Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα

«Αν η Μεσόγειος είχε καρδιά, θα ήταν η Ελλάδα». Με τη φράση αυτή η Janine di
Giovanni περιγράφει, στις σελίδες της αγγλικής έκδοσης του γνωστού περιοδικού
«Conde Nast Traveller», την ομορφιά που συναντά κάθε καλοκαίρι στη Φολέγανδρο
και στη Σύμη.

Στη Φολέγανδρο. Πανοραμική άποψη του νησιού. Φωτογραφία που δημοσιεύεται στο αγγλικό περιοδικό «Traveller»

Κάθε στιγμή του ταξιδιού περιγράφεται με ενθουσιασμό, από την πτήση μέσω
Σαντορίνης και Σικίνου μέχρι και την τελευταία νύχτα στη Φολέγανδρο. Με τον
χαρακτηρισμό του «εξαιρετικού» ή «διαφορετικού», η παρουσίαση του νησιού δίνει
την αίσθηση των ανέμελων και χωρίς πολλά «κομφόρ» διακοπών. Χωρίς καμιά
αναφορά σε υπερσύγχρονα αεροδρόμια, «πακέτα» εκδρομών ή διαμονή σε πολυτελή
ξενοδοχειακά συγκροτήματα και κοσμική ζωή, κύριο σημείο είναι «μια χούφτα
μικρά ξενοδοχεία στη Χώρα, το κέντρο του νησιού», καθώς και «το πιο δραματικό
κομμάτι του νησιού, το σπίτι πάνω στον λόφο της Άνω Μεριάς», όπου κυριαρχούν
μυρωδιές από λουλούδια και σκονισμένα παλιά βιβλία και η πανέμορφη θέα. Ο
τοπικός χαρακτήρας της Χώρας διαγράφεται έντονα καθώς «ο Τάκης που έχει την
ταβέρνα “Πιάτσα” τραβάει την καρέκλα και κάθεται για να πιάσει κουβέντα».
Απολαυστικά πρωινά με ζεστό ψωμί και ελληνικό μέλι, δροσερό χυμό από καρπούζι
και «βαρύ γλυκό» καφέ αφήνουν, μαζί με το άρωμα και τη γεύση τους, μια αίσθηση
ζήλιας και ανυπομονησίας για το καλοκαίρι, με κύριο σημείο αναφοράς «την
παραλία Αγάλι», αλλά και τη νυχτερινή ζωή που παρουσιάζεται αρκετά έντονη.
«Θανατηφόρα καμικάζι από τον Δημήτρη με τα περίεργα μουσικά γούστα, στο
μικροσκοπικό μπαρ Laoymi».

Το εξώφυλλο. Παρακινεί τους αναγνώστες να επισκεφθούν την Ελλάδα

Επόμενος σταθμός του ταξιδιώτη του «Traveller» τα Δωδεκάνησα. Μόλις δέκα
χιλιόμετρα από την Τουρκία και αρκετά μακριά από την Αθήνα, η Σύμη είναι για
την Janine di Giovanni ένα νησί που «ήρθε ξανά στο φως από τους Ιταλούς, που
την κατέκτησαν στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, και που πάντα εκτιμούν το ωραίο». Η
ειδυλλιακή ατμόσφαιρα περιγράφεται με μια και μόνο εικόνα που γεμίζει τα μάτια
όσων βρεθούν βραδάκι στην πόλη της Σύμης: «Ζευγάρια κατηφορίζουν πιασμένα
χέρι-χέρι και οι γυναίκες φορούν πάντα αέρινα φορέματα και καλοκαιρινά
σανδάλια». Το πέτρινο μονοπάτι που οδηγεί στο Χωριό μάλλον είναι και ο κόμβος
επικοινωνίας με τους ντόπιους, αφού σε όλο το μήκος του, όπως αναφέρει η di
Giovanni, συναντά κανείς «γυναίκες καθισμένες σταυροπόδι που διαλαλούν την
πραμάτεια τους, ματσάκια από θυμάρι και δεντρολίβανο». Η νυχτερινή ζωή στη
Σύμη μοιάζει να ενδιαφέρει τους ήπιους χαρακτήρες. «Υπαίθριες συναυλίες με
πρωταγωνιστή το μπουζούκι και με εξοπλισμό τα ζεστά μπουφάν για τη βραδινή υγρασία».

Ο Σεπτέμβρης στο «Traveller» φέρνει μαζί του τον χειμώνα και τη νοσταλγία των
διακοπών. Μοναδική «ηλιαχτίδα» η προσμονή του επόμενου Αυγούστου στην Ελλάδα.