ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ Επίθεση στους «υπερπατριώτες»

«Αδιανόητες» χαρακτηρίζει ο Λεωνίδας Κύρκος τις κατηγορίες της Σιμσί Κιλίτς
­ την οποία χαρακτηρίζει «κυρία ΡΚΚ» ­ περί «προδοσίας» εκ μέρους τού Κώστα
Σημίτη και του Θόδωρου Πάγκαλου.

Διευκρινίζει, όμως, παράλληλα ότι ο Πρωθυπουργός και ο πρώην υπουργός
Εξωτερικών είναι «ένοχοι αναμφίβολα για απίστευτα λαθεμένους χειρισμούς» ­ και
αποδείχθηκαν «αιχμάλωτοι του εσμού τον οποίο εξέθρεψαν, εκάλυψαν και από τον
οποίο παγιδεύτηκαν».

Ο ιστορικός ηγέτης της ανανεωτικής Αριστεράς επιτίθεται στους «υπερπατριώτες»
­ και απευθύνει βαρύτατες κατηγορίες τόσο κατά του κ. Ναξάκη όσο και κατά του
«Δικτύου 21» (Λυκουρέζος και Φ. Κρανιδιώτης), χωρίς να «χαρίζεται» ούτε στον
Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.

Την ίδια στιγμή, ο Λεωνίδας Κύρκος διαφοροποιείται και από την πρόταση του
προέδρου του ΣΥΝ Νίκου Κωνσταντόπουλου, για διπλές εκλογές με θέσπιση της
απλής αναλογικής, ενώ τονίζει ότι δεν συμφωνεί με αυτούς που ζητούν την
παραίτηση του Πρωθυπουργού.

Ο Λεωνίδας Κύρκος ξεκινά τη συζήτηση υπενθυμίζοντας μία δήλωση του κ.
Κωνσταντόπουλου ­ πως «όταν η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής παραπέμπεται σε
ύποπτα άτομα, συνδεόμενα με μυστικές υπηρεσίες, δεν μπορεί να περιμένει κανείς
καλό αποτέλεσμα και σε αυτό είναι βαρύτατη η ευθύνη της κυβέρνησης».

Κατά Ναξάκη

Την μήνι του ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς συγκεντρώνει το πρόσωπο του Αντώνη
Ναξάκη ­ «η δράση του, οι δεσμοί του με τον “Στόχο” και ο μανιακός εθνικισμός
του είναι πασίγνωστοι. Και απορώ με τον Πάγκαλο που βρήκε καλά λόγια να πει
γι’ αυτό το πρόσωπο, που έδρασε με τρόπο υπονομευτικό για τα εθνικά συμφέροντα».

Όταν επισημαίνουμε στον κ. Κύρκο ότι, παρ’ όλα αυτά, το πρόσωπο αυτό είχε
επιλέξει και ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο Λεωνίδας Κύρκος συμφωνεί ­ «είναι
αξιοθρήνητο ότι το πρόσωπο αυτό είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του Οτζαλάν και
πρόσφερε δόλιες υπηρεσίες». Και προσθέτει ότι «υποθέτω πως και αυτός και
κάποιοι άλλοι από τον εσμό των υπερπατριωτών ­ ο χαρακτηρισμός εσμός ανήκει
στον κ. Σημίτη ­ συμβούλευσαν και την… κυρία ΡΚΚ στη μοιραία της συνέντευξη».

Όταν τον ρωτούμε ποιους εννοεί, είναι κατηγορηματικός: «Το Δίκτυο 21, του
οποίου, εάν δεν απατώμαι, πρόεδρος είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος και
γραμματέας ο δικηγόρος Κρανιδιώτης».

«Η Ελλάδα ­ συνεχίζει ­ έτσι ή αλλιώς βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα: μυστικές
υπηρεσίες, ντόπιες και ξένες, αλωνίζουν τον χώρο, έχουν εσωτερικές και
διεθνείς διασυνδέσεις και περίπου κατευθύνουν τις κινήσεις…».

­ Για το Κουρδικό, εννοείτε;

«Για την ώρα, ναι… Άρα χρειάζεται απόλυτη επαγρύπνηση και εξαιρετική
ψυχραιμία και μέτρα συγκεκριμένα ­ διάλυση της ΕΥΠ και αν χρειάζεται αυτή η
αμαρτωλή υπηρεσία να τεθεί υπό τον έλεγχο του Κοινοβουλίου, όπως πρότεινε και
ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης».

Πάντως, ο κ. Κύρκος δεν «χαρίζεται» στην κυβέρνηση. «Ο ελληνικός λαός έχει
υποστεί ένα βαθύτατο τραύμα. Η επικρατούσα άποψη, χωρίς να παρασύρεται από την
πρακτορολογία και την αστυνομική ερμηνεία, βλέπει καθαρά ότι και στη φάση αυτή
δεν υπήρξε υπεύθυνος χειρισμός, αλλά απίστευτη αθλιότητα και αναζήτηση της
ευθύνης είναι στον πρώτο, στον Πρωθυπουργό. Εκείνος, με μισόλογα ανέλαβε την
πολιτική ευθύνη, προσέφερε ως εξιλαστήρια θύματα τρεις υπουργούς που
χειρίσθηκαν την υπόθεση. Είναι ανάγκη με μεγάλες χειρονομίες, χωρίς διχαστικές
κραυγές και παροτρύνσεις εντυπωσιασμού, να δει πώς αυτές οι ευθύνες θα ξεπλυθούν».

Η πρόταση

Στο σημείο αυτό ο Λεωνίδας Κύρκος διατυπώνει την πολιτική του πρόταση ­ «δεν
μπορώ να προδικάσω τι θα κάνει ο Πρωθυπουργός, ο οποίος δήλωσε ότι κατανοεί το
κύμα οργής του λαού. Σκέπτομαι ότι δημοκρατικά η λύση μπορεί να δοθεί από τον
ίδιο τον λαό. Μεθαύριο έχουμε εκλογές. Δεν μιλώ για διπλές. Αλλά στις
ευρωεκλογές να αποδοκιμασθεί κατά κράτος τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ., η οποία
έχει επίσης μακροπρόθεσμες ευθύνες για την πολιτική που η ίδια άσκησε,
πολιτική που συνεχίζει να ασκείται, πολιτική με εθνικιστική παραζάλη. Νομίζω
λοιπόν ότι ένα βήμα προς την κάθαρση θα είναι να ηττηθούν και τα δύο αυτά
κόμματα και να ενισχυθεί ο ΣΥΝ, που από όλες τις πολιτικές δυνάμεις είχε μια
σταθερή και συνεπή πολιτική, ώστε να επιτευχθεί και η αλλαγή στους
συσχετισμούς που είναι τόσο απαραίτητη για τη συνολική πορεία της Ελλάδας».

Ως ενδιάμεσα βήματα μιας «πορείας εξόδου» ο κ. Κύρκος προτείνει την ολοκλήρωση
της δικαστικής έρευνας, τη σύγκληση του Συμβουλίου Αρχηγών, τη συγκρότηση του
Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής από τους αρχηγούς των κομμάτων.

Όχι κραυγές

Παράλληλα, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας ότι «μπήκαμε σε μια
δύσκολη περίοδο, όπου ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι, όπως δείχνουν οι
απειλητικές δηλώσεις αξιωματούχων της Άγκυρας. Ως εκ τούτου χρειάζονται
λιγότερες κραυγές, περισσότερη συγκεκριμένη δουλειά σε κλίμα όχι κομματικής
αντιπαράθεσης, αλλά χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής διεξόδου».

Όταν ρωτούμε για την κατηγορία της προδοσίας για τον κ. Σημίτη και τον κ.
Πάγκαλο, που εκτόξευσε η κ. Κιλίτς ­ αλλά και άλλοι, πριν από αυτήν ­ ο
Λεωνίδας Κύρκος σπεύδει να διευκρινίσει: «Μου είναι αδιανόητο ότι μπορεί να
ευσταθεί μια τέτοια κατηγορία. Είναι ένοχοι αναμφισβήτητα για λαθεμένους
χειρισμούς και αποδείχθηκαν αιχμάλωτοι του εσμού τον οποίο εξέθρεψαν, εκάλυψαν
και από τον οποίο παγιδεύτηκαν. Το βοερό γεγονός όμως είναι ότι με τους
χειρισμούς αυτούς ο Οτζαλάν βρέθηκε στα χέρια των Τούρκων και η Ελλάδα βρέθηκε
εκτεθειμένη, με βαρύτατη κατηγορία στην ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη».

Ευθύνες

Όταν επισημαίνουμε ότι η χώρα μας βρέθηκε παράλληλα εκτεθειμένη και με την
κατηγορία της υπόθαλψης της τρομοκρατίας, ο κ. Κύρκος αναφέρει πως «η
κυβέρνηση χάραξε μια γραμμή, να μη δοθεί άσυλο στον Οτζαλάν ­ ορθή, κατά τη
γνώμη μου, γραμμή ­ όμως αυτή δεν την τήρησε και με τους χειρισμούς της την
υπονόμευσε. Αυτό είναι μια βαρύτατη ευθύνη για την οποία κανείς καλόπιστος δεν
μπορεί να βρει καν ελαφρυντικά».

Αναφερόμενος στους υπερεθνικιστές, ο κ. Κύρκος τονίζει ότι «σε αυτή την έξαψη
υπερεθνικισμού δεν πρέπει να αγνοείται η συμβολή του Αρχιεπισκόπου
Χριστόδουλου, που, με την ιδιότυπη ασυλία της οποίας απολαμβάνει, βρίσκει ένα
χώρο κενό για να υποθάλψει μιαν αντίληψη που συμπλέει με τη λογική της
στρατιωτικής αναμέτρησης χωρίς να βλέπει τις καταστροφικές της συνέπειες».

Ο άνθρωπος που έχει συνδυάσει το όνομά του με την υπόθεση της ανανέωσης στην
Αριστερά, σκέφτεται λιγάκι πριν απαντήσει στο ερώτημα «θα υποβάλλατε
παραίτηση, εάν ήσασταν στη θέση του Κώστα Σημίτη;».

«Μπορεί, αλλά θα το συνεκτιμούσα. Είναι μια εύκολη πρόταση ­ αλλά… Παραίτηση
για να πάμε πού; Δεν συμφωνώ ­ μιλώ ως πρόσωπο, χωρίς κομματικό αξίωμα ­ με
την προτροπή στον Πρωθυπουργό να παραιτηθεί. Πρέπει να συνεκτιμηθεί η συνολική
κατάσταση στη χώρα και στη διεθνή κοινότητα. Κι είμαι εξαιρετικά επιφυλακτικός
με την πρόταση των διπλών εκλογών, έστω κι αν συνδέεται με την πρόταση για
απλή αναλογική. Η πρόταση για απλή αναλογική συνδυάζεται με δύο πράγματα: την
καλλιέργεια της κουλτούρας των κυβερνήσεων συνεργασίας και τη μακρόχρονη κι
επώδυνη επεξεργασία της κοινής βάσης για κυβερνήσεις συνεργασίας. Ούτε το ένα
υπάρχει ούτε το άλλο. Κι ας μη λησμονείται ότι επικρέμεται, χωρίς να μπορεί να
αποκλεισθεί, ο κίνδυνος μιας ενδεχόμενης οξύτερης κρίσης στις σχέσεις με την
Άγκυρα, η αντιμετώπιση της οποίας είναι δύσκολο να γίνει σε στιγμές εσωτερικής έντασης».

Να ανοίξει ο διάλογος

Και, επιστρέφοντας στην πολιτική του πρόταση, ο Λεωνίδας Κύρκος λέει: «Παρά το
γεγονός ότι αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά στα δικά του διλήμματα
κι έχει χρεωθεί με τρομερές ευθύνες, δεν πρέπει να χαθεί από τον ορίζοντα μιας
φωτισμένης αριστερής σκέψης η ιδέα πως είναι αναγκαίο ­ μετά μάλιστα μια
ενδεχόμενη ήττα του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές ­ να ανοίξει ο διάλογος και με
άλλες αριστερές δυνάμεις, ιδιαίτερα όμως με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, ώστε να
οικοδομηθεί εκείνη η μεγάλη συνάντηση αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων που
μπορεί να πιέσει τότε και για την εισαγωγή της απλής αναλογικής».