«Ακριβά» γεύματα

Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ έχει προταθεί για τη θέση τού πρεσβευτή των Ηνωμένων
Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη. Φαίνεται όμως ότι και μόνον η υποψηφιότητα τού
έχει κοστίσει ακριβά.

Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. Οι ερευνητές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της Γερουσίας εξετάζουν εξονυχιστικά τις δραστηριότητές του και φαίνεται πως ο διορισμός του στη θέση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη, αν ευοδωθεί, θα του έχει κοστίσει ακριβά…

Πρώτα ήταν τα 5.000 δολάρια που χρειάστηκε να δώσει στην κυβέρνηση για να
διευθετήσει έναν αριθμό εν πολλοίς αναληθών κατηγοριών που αφορούσαν
συγκρούσεις συμφερόντων και δώρα που δεν είχε αναφέρει, ως όφειλε, στην
υπηρεσία του. Τώρα θα πρέπει να «ξηλωθεί» άλλα 5.000 δολάρια για να
διευθετήσει το ζήτημα κάποιων «ύποπτων» γευμάτων με φίλους του από το Στέιτ
Ντιπάρτμεντ, τα οποία ο Χόλμπρουκ κέρασε αφού είχε αφήσει την κυβέρνηση και
είχε πάει να εργαστεί σε μια τράπεζα, την Credit Suisse First Boston (CSFB).

Το πρόβλημα είναι ότι η νομοθεσία περί δεοντολογίας τού απαγόρευε να έρθει σε
επαφή μ’ αυτούς τους ανθρώπους για διάστημα ενός χρόνου μετά την αποχώρησή του
από την κυβερνητική θέση.

Ο Χόλμπρουκ, αναφέρεται στην έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή του Στέιτ
Ντιπάρτμεντ, είπε ότι τα γεύματα ήταν αυστηρά προσωπικά και ότι στη διάρκειά
τους δεν έγινε καμιά συζήτηση «για δουλειές». Όλοι οι συνδαιτυμόνες
υποστήριξαν τη θέση του. Το συμπέρασμα ήταν ότι δεν υπήρξε παραβίαση της δεοντολογίας.

Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι κρατικοί ελεγκτές βρήκαν ότι η CSFB
πλήρωσε τους λογαριασμούς για τα γεύματα, επειδή ο Χόλμπρουκ τους υπέβαλε ως
επαγγελματικό έξοδο.

Αν λοιπόν δεν ήταν για δουλειές, ο Χόλμπρουκ θα έπρεπε να τους είχε
αντιμετωπίσει ως εισόδημα και να πληρώσει φόρους. Ωστόσο ο Χόλμπρουκ, μολονότι
δεν του ζητήθηκε από την CSFB να το κάνει, επέλεξε να επιστρέψει τα χρήματα
που πλήρωσε η εταιρεία για τα εν λόγω γεύματα.

Πανάκριβα δείπνα

Αποδεικνύεται τώρα ότι περισσότερα από τα μισά χρήματα ξοδεύτηκαν για ένα
δείπνο στο εστιατόριο «Νόρα».

Ήταν το 1996 και ο Χόλμπρουκ είχε κλείσει τραπέζι για οκτώ ζευγάρια· ανάμεσα
στους συνδαιτυμόνες ήταν ο πρεσβευτής στη Γερμανία Τζον Κόρνμπλαμ, ο πρώην
ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου Γιαν Λόνταλ και ο πρόεδρος του Ιδρύματος
Κάρνεγκι Μόρτον Εϊμπράμοβιτς με τις συζύγους τους.

Ο λογαριασμός; 2.765 δολάρια ­ 830.000 δραχμές. Το «Νόρα» είναι βέβαια
ακριβό, αλλά σίγουρα ο Χόλμπρουκ και η παρέα του δεν ήπιαν κάποιο φτηνό
καλιφορνέζικο κρασί. «Ήταν ένα θαυμάσιο δείπνο», αποφάνθηκε ένας από την παρέα.

Είναι έπειτα εκείνο το δείπνο που ο Χόλμπρουκ παρέθεσε στο σπίτι του στη Νέα
Υόρκη προς τιμήν του υπουργού αναπληρωτή Εξωτερικών Στρόουμπ Τάλμποτ και του
πρώην πρεσβευτή Χένρι Γκρίνβαλντ.

Συμμετείχαν ίσως και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ο λογαριασμός ήταν
1.235,02 δολάρια ­ γύρω στις 370.000 δραχμές. Και να φανταστεί κανείς ότι οι
λογαριασμοί αυτοί ήταν ένα τίποτα, σε σύγκριση με τα νομικά έξοδα που θα
πρέπει να πληρώσει τώρα ο Χόλμπρουκ.

Οι ερευνητές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ συνέταξαν μια έκθεση, αποκαλύπτουν οι «Νιού
Γιόρκ Τάιμς», στην οποία αναφέρεται ότι ο Χόλμπρουκ άρχισε διαπραγματεύσεις
για την πρόσληψή του στην CSFB λίγους μόλις μήνες αφού είχε παρέμβει για να
βοηθήσει την τράπεζα να κερδίσει ένα συμβόλαιο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων
στην Ουγγαρία. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν βρήκαν στοιχεία ότι η CSFB πρότεινε
στον Χόλμπρουκ δουλειά ως αποτέλεσμα της παρέμβασής του, το 1995, στον
Αμερικανό πρεσβευτή στην Ουγγαρία.

Δεν βρήκαν επίσης καμιά απόδειξη ότι ο Χόλμπρουκ έβλεπε εκείνη την εποχή την
τράπεζα αυτή ως πιθανό εργοδότη του.

Ωστόσο, οι λεπτομέρειες αυτού και άλλων περιστατικών σχετικών με τη CSFB
μελετώνται τώρα εξονυχιστικά από την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της
αμερικανικής Γερουσίας, η οποία εξετάζει την υποψηφιότητα του Χόλμπρουκ για τη
θέση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη. Ενώ αξιωματούχοι του Κογκρέσου
και από τα δύο κόμματα συμφωνούν ότι είναι σχεδόν σίγουρο πως ο διορισμός του
από τον πρόεδρο θα εγκριθεί και από τη Γερουσία, η ρεπουμπλικανική ηγεσία της
Επιτροπής έχει τονίσει ότι θα ερευνήσει τις διάφορες κατηγορίες για σύγκρουση
συμφερόντων που έχουν διατυπωθεί εναντίον του βετεράνου διπλωμάτη, αρχιτέκτονα
της συμφωνίας του 1995 στο Ντέιτον, με την οποία τερματίσθηκε ο πόλεμος στη Βοσνία.