων του «σε έρευνα της αγοράς για την ανεύρεση ντόπιων μπράβων»
προκειμένου, με πληρωμή, να προβούν σε βίαιη απομάκρυνση του Α. Οτσαλάν από
την πρεσβευτική κατοικία.

Στις 14-2-1999 έφθασε στο Ναϊρόμπι ομάδα τεσσάρων (4) αστυνομικών του Τμήματος
Ασφαλείας ΕΥΠ με επικεφαλής τον Ιωάννη Μπόμπο, με διαταγή να απομακρύνουν τον
Α. Οτσαλάν και τους συντρόφους-φύλακές του από την πρεσβευτική κατοικία, πλην
όμως, αφού ενημερώθηκε για τους κινδύνους της επιχείρησης τους οποίους
ακολούθως διεπίστωσε, χωρίς να προβεί σε ενέργειες, διατάχθηκε να επιστρέψει
στην Ελλάδα.

Στις 15-2-1999 το Υπουργείο Εξωτερικών της Κένυας κάλεσε επειγόντως τον πρέσβη
Γεώργιο Κωστούλα να προσέλθει σ’ αυτό, ενώ ο Βασίλειος Παπαϊωάννου τού είπε να
μη μεταβεί έως ότου λάβει οδηγίες. Εξαιτίας τηλεφωνικού αποκλεισμού (Black
Out) με την Ελλάδα, που οι Κενυάτικες Αρχές επέβαλαν, ο πρέσβης, αφού τα
χρονικά περιθώρια εξαντλούνταν και οι προς αυτόν πιέσεις γίνονταν ολοένα
αφόρητες, αναγκάστηκε και πήγε στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του
Υπουργείου Εξωτερικών Κένυας, όπου διαπίστωσε και την παρουσία του Αρχηγού των
μυστικών υπηρεσιών της Κένυας. Τα προαναφερόμενα πρόσωπα επέδειξαν στον πρέσβη
φωτογραφίες, στις οποίες φαινόταν ο Α. Οτσαλάν να βρίσκεται σε χώρους της
πρεσβευτικής κατοικίας, καθώς επίσης και τα διαβατήρια των τεσσάρων (4) πιο
πάνω αναφερομένων αστυνομικών που κρατούνταν στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι. Ο
Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών της Κένυας, αφού κατέστησε
απεριφράστως γνωστό στον πρέσβη ότι οι Κενυάτικες Αρχές γνώριζαν εξυπαρχής την
παραμονή του Α. Οτσαλάν στην πρεσβευτική κατοικία, ζήτησε, ενεργώντας για
λογαριασμό της χώρας του, να συμφωνήσει η Ελληνική Κυβέρνηση α) στην
απομάκρυνση του Α. Οτσαλάν από την Κένυα με αεροσκάφος που θα διέθεταν οι
Κενυάτικες Αρχές για να μεταφερθεί σε χώρα της επιθυμίας του και β) να
παραμείνει μυστική από Ελληνικής πλευράς η άφιξη και η παραμονή του Α. Οτσαλάν
στην Κένυα. Ο πρέσβης επιφυλάχθηκε ζητώντας να επικοινωνήσει πρώτα με το
Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Ακολούθως, λόγω του υπάρχοντος τηλεφωνικού
αποκλεισμού (Black Out), ο πρέσβης, κάνοντας χρήση δορυφορικού τηλεφώνου που
του διέθεσαν οι Κενυάτικες Αρχές, επικοινώνησε και ενημέρωσε τον Β.
Παπαϊωάννου, που απάντησε ότι οι προτάσεις των Κενυάτικων Αρχών γίνονται αποδεκτές.

Το υπουργείο Εξωτερικών Κένυας έταξε πλέον χρονικό όριο απομάκρυνσης από την
Κένυα του Α. Οτσαλάν την 17.30 ώρα της ιδίας ημέρας. Ο Α. Οτσαλάν, αρχικά
αρνήθηκε οποιαδήποτε λύση, στη συνέχεια όμως, εν όψει των διαφαινομένων
σπουδαίων και αμέσων κινδύνων, δέχθηκε να αποχωρήσει από την Κένυα με
προορισμό τις Σεϋχέλλες, ζητώντας να τον συνοδεύσει ο πρέσβης ή ο Σ.
Καλεντερίδης. Περί ώρα 18.00 προσήλθε στην πρεσβευτική κατοικία Κενυάτης
αξιωματούχος και ενώ εξέρχονταν προς επιβίβαση στα αναμενόμενα σε πομπή
αυτοκίνητα για μετάβαση στο αεροδρόμιο, ο Α. Οτσαλάν άλλαξε γνώμη και ζήτησε
να μεταφερθεί στο Άμστερνταμ Ολλανδίας. Το αίτημα του Α. Οτσαλάν έγινε δεκτό
από την Αθήνα που ζήτησε να της δοθούν τα στοιχεία της πτήσεως και του
αεροσκάφους για να αποτραπεί νέα είσοδός του στην Ελλάδα, γνωρίζοντάς του ότι,
στην περίπτωση αυτή, λόγω του ότι η Ολλανδία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
δεν θα τον συνοδεύσει Έλληνας αξιωματούχος.

Οι Κενυάτες απαγόρευσαν στους Γ. Κωστούλα, Σ. Καλεντερίδη και συνοδούς του Α.
Οτσαλάν να επιβιβασθούν στο ίδιο με αυτόν αυτοκίνητο. Επίσης, είπαν στον
πρέσβη ότι λόγοι τήρησης μυστικότητας επιβάλλουν να μη γίνει χρήση του
πρεσβευτικού αυτοκινήτου, ενώ αρνήθηκαν να του γνωρίσουν τα στοιχεία του
αεροσκάφους και της πτήσης. Ο πρέσβης, εκτιμώντας τα γεγονότα, διέβλεψε ότι οι
Κενυάτικες Αρχές δεν θα τηρήσουν την συμφωνία, γι’ αυτό και απεγνωσμένα, πλην
αναποτελεσματικώς, προσπάθησε να πείσει τον Α. Οτσαλάν να παραμείνει. Κατά τη
μετάβαση στο αεροδρόμιο ο Κενυάτης οδηγός του αυτοκινήτου, που μετέφερε τους
πρέσβη και Σ. Καλεντερίδη, άλλαξε αιφνιδίως πορεία, γεγονός που είχε σαν
αποτέλεσμα την αποκοπή του αυτοκινήτου που μετέφερε τον Α. Οτσαλάν από την
υπόλοιπη αυτοκινητοπομπή. Τα προαναφερόμενα απατηλά τεχνάσματα και η αθέτηση
των συμπεφωνημένων από τις Κενυάτικες Αρχές κατέληξαν στη χωρίς κανένα πλέον
εμπόδιο παράδοση του Α. Οτσαλάν στις μυστικές τουρκικές υπηρεσίες (ΜΙΤ), οι
οποίες σε συνεννόηση μαζί τους ανέμεναν για το σκοπό αυτό στο αεροδρόμιο του
Ναϊρόμπι. Ο Β. Παπαϊωάννου, όταν ενημερώθηκε για τα γεγονότα, ζήτησε από τους
πρέσβη και Σ. Καλεντερίδη να αναχωρήσουν από το αεροδρόμιο εγκαταλείποντας τις
συνοδούς του Α. Οτσαλάν και να επιστρέψουν στην πρεσβεία, απεμπλεκόμενοι του
προβλήματος. Ο πρέσβης όμως, συνεκτιμώντας την όλη κατάσταση, επέστρεψε με το
Σ. Καλεντερίδη, αφού παρέλαβε τελικά μαζί του και τις συναδούς του Α. Οτσαλάν,
στην πρεσβευτική κατοικία.

Οι διπλωματικοί υπάλληλοι Γεώργιος Κωστούλας και Γεώργιος Διακοφωτάκης και το
στέλεχος της ΕΥΠ Σάββας Καλεντερίδης, που συνέπραξαν στο θέμα Α. Οτσαλάν στο
Ναϊρόμπι, ενήργησαν κατά το περιεχόμενο της αποστολής τους και σύμφωνα με τις
εντολές του Βασιλείου Παπαϊωάννου οι δύο πρώτοι και τις διαταγές του Διοικητή
της ΕΥΠ ο τελευταίος.

Η είσοδος του Α. Οτσαλάν στην Κένυα εν αγνοία των Αρχών της και η
επακολουθήσασα εκεί παραμονή και απόκρυψή του αποτελούν ενέργειες που, κατ’
αντικειμενική κρίση, ήσαν πρόσφορες να εκθέσουν σε κίνδυνο διατάραξης τις
φιλικές σχέσεις της Ελλάδος μ’ αυτήν. Άλλωστε, εξαιτίας των προαναφερομένων
ενεργειών, όσον αφορά τις σχέσεις των δύο χωρών, διαμαρτυρήθηκε εντόνως το
Υπουργείο Εξωτερικών της Κένυας προς την Ελληνική Κυβέρνηση και ανακλήθηκε ο
Έλληνας πρέσβης.

Ι) Από την εκτίμηση των διαλαμβανομένων στο κεφάλαιο Α προκύπτουν
σοβαρές ενδείξεις τέλεσης των αξιοποίνων πράξεων:

α) Προσβολή της διεθνούς ειρήνης της χώρας κατά συναυτουργία και άμεση
συνέργεια σ’ αυτή την πράξη (άρθρα 45, 46 παρ. 1β και 140 εδάφ. α’ του Π.Κ.).

β) Υφαρπαγή ψευδούς βεβαιώσεως και ηθική αυτουργία σ’ αυτή (άρθρα 46
παρ. 1α’ και 220 παρ. 1 του Π.Κ.).

γ) Ψευδορκία μάρτυρα και ηθική αυτουργία σ’ αυτή την πράξη (άρθρα 46
παρ. 1α, 224 παρ. 2 σε συνδ. με παρ. 1 και 227 παρ. 1 Π.Κ.).

δ) Εν γνώσει εγγραφή από τον κυβερνήτη ψευδών στοιχείων σε έγγραφο που
φέρει το αεροσκάφος (άρθρο 163 περ. γ’ του Ν. 1815/1988).

ε) Εν γνώσει αναγραφή ψευδών στοιχείων σε έγγραφο που φέρει το
αεροσκάφος από τον εκμεταλλευόμενο αυτό (άρθρο 165 περ. γ’ Ν. 1815/1988).

στ) Παράνομη είσοδος στη χώρα και άμεση συνέργεια σ’ αυτή (άρθρα 46
παρ. 1β’ του Π.Κ. και 4 παρ. 3 του Ν. 1975/1991).

ζ) Κατοχή πλαστού ταξιδιωτικού εγγράφου (άρθρο 4 παρ. 8 του Ν. 1975/1991).

η) Μεταφορά με αεροπλάνο από το εξωτερικό στην Ελλάδα αλλοδαπού
παράνομα – προώθηση αυτού στο εσωτερικό της χώρας – εξασφάλιση σ’ αυτόν
καταλύματος για απόκρυψη και συμμετοχή στις πράξεις αυτές (άρθρο 33 παρ. 1 του
Ν. 1975/1991).

θ) Μη παράδοση δελτίου άφιξης μεταφερομένων επιβατών του εξωτερικού
στην υπηρεσία αστυνομικού ελέγχου διαβατηρίων (άρθρο 33 παρ. 6 του Ν. 1975/1991).

ι) Διευκόλυνση παράνομης παραμονής αλλοδαπού και δυσχέρανση της έρευνας
των αστυνομικών Αρχών για τον εντοπισμό του (άρθρο 33 παρ. 1 του Ν. 1975/1991).

Για τις ανωτέρω αναφερόμενες αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές προσδιορίζονται
κατά το σκέλος της ευθύνης ενός εκάστου των πιο κάτω αναφερομένων, αλλά και
κατά τόπο, χρόνο και πραγματικά περιστατικά, πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη
σε βάρος των α) Αντωνίου Ναξάκη, β) Ευαγγέλου Στεργιόπουλου, γ) Αντωνίου
Συμιγδαλά, δ) Ζήση Πεχλιβανούδη, ε) Στεφάνου – Γρηγορίου Ευαγγελάτου, στ)
Γεωργίου Μαγγίνα, ζ) Δημητρίου Καραγιώργου, η) Γεωργίου Μαύρου, θ) Γεωργίου
Τσιράκη, ι) Μιχαήλ Νικολόπουλου, ια) Κωνσταντίνου Χριστοδουλόπουλου, ιβ)
Σταυρούλας Βασιλοπούλου – Δαμιανάκου, ιγ) Ελένης Βασιλοπούλου, ιδ) Αγγέλου
Μπεθάνη, ιε) Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ιστ) Kaya Avfer, ιζ) Yakar Cengiz και ιη)
Γεωργίου Κοκορέτση με παραγγελία για τη διενέργεια κυρίας ανάκρισης από
Τακτικό Ανακριτή.

ΙΙ) Επίσης από την εκτίμηση των διαλαμβανομένων στο ίδιο κεφάλαιο Α
προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις σε βάρος του Κωνσταντίνου Μπαντουβά, Βουλευτή,
που δικαιολογούν κατά την κρίση μας την άσκηση ποινικής δίωξης κατ’ αυτού για
απλή συνέργεια σε προσβολή της διεθνούς ειρήνης της χώρας (άρθρα 47 παρ. 1 και
140 εδάφ. α’ του Π.Κ.) και πρέπει να διαβιβασθούν στη Βουλή των Ελλήνων
αντίγραφα της δικογραφίας και να ζητηθεί η κατ’ άρθρο 62 του Συντάγματος
απαιτούμενη άδεια για την άσκηση κατ’ αυτού ποινικής δίωξης για την
προαναφερομένη αξιόποινη πράξη.

ΙΙΙ) Από την εκτίμηση των διαλαμβανομένων στα κεφάλαια Β και Γ
προκύπτουν ενδείξεις σε βάρος αναμειχθέντων στην υπόθεση κατά το αναφερόμενο
σ’ αυτά χρονικό διάστημα υπαλλήλων και ιδιωτών και δη για παράβαση των άρθρων
141, 231, 259, 261 του Π.Κ., 4 παρ. 3, 33 παρ. 6 του Ν. 1975/1991, 163 περ. γ’
και 165 περ. γ’ του Ν. 1815/1988, πλην όμως από τα στοιχεία της δικογραφίας
πληρούνται και οι οριζόμενες υπό του άρθρου 5 παρ. 3 του Ν. 2509/1997
προϋποθέσεις για τη διαβίβασή της στη Βουλή των Ελλήνων ως μόνης αρμοδίας να
αποφασίσει για τους αναμειχθέντες στην υπόθεση υπουργούς και τους ανωτέρω
συμμετόχους, κατά τις διατάξεις του ανωτέρω Νόμου.

Αθήνα 10 Μαρτίου 1999

Οι Εισαγγελείς