ΟΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ που έχουν «κλειδωθεί» σε δάνεια με υψηλό επιτόκιο και η λήξη
τους αργεί ακόμη πολύ, έχουν το «παράθυρο» της αναχρηματοδότησης. Δηλαδή, η
τράπεζα πληρώνει το παλιό δάνειο και δίνει ένα νέο με ευνοϊκότερους όρους. Το
κόστος της αναχρηματοδότησης συνίσταται, κυρίως, στο πέναλτι «εγκατάλειψης»
του παλιού δανείου (συνήθως τόκοι 6 μηνών) και στη νέα προσημείωση. Αξίζει να
σημειωθεί ότι η αναχρηματοδότηση ισχύει για κάθε είδος δανείου και μπορεί να
γίνει όσες φορές θέλει ο δανειολήπτης, σε διαφορετικές τράπεζες.
Προσοχή όμως: Οι τόκοι από στεγαστικά δάνεια για πρώτη κατοικία εκπίπτουν από
τον φόρο. Για να ισχύσει αυτό μετά την αναχρηματοδότηση, θα πρέπει το νέο
δάνειο να είναι της ίδιας διάρκειας με το παλιό και του ίδιου ποσού.
Οι επιβαρύνσεις της αναχρηματοδότησης αφορούν, κυρίως, το πέναλτι της διακοπής
του παλιού δανείου και το κόστος προσημείωσης. Ένας πελάτης όταν αποφασίσει να
προχωρήσει σε αναχρηματοδότηση του παλιού του δανείου θα πρέπει να επιλέξει
για το νέο δάνειο το πρόγραμμα που τον συμφέρει περισσότερο. Ακόμη θα πρέπει
να λάβει υπόψη και τους διάφορους κινδύνους που αφορούν τα επιτόκια ή τις
συναλλαγματικές διαφορές. Διότι, το νέο δάνειο μπορεί να συναφθεί σε δραχμές ή
σε συνάλλαγμα με σταθερό ή με κυμαινόμενο επιτόκιο.
