ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η αυταπάτη της Μέσης Ανατολής

Η αίσθηση είναι συχνά πραγματικότητα, υποστηρίζουν αναλυτές της κοινής γνώμης
και επιστήμονες που μελετούν τη γεωστρατηγική. Όμως, όταν αναφερόμαστε στη
Μέση Ανατολή, τα δεδομένα αλλάζουν.

Βασιλιάς Αμπντάλα. Ο Χουσεΐν την τελευταία στιγμή τον όρισε διάδοχό του

Στο Αμμάν, ένας ετοιμοθάνατος μονάρχης, ξεγελά την αμερικανική κυβέρνηση και
την CIA που κάποτε χρηματοδοτούσαν τις δραστηριότητές του, μην αποκαλύπτοντας
την αποφασιστικότερη σε σημασία απόφαση που είχε πάρει.

Πείθοντας τους πάντες ότι θεραπεύτηκε από τον καρκίνο, πιστεύοντας ο ίδιος ότι
του έμεινε ένας χρόνος ζωής, άρχισε να τακτοποιεί εκκρεμότητες. Η αλλαγή του
Συντάγματος της χώρας ήταν η σοβαρότερη κι αυτό διότι τον περιόριζε να
κρατήσει τον αδελφό του Χασάν διάδοχο του θρόνου ή να χρίσει τον μεγαλύτερο
γιο του Αμπντάλα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο βασιλιάς ήθελε να δει διάδοχο τον
18χρονο γιο του Χάμζα.

Όμως, ο χρόνος που του έμενε δεν ήταν ολόκληρος. Απογοητευμένος από τον αδελφό
του, ο Χουσεΐν απέσυρε την υποστήριξή του από τον εστεμμένο ως τότε πρίγκιπα
Χασάν και όρισε διάδοχο τον άπειρο 37χρονο Αμπντάλα. Σ’ αυτό το σημείο η
αίσθηση περί αμερικανικής ανάμειξης ισχυροποιείται. Η Μαντλίν Ολμπράιτ σπεύδει
στο Αμμάν και προσπαθεί να πείσει ότι η απόφαση του μονάρχη δεν μπορεί παρά να
έχει επέλθει ως απόρροια της ασθένειάς του. Το ταξίδι της απλώς επιβεβαιώνει
την εντύπωση για τον παρεμβατικό ρόλο των ΗΠΑ.

Στην πραγματικότητα, ο Χουσεΐν δεν είχε αφήσει κανέναν να αντιληφθεί, ούτε την
Ουάσιγκτον, ούτε τη CIA, ότι θα απομάκρυνε τον αδελφό του. Γι’ αυτόν ήταν θέμα
καθαρά οικογενειακό. Άλλωστε οι Αμερικανοί, έως την τελευταία στιγμή, του
έλεγαν αυτό που πίστευαν ότι ήθελε να ακούσει: Ο Χασάν ήταν η καλύτερη επιλογή του.

Στη Συρία, τα φαινόμενα επίσης απατούν. Η εμφάνιση του προέδρου Χαφέζ Αλ Άσαντ
στην κηδεία του Χουσεΐν ερμηνεύτηκε ως απόδειξη της πρόθεσης της Δαμασκού να
συμμετάσχει στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή. Λίγο καιρό πριν,
είχε πραγματοποιηθεί βίαια διαδήλωση εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας στη
Δαμασκό. Η στάση του Άσαντ δημιούργησε ερωτηματικά. Στην ουσία, ο Αιγύπτιος
πρόεδρος, τον πίεσε ασφυκτικά να παραβρεθεί στην κηδεία, λέγοντάς του ότι ο
αραβικός κόσμος δεν θα συγχωρούσε την απουσία του.

Ο άρρωστος Άσαντ δεν είχε καμία όρεξη να μιλήσει για διπλωματία. Όσο για τα
επεισόδια στην πρεσβεία των ΗΠΑ, οι άλλοτε δρακόντειες δυνάμεις ασφαλείας
απλώς δεν κατάφεραν να ελέγξουν την κατάσταση.

Η διαδήλωση δεν είχε σχεδιαστεί από την κυβέρνηση ως επίδειξη ισχύος. Ακόμη
και όταν εξεδίωξε τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν, έπειτα από τις τουρκικές απειλές,
αποσύροντας τα στρατεύματά του από τα συροτουρκικά σύνορα, αυτό έγινε για να
αποφευχθούν συγκρούσεις που θα έπλητταν αποφασιστικά το ήδη ασθενές στράτευμα
και για κανέναν άλλο λόγο.

Το σίγουρο στη Μέση Ανατολή είναι απλώς μια αυταπάτη.